Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

MateriaSecūda

ta. Pͣ. Id quod ſuſcitata morte eſt infinite virtutis. ſed charitas a morte ſuſcitat. Dicit̉ em̄ pͥma Io.iiij. Nos ſcimus quoniā trāſlati ſumus de morte advitam. qm̄ diligimus fratres. ergo charitas eſt virtutis infinite. nō ergo eſt aliquid creatum Sed ꝯtra. omne qd̓ recipitur in aliquo recipit̉in eo per moduꝫ recipientis. ſi ergo charitas recipit̉in nobis a deo oportꝫ ꝙ recipiatur a nobis finite ẜmmodū noſtrum. ſed om̄e finitū eſt creatū. ergo charitas eſt aliquid creatū in nobis Reſpondeo dd̓m. ꝙ quidā poſuerunt ꝙ charitasin nobis qua diligimus deū ⁊ proximū nō ſit aliudqͣꝫ ſpūſſanctus. vt patꝫ per magiſtruꝫ in. xvij. diſtin.primi libri ſentētiaꝝ Et vt huius opinionis intellectus plenius habeatur ſciendū eſt ꝙ actum dilectiōisquo deum ⁊ proximū diligimus magiſter poſuit qd̓dam creatū in nobis ſicut ⁊ actus ceterarū virtutumSed ponebat differentiā inter actus charitatis ⁊ actus aliarum virutū ꝙ ſpūſſanctus ad actus aliaruꝫvirtutum mouet animā mediantibꝰ quibuſdā habitibꝰ qui virtutes dicūtur. ſed ad actuꝫ dilectiōis mouet naturaꝫ īmediate ſcꝫ ꝑ ſeipſam abſqꝫ aliquo habitu. vt patꝫ in xxvij. di. ſecūdi libri Et ad hoc ponēdum mouet ipſuꝫ excellentia charitatis. et verba auguſtini in obijciendo inducta ⁊ quedā ſimilia. Ridiculum aūt fuiſſet dicere ꝙ ipſe actus dilectionis quēexperimur dum diligimus deū ⁊ proximū ſit ipſe ſpirituſſctus. Sed hec opinio oīno ſtare nō p̄t. ſicutem̄ naturales actiones ⁊ motus a quodaꝫ principiointrinſeco procedūt qd̓ eſt natura. ita ⁊ actiones voluntarie oꝫ ꝙ a pͥncipio ītrinſeco ꝓcedant. Nā ſicutinclinatio naturalis in rebꝰ naturalibꝰ appetitus naturalis nominat̉. ita in rōnalibꝰ inclinatio apprehēſionem intellectus ſequēs actus volūtatis eſt. poſſibile aūt eſt ꝙ res naturalis ab aliquo exteriori agente ad aliquid moueat̉. nō a pͥncipio intrinſeco. putacum lapis proijcit̉ ſurſum. ſed ꝙ talis motus vel actio nō a pͥncipio intrinſeco procedēs naturalis ſit hͦom̄ino eſt impoſſibile. qꝛ in ſe ꝯtradictōnem implicat. Un̄ cum ꝯtradictoria eſſe ſimul nō ſubſit diuine potentie. nec hoc a deo fieri poteſt. vt motus lapidis qui nō eſt a principio intrinſeco ſit ei naturalis.poteſt qͥdem lapidi dare virtutem ex qua ſicut a pͥncipio extrinſeco ſurſum naturaliter moueat̉. nō autēvt motus ille ſit naturalis. niſi ei alia natura detur. etſil̓iter nō poteſt hoc diuinitꝰ fieri vt aliquis motushoīs vel interior vel exterior. qui ſit a pͥncipio extrinſeco ſit volūtarius. Un̄ om̄es actus volūtatis reducūtur ſicut in primā radicem in id qd̓ hō naturalitervult. qd̓ eſt vltimus finis eius. que em̄ ſunt ad finempropter finē volumus. actus igitur qui excedit totam facultatem nature humane nō poteſt eſſe homini volūtariꝰ niſi ſuꝑaddatur nature humane aliqͥdintrinſecū volūtatem perficiens. vt talis actus a principio intrinſeco ꝓueniat. Si igitur actus charitatꝭ

in homīe nō ex aliquo habitu interiori procedat naturali potentie ſuꝑaddito. ſed ex motione ſpūſſancti. ſequit̉ alterū duoꝝ. vel ꝙ actus charitatis non ſitvolūtarius. qd̓ eſt impoſſibile. qꝛ ipſum diligere eſtqͦddā velle. aut ꝙ nō excedat facultatem nature. et hͦeſt hereticū. Hoc igit̉ remoto ſequit̉ pͥmo quideꝫꝙ actus charitatis nō ſit actꝰ volūtatꝭ. Secūdo dato ꝙ actus volūtatis poſſit eſſe totaliter ab extrinſeco. ſicut actus manus vel pedis. ſequit̉ ſi actus charitatis eſt ſolum a pͥncipio exteriori mouente ꝙ nonſit meritorius. om em̄ agens qd̓ nō agit ẜm formaꝫꝓpriaꝫ ſed ſolū ẜm ꝙ eſt motum ab altero eſt agēsinſtrumentale tm̄. ſicut ſecuris agit ꝓut eſt mota abartifice. ſic igitur ſi aīa nō agit actum charitatis ꝑ aliquam forma ꝓpriam. ſed ſolū ẜm ꝙ eſt mota ab exteriori agente. ſcꝫ ſpūſancto. ſequit̉ ꝙ ad hūc actuꝫ ſehabeat ſicut inſtrumentū tm̄. Nō ergo in homīe erithūc actum agere vel nō agere. ⁊ ita nō p̄t eſſe meritorius. Hec em̄ ſolum meritoria ſunt que in nobis aliquo mō ſunt. et ſic totaliter tollit̉ meritū humanuꝫ.cū dilectio ſit radix merendi. Terciuꝫ incōueniēs eſtqꝛ ſequit̉ ꝙ hō qui eſt in charitate ad actū charitatisnō ſit promptus. neqꝫ ip̄m delectabiliter agat. ex hocem̄ actus virtutū ſunt nobis delectabiles ꝙ ẜm habitus ꝯformamur ad illos ⁊ inclinamur in illos ꝑmodū inclinatōis naturalis. ⁊ tn̄ actus charitatꝭ eſtmaxime delectabilis ⁊ maxime paratꝰ exiſtenti in charitate. ⁊ ꝑ eum om̄ia alia que agimꝰ vel patimur delectabilia reddūtur. Relinquit̉ igit̉ ꝙ oporteat eēeſſe quēdam habitu charitatis in nobis creatū qui ſitformale pͥncipiū actus dilectiōis. nec tn̄ ꝑ hoc excluditur qͥn ſpūſſctūs qͥ eſt charitas increata ſit in hoīecharitatē creatam habente. mouens aīam ad actū di­ 2lectionis. ſicut deus mouet oīa ad ſuas actōes. ad qͣstn̄ inclinātur ex ꝓprijs formis. et inde eſt ꝙ om̄ia diſponit ſuauiter. qꝛ om̄ibꝰ dat formas ⁊ virtutes inclinātes in id ad qd̓ ip̄a mouet vt in illud tendat nōcoacte ſed quaſi ſponte Ad pͥmuꝫ gͦ dd̓m. ꝙ deus eſt vita aīe ꝑ modummouentis. ⁊ nō ꝑ moduꝫ formalis pͥncipij. Ad. ij.dd̓m. ꝙ licet ad efficaciā mouentis ꝑtineat vt diſpoſitionem nō pexigat in ſubiecto. tn̄ efficaciaꝫ eius demonſtrat ſi diſpoſitōem forteꝫ impͥmat in paſſo velmoto. fortis em̄ ignis nō ſolū formā ſub̓alem ſed etfortem diſpoſitōem inducit. vn̄ fortius eſt agens qd̓ſic ad agendū mouet qḋ etiā formā imprimat ꝑ quāagatur qͣꝫ id mouens qd̓ ſic mouet ad agendū. vt tn̄nullā imprimat forma. vn̄ cū ſpūſſetūs ſit virtuoſiſſimū mouēs ſic mouet ad diligendū ꝙ etiā habituꝫcharitatis inducit. Ad. iij. dd̓m. ꝙ cum d̓r qui adheret deo vnus ſpūs eſt. nō deſignat̉ vnitas ſub̓e. ſedvnitas affectus que eſt inter amāteꝫ ⁊ amatu. in quaquidē vnione habitus charitatis magis ſe habꝫ vtpͥncipiū amatōis qͣꝫ vt mediū inter amantē ⁊ amatunam actus dilectōis īmediate trāſit in deū vt in ama

Rephꝰ .i.

RęOpinioma. ſnīaꝝ

Contra

Opīo ꝟaId̓ .i. ſcpͥ.d. 17. q. i.ar. i. et ⁊2º. q̄ ⁊z a ⁊

Ad 3

Ad IAd 2

Repꝰ. 2.