Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
CXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Qd x De Animaouum xxxviij

ſit extra totū corpus qd̓ pͥncipal̓r perficit. Ad. iiij.dd̓m ꝙ ph̓s loqͥtur ibi de aīa qͣꝫtū ad potentiā motiuā. pͥncipiū em̄ motꝰ corꝑis ē in aliqͣ ꝑte corꝑis .ſ. incorde. ⁊ ꝑ illā ꝑtē mouet totū corpꝰ. ⁊ hͦ pꝫ ꝑ exēplūqd̓ ponit de rectore Ad. v. dd̓m ꝙ motor celi nō circuſcribit̉ loco ẜm ſub̓am ſuā. ſꝫ ph̓us intēdit on̄derevbi ſit qͣꝫtū ad pͥncipiū mouēdi. ⁊ hͦ mō qͣꝫtū ad pͥn6 cipiū motꝰ aīa eſt in corde. Ad. vi. dd̓m ꝙ etiaꝫ inplātis aīa d̓r eē in medio eius qd̓ eſt ſurſum ⁊ deorſum. inqͣꝫtū eſt pͥncipiū qͣrumdā oꝑationuꝫ. ⁊ ſil̓r eſtin aīalibꝰ Ad. vij. dd̓m ꝙ iō nō qͣlibet ꝑs aīalis eſtaīal. ſicut qͣlibet ꝑs ignis eſt ignis. qꝛ oēs operatiōesignis ſaluant̉ in qͣlibet ꝑte ignis. nō aūt oēs oꝑationes aīalis ſaluant in qͣlibet ꝑte eius maxime in aīalibus ꝑfectis Ad. viij. dd̓m ꝙ rō illa ꝯcludit animānō eē totā in ꝑtibꝰ corꝑis ẜm virtuteꝫ. qd̓ dcm̄ eſt eēverū. Ad. ix. dd̓m ꝙ ꝑtes aīe accipiunt̉ a ph̓o nonqͣꝫtū ad eēntiā aīe. ſed qͣꝫtū ad eius ptātē. ⁊ iō d̓t ꝙ ſicut aīa eſt in toto corꝑe ita ꝑs aīe in ꝑte corꝑis. qꝛ ſicut totū corpꝰ organicuꝫ ſe habet vt deſeruiat operationibꝰ cauſe q̄ ꝑ corpꝰ exercent̉. ita ſe hꝫ vnū organūad aliā determinatā oꝑatōem. Ad. x. dd̓m ꝙ potētia aīe radicat̉ in eēntia. ⁊ iō vbicūqꝫ eſt aliqͣ potētiaaīe ibi eſt eēntia aīe. Qd̓ gͦ d̓t ph̓s ꝙ ſi oculus aīaliseſſet aīal viſus eēt aīa eius. nō intelligitur de potētiaaīe. ſed de eiꝰ eēntia. ſicut ⁊ totiꝰ corꝑis d̓r aīa ſenſibil̓eſſe forma ꝑ eēntiā ſuā. nō ꝑ potentiā ſenſitiuā Adxi. dd̓m ꝙ aīa operat̉ in alias ꝑtes corꝑis ꝑ alia ꝑtēvnā pͥma. corpꝰ aūt diſponit̉ ad hͦ ꝙ ſit ꝓportionatūaīe ꝑ actōem aīe. q̄ eſt cā efficiēs corꝑis. vt Arꝭ. d̓t. ij.de aīa. Neceſſe eſt ꝙ diſpoſitio aliaꝝ ꝑtiū ẜm quaꝫ ſtꝭꝑfectibiles ab aīa depēdeat ab vna pͥma ꝑte videlꝫ acorde. ⁊ ꝓ tāto vita aliaꝝ ꝑtiū depēdet a corde. quiapoſtqͣꝫ deſinit eē in aliqͣ ꝑte debita diſpoſitio aīa nonvnit̉ ei vt forma. non aūt ꝓpter hoc remouet̉ qͥn aīaſit īmediate forma cuiuſlibet ꝑtis corꝑis. Ad. xij.dd̓m ꝙ aīa non mouet̉ neqꝫ qͥeſcit moto ſeu qͥeſcentecorꝑe niſi ꝑ accn̄s. Nō aūt incōueniēs eſt ſi aliquidmouet̉ ⁊ qͣeſcit ſimul ꝑ accn̄s. ſicut nō eſt incōueniēsꝙ aliqͥd moueat̉ ꝑ accn̄s cōtrarijs motibꝰ. vtputa ſiqͥs in naui deferret̉ ꝯtra curſum nauis. Ad. xiij. di.ꝙ licet oēs potētie radicent̉ in eēntia aīe. tn̄ q̄libꝫ ꝑscorꝑis recipit animā ẜm modū ſuū. ⁊ iō in diuerſisꝑtibꝰ eſt ẜm diuerſas potētias. neqꝫ oꝑꝫ ꝙ in vnaqͣqꝫ ſit ẜm oēs Ad. xiiij. dd̓m ꝙ cū d̓r vnūqd̓qꝫ eē inalio ẜm modū eius in qͦ eſt intelligit̉ qͣꝫtū ad capacitatis ipſiꝰ modū. nō qͣꝫtū ad naturā eiꝰ Nō em̄ opvt id qd̓ eſt in aliqͦ habeat naturā ⁊ ꝓprietatē eius inqͦ eſt. ſed ꝙ recipiat̉ in eo ẜm capacitatē ipſius. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ aqua nō hꝫ naturā amphore. vn̄ necopꝫ ꝙ aīa habeat iſtā naturā corporis vt vbi eſt vnaꝑs eius ibi ſit alia. Ad. xv. dd̓m ꝙ aīalia anuloſadeciſa viuūt nō ſolū qꝛ aīa eſt in qͣlibet ꝑte corꝑis. ſedqꝛ aīa eoꝝ cū ſit imꝑfecta ⁊ paucaꝝ actionuꝫ reqͥritpaucā diuerſitatē in ꝑtibꝰ q̄ etiā inuenit̉ in ꝑte deciſa

viuēte. vn̄ cū retineat diſpōem per quā totū corpuseſt ꝑfectibile ab aīa remanet in eo aīa. ſecus aūt ē inaīalibꝰ ꝑfectis. Ad. xvi. dd̓m ꝙ forma domꝰ ſicutet alie forme artificiales eſt forma accn̄talis. vn̄ nondat eē ⁊ ſpeciem toti ⁊ cuilibet parti. neqꝫ totum eſtvnū ſimpl̓r. ſed vnū aggregatōe. aīa aūt ē forma ſb̓ſtātialis corꝑis. dās eē ⁊ ſpem toti ⁊ ꝑtibꝰ. et totumex ꝑtibꝰ ꝯſtitutū eſt vnū ſimpl̓r. vn̄ nō eſt ſil̓e. Adxvij. dd̓m ꝙ aīa qͣꝫuis ſit vna ⁊ ſimplex in eēntia. hꝫtn̄ ꝟtutes ad diuerſas oꝑatōes. ⁊ qꝛ natural̓r dat eēet ſpēm ſuo ꝑfectibili inqͣꝫtū eſt forma corꝑis ẜm eſſentiā. ea aūt q̄ ſtꝭ natural̓r ſtꝭ ꝓpter fineꝫ. oꝑꝫ ꝙ aīacōſtituat in corꝑe diuerſitatē ꝑtiū ꝓut ꝯgruit diuerẜoꝑationibꝰ: Et veꝝ eſt ꝙ ꝓpter hmōi diuerſitate cuius rō eſt ex fine ⁊ nō ex forma tm̄. in ꝯſtitutōe viuentiū magis apparet ꝙ natura operet̉ ꝓpter finē qͣꝫ inalijs rebꝰ naturalibꝰ in qͥbus vna forma vniformiterꝑficit ſuū ꝑfectibile. Ad. xviij. dd̓m ꝙ ſimplicitasaīe ⁊ angeli nō eſt eſtimāda ad modū ſimplicitatispūcti. qd̓ hꝫ determinatū ſitū in ꝯtinuo. ⁊ iō qꝛ ſimplex ē nō p̄t eſſe ſil̓ in diuerſis ꝑtibꝰ ꝯtinui. Sed angelus ⁊ aīa dicunt̉ ſimplicia ꝑ hͦ ꝙ oīno carēt qͣꝫtitate. ⁊ iō nō applicant̉ ad ꝯtinuū niſi ꝑ ꝯtactū ꝟ̓tutisvn̄ totū illud qd̓ v̓tute ꝯtingit̉ rn̄det angelo qui nōvnit̉ vt forma vt locus vnꝰ. ⁊ aīe q̄ vnit̉ vt forma vtꝑfectibile vnū. ⁊ ſicut angelus eſt in qͣlibet ꝑte ſui loci totus: ita ⁊ aīa in qͣlibet ꝑte ſui ꝑfectibilis tota Utrū in hoīe aīa rōnalis ſenſibilis ⁊ vegetabilisſint vna ſubſtantiaAdecimo queritur.Utꝝ in hoīe aīa rōnalis ſenſibilis ⁊ vegetabilis ſint vna ſub̓a Et videt̉ ꝙ nō. Ubicūqꝫ em̄eſt actus aīe ibi ē ⁊ aīa. ſed in embrione actus aīe vegetabilis p̄cedit actū aīe ſenſibilis. ⁊ actus aīe ſenſibilis actū aīe rōnalis. gͦ in ꝯcepto pͥmū eſt aīa vegetabil̓ qͣꝫ ſenſibil̓. ⁊ ſenſibilis qͣꝫ rōnalis. ⁊ ita nō ſtꝭ ideꝫẜm ſub̓am Sꝫ di. ꝙ actus aīe vegetabil̓ ⁊ ſenſibil̓nō eſt in embrione ab aīa q̄ ſit in embrione. ſed a virtute in eo exn̄te ab aīa parētis Sed ꝯͣ. nullū agēsfinitum agit ſua virtute niſi ẜm determinatā diſtantiā. vt pꝫ in motu ꝓiectōis. Proijciēs em̄ vſqꝫ ad locū determinatū ꝓijcit ẜm modū ſue ꝟtutis. Sed inembrione apparēt motꝰ ⁊ oꝑatōes aīe qͣꝫtūcunqꝫ parēs diſtet. cuiꝰ tn̄ ꝟtus ē finita. nō gͦ oꝑatōnes aīe ſtꝭin embrione ꝑ v̓tutē aīe parētis. Pͣ. Ph̓s d̓t in li. 3de generatōe aīaliū. ꝙ embrio pͥus eſt aīal qͣꝫ hō. Sꝫaīal nō ē niſi qd̓ habet aīam ſenſibilē. hō aut ē ꝑ animā rōnalē. gͦ ip̄a aīa ſenſibil̓ eſt prius in embrione q̄ꝫaīa rōnalis. ⁊ nō ſolū ꝟtus eiꝰ Pͣ. Uiuere ⁊ ſentire 4ſtꝭ oꝑatōes q̄ nō pn̄t eē niſi a pͥncipio intrinſeco. ſtꝭaūt actꝰ aīe cū embrio viuat ⁊ ſentiat anteqͣꝫ habeatanimā rōnalē. viuere ⁊ ſentire nō erūt ex aīa exterioris parētis. ſꝫ ab aīa intꝰ exn̄te. Pͣ. Ph̓us d̓t. ij. deaīa. ꝙ aīa eſt cā corꝑis viuētis. nō ſolū ſicut forma. ſꝫ

y ij

Ad 14

Ad io

Ad 7

Ad 13 c

Ad 121

Ad 4

Ad ij. j

Ad

Ad 5

Ad G

Ad ī7

Ad 16