Materiavnica
ſcere niſi retrahendo ſe ab om̄ibꝰ corporeis nexibusvt in eodem libro dicitur. ergo vnio anime ad cor8 pus non eſt naturalis. ⁊ ſic idem prius. ¶ Pͣ. Commenta. d̓t. viij. metaph̓. ꝙ cū id qd̓ eſt in potentia fitactu hoc nō fit ꝑ aliqd̓ additū. ſed cū aīa vnit̉ corpori addit̉ corpori aliqd̓ extrinſecū. qꝛ aīa creatur a deoet corpori infundit̉. gͦ aīa nō eſt actus ſeu formacorꝯporis. ¶ Pͣ. Forma educit̉ de potentia materie. ſed ſb̓ſtātia ſpūalis nō p̄t educi de potentia materie corporalis. ergo ſub̓a ſpūalis non poteſt vniri corpori vtīo forma. ¶ Pͣ. Maior eſt ꝯuenientia ſpūs ad ſpirituꝫqͣꝫ ſpūs ad corpus. ſed ſpūs nō p̄t eſſe forma alteriusſpūs. ergo neqꝫ ſub̓a ſpūalis p̄t eſſe forma corporis.¶ ¶ Pͣ. Augꝰ. dt ꝙ aīa ⁊ āgelus ſunt natura pares. officio diſpares. ſed āgelus nō p̄t eſſe forma corporis.iergo nec aīa. ¶ Pͣ. Boetius d̓t in li. de duabꝰ naturꝭnatura eſt vnūqd̓qꝫ informās ſpecifica drn̄tia. ſed eadem eſt ſpecifica den̄tia aīe ⁊ angeli. ſcꝫ rōnale. gͦ eadēiꝫ eſt natura vtriuſqꝫ. ⁊ ſic idem qd̓ pͥus. ¶ Pͣ. Aīa eo.dem mō ſe hꝫ ad totū ⁊ ꝑtes. qꝛ eſt tota in toto. ⁊ totain qualibet ꝑte. ſubſtātia ſpūalis aūt q̄ eſt intellectusnullius partis corꝑis eſt actus. vt d̓r. iij. de aīa. gͦ ſubſtātia ſpūalis nō eſt forma totius corꝑis. ¶ Pͣ. Fc rma naturalis exiſtens in corꝑe nō oꝑatur extra corpus. ſed aīa exiſtens in corꝑe oꝑat̉ extra corpꝰ. d̓r em̄in ꝯcilio aquilegiēſi de mulieribꝰ q̄ putant ſe ad dyanam de nocte ire ꝙ eis aduenit in ſpū qd̓ putāt ſe incorpore pati. ⁊ ſic etiā ſpūs eoꝝ extra corpus oꝑaturnō ergo ſub̓a ſpūalis vnit̉ corpori vt forma naturaiſ lis eiꝰ. ¶ Pͣ. In li. de articulis fidei d̓r neqꝫ forma ſinemateria. neqꝫ materia ſine forma ſubiectum eſſe. ſedcorpus eſt ſubiectū aliquorum accidentiū. ergo corpus nō eſt materia ſine forma. ſi igit̉ ſubſtātia ſpūalis aduenit ei vt forma. ſequit̉ ꝙ due forme erunt ini6 vno ⁊ eodem. qd̓ eſt impoſſibile. ¶ Pͣ. Corruptibileet incorruptibile differūt genere. neqꝫ aliqͥd de eis dicitur vniuoce. vt pꝫ ꝑ ph̓m ⁊ cōmen. eius in. x. metaphy. plus ergo differūt corruptibile ⁊ incorruptibile qͣꝫ due nature ꝯtrarie. que ſunt ſpecies vnius generis. Boetius em̄ dicit ꝙ vnū ꝯtrariorū nō iuuat aliud ad eſſe. ergo ſubſtātia ſpūalis cum ſit incorruptibilis nō iuuat corpus corruptibile ad eſſe. ⁊ ita non17 eſt forma eius. cum forma det eſſe materie ¶ Pͣ. Quicquid vnitur alteri ꝑ id qd̓ nō eſt de eſſentia eius nonvnitur ei vt forma. ſed intellectus vnitur corpori ꝑphantaſma qd̓ nō eſt de ſubſtātia intellectus. vt comentator dicit. iij. de aīa. ergo ſubſtantia ſpūalis quei8 eſt intellectus. nō vnitur corꝑi vt forma. ¶ Pͣ. Omnis ſubſtātia ſpūalis eſt intellectualis. om̄is aūt ſubſtantia intellectualis eſt abſtracta a materia. cum perimmunitatē a materia ſit aliqͥd intellectuale. nulla gͦſub̓a ſpūalis eſt forma in materia. ⁊ ita non p̄t vniriiꝯ corpori vt forma. ¶ Pͣ. Ex materia ⁊ forma fit vnūſi ergo ſub̓a ſpūalis vnit̉ corꝑi vt forma. oꝑtet ꝙ exſub̓a ſpūali ⁊ corpore fiat vnū. forme ergo intelligi-
biles que recipiūtur in intellectu recipientur in materia corporali. quod eſt impoſſibile. quia forme recepte in materia corꝑali ſunt intelligibiles tantū in potentia. non ergo ſubſtātia ſpiritualis vnitur corporivt forma.¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Dyoni. d̓t. iiij. ca. de diui. no. canima eſt ſubſtantia intellectualis habens vitam indeficientem. ſed aīa eſt forma corporis. vt patꝫ ꝑ eiusdefinitōnem que ponitur in. ij. de anima. gͦ aliqua ſubſtantia ſpiritualis ſiue intellectualis vnitur corporivt forma¶ Rn̄dco dd̓m. ꝙ difficultas huiꝰ queſtionis exhoc accidit. qꝛ ſubſtantia ſpūalis eſt quedā res per ſeſubſiſtens. forme aut debetur eſſe in alio. id eſt in materia cuius eſt actus ⁊ ꝑfectio. Un̄ ꝯtra rōnem ſubſtātie ſpūalis eſſe videt̉ ꝙ ſit corꝑis forma. Et ꝓpterhoc Gregorius nicenus in ſuo libro quē de aīa fecitimpoſuit Areſto. ꝙ poſuit aīam nō ꝑ ſe ſubſiſtenteꝫeſſe ⁊ corrumpi corrupto corpore. qꝛ poſuit eam endelechiam. id eſt actū vel ꝑfectōem phyſici corporis.Sed tamē ſi aliquis diligēter ꝯſideret euidenter apparet ꝙ neceſſe eſt aliquam ſpūalem ſubſtātiā formahumani corꝑis eſſe. manifeſtū eſt em̄ ꝙ huic homini ſingulari vt ſorti vel platōni conuenit intelligere.nulla aūt operatio conuenit alicui niſi per aliqua formam in ipſo exiſtentem vel ſubſtātialē vel accidentalem. qꝛ nihil agit aut operatur niſi ẜm ꝙ in actu. Eſtaūt vnūquodqꝫ actu per formā aliquam vel ſubſtātialem vel accidentalem. cū forma ſit actus. ſicut ignis eſt actu ignis per igneitatem. actu calidus ꝑ calorem. Oportet igitur pͥncipiū huius oꝑatōnis qd̓ eſtintelligere formaliter ineſſe huic homini. pͥncipiumaūt huius operationis nō eſt forma aliqua cuius eēſit dependens a corꝑe ⁊ materie alligatū ſiue īmerſuꝫ.qꝛ hec operatio non fit per corpus. vt ꝓbat̉. iij. de aīaUn̄ pͥncipiū huius oꝑationis habet operatōem ſinecōmunicatōe materie corporalis. ſic aut vnumqd̓qꝫoperat̉ ẜm ꝙ eſt. Un̄ oportꝫ ꝙ eſſe illius principij ſiteſſe eleuatum ſupra materiam corporalem. ⁊ nō dependens ab ipſa. hoc autem ꝓprium eſt ſpiritualisſubſtantie. oportet autem dicere ſi predicta ꝯiungantur ꝙ quedam ſpūalis ſubſtantia ſit forma humanicorporis. ¶ Quidā vero ꝯcedentes ꝙ intelligere ſitactus ſpiritualis ſubſtantie negauerunt illam ſpiritualem ſubſtantiam vniri corpori vt formā. quoruꝫAuerrōis poſuit intellectum poſſibilem ẜm eſſe ſeparatum a corpore. Uidit tamen ꝙ niſi eſſet aliquavnio eius ad hunc hominem. actio eius ad hunc hominem pertinere non poſſꝫ. Sic enim ſicut due ſubſtantie diſtincte. vna agente vel operante alia nondicitur operari. Unde poſuit intellectuꝫ illum quēdicebat ſeparatum omnino ẜmeſſe a corpore continuari cum hoc homine per phantaſmata. hac ratiōeqꝛ ſpecies intelligibilis que eſt ꝑfectio intellectꝰ poſſibilis fundatur in phantaſmatibꝰ a quibꝰ abſtrahit
Idē pͥª ꝑq. 76. a. pͥ
OpinioAuerro.
Rę
Contra