Materiaxj.
dicit ꝙ iacob dicens filijs. Deducetis ſenectutē meācū triſticia ad inferos. videtur hic timuiſſe ne nimiatriſticia ſic ꝑturbaret̉ vt nō ad requiē bonoꝝ iret. ſedad inferos pctōꝝ. om̄e aūt illud qd̓ retrahit a reqͥe bonorū ⁊ reducit ad inferos pctōꝝ eſt pctm̄ mortale.triſticia q̄ eſt accidia eſt pctm̄ mortale. ¶ Pͣ. Suꝑ illud. qͣre triſtis es aīa mea. d̓t glo. ꝙ docꝫ hic triſticiāſeculi fugiendā q̄ patientiā ⁊ charitatē ⁊ ſpem extinguit ⁊ totā bonā vitā ꝯfundit. ergo accidia eſt pctm̄mortale. ſicut em̄ dicimꝰ pctm̄ mortale ⁊ charitateꝫ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ex p̄miſſis de facili p̄t patere ꝙ acciet ceteras ꝟ̓tutes extinguitdia ẜm ꝙ eſt ſpēale pctm̄. eſt pctm̄ mortale ex ſuo genere. importat em̄ quādā triſticiā ex repugnatia humani affectus ad ſpūale bonū diuinū. Calis em̄ repugnātia ꝯͣriat̉ charitati māifeſte q̄ inheret bono diuino ⁊ delectat̉ in ipſo. cū gͦ hoc faciat pctm̄ eſſe mortale qd̓ ꝯtrariat̉ charitati ꝑ quā eſt aīe vita. māifeſteſequit̉ ꝙ accidia ex genere ſuo eſt pctm̄ mortale. qꝛ ſicut d̓r. i. Ioh̓. iij. Qui nō diligit manet in morte.¶ Et ē ꝯſiderādū ꝙ ſicut inuidia q̄ eſt triſticia de bonō ꝓximi eſt pctm̄ mortale ex ſuo genere inqͣꝫtū ꝯtrariat̉ charitati qͣꝫtuꝫ ad dilectōem ꝓximi. ita accidiaq̄ eſt triſticiā boni ſpūal̓ diuini eſt pctm̄ mortale exſuo genere inqͣꝫtum ꝯtrariat̉ charitati qͣꝫtū ad dilectione dei. Hoc tn̄ verificat̉ in oībꝰ peccatis q̄ ſunt peccata mortalia ex ſuo genere ꝙ motus imꝑfecti in genere taliū pctōꝝ nō ſunt pcta mortalia. qui ſcꝫ ſuntabſqꝫ deliberatōe rōni s. Un̄ tales motus accidie ſtꝭpctā venialia. ſicut ſuꝑͣ de motibꝰ inuidie dictū eſt. ſꝫqn̄ affectus carnalis ita pualet rōni vt ex deliberatōnehō triſtet̉ de bono ſpūali diuino. manifeſte talis motus volūtatis eſt pctm̄ mortale.¶ Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ in viris ꝑfectis p̄t eſſe imꝑfectio motus accidieſaltem in ſenſualitate. ꝓpter hͦꝙ nullus eſt ita ꝑfectus in qͦ nō remaneat aliqͣ ꝯtrarietas carnis ad ſpūm. Apl̓us tn̄ nō videt̉ ibi loquide triſticia boni ſpūalis q̄ eſt accidia. ſꝫ potius de triſticia q̄ eſt de malis tꝑalibꝰ. ¶ Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ accidia ꝯtrariat̉ p̄cepto de ſanctificatōe ſabbati in qͦ mādat̉ ẜm ꝙ eſt p̄ceptū morale qͥes mentis in deo. ¶ Adterciū dd̓m. ꝙ deus ẜm ꝙ eſt p̄ſens menti nō ꝯpatiat̉ſecū triſticiā vel pctm̄ mortale. vn̄ accidia nō eſt triſticia de p̄ſentia ipſius dei. ſed de aliquo bono ſuo qd̓eſt ꝑ ꝑticipatōem diuinaꝫ ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ accidianō eſt receſſus mētalis a quocūqꝫ bono ſpūali. ſed abono ſpūali cui mēs ex ncc̄itate dꝫ inherere. qd̓ ē bonū diuinū. ſicut iā dictū eſt. Et ꝑ hoc pꝫ ſol̓o ad. v.16 ¶ Ad. vi. di. ꝙ rō illa ꝓcedit de bono ſpūali alicuiusactꝰ ꝑticularis ꝟtutis. ꝙ em̄ hō delectet̉ nō cadit ſubp̄cepto. ſꝫ ꝙ delectet̉ de deo hͦ cadit ſub p̄cepto. ſicut etꝙ hō deū diligat. qꝛ delectatio amore ꝯſeqͥt̉ ¶ Ad. vijdi. ꝙ delectatio q̄ ꝓuenit ex charitate cui ꝯtrariat̉ accidia eſt de ncc̄itate ſpūal̓ vite. ſic̄ ⁊ ip̄a charitas. ⁊ iōaccidia eſt pctm̄ mortale. ¶ Ad viij. dd̓m. ꝙ ſicut cō
cupiſcētia que eſt pctm̄ in ſenſualitate que ꝓuenit excorruptōe nature nō eſt pctm̄ mortale. qꝛ eſt motꝰ imꝑfectꝰ. ita etiā nec talis accidia eſt pctm̄ mortale.¶ Utrū accidia ſit viciū capitaleUarto qͣritur. vtrūaccidia ſit vicium capitale ¶ Et videtur ꝙ jnō. ſicut em̄ delectatio ꝓcedit ex amore. ita triſticia ꝓcedit ex odio. ſed odiu nō eſt viciū capitale. gͦ multominus accidia q̄ eſt triſticia q̄dā. ¶ Pͣ. Uicia capitalia dicūtur q̄ inclināt ad actꝰ alioꝝ pctōꝝ. ſꝫ accidianō videt̉ eē hmōi. ſed magis īmobile reddere. eſt em̄triſticia aggrauās. vt Dam̄. d̓t. gͦ accidia nō eſt viciūcapitale. ¶ Pͣ. Uiciū capitale eſt qd̓ hꝫ aliqͣs filias. 3ſed accidie nō vident̉ eē filie q̄ ei aſſignātur a Grego.xxxi. mora. Malicia em̄ eſt cōe ad oīa pctā. rācor ātꝑtinet ad odiū. qd̓ ex ira naſcit̉. puſillanimitas ꝟo ⁊deſꝑatio ꝑtinēt ad iraſcibilē in qͣ non eſt accidia. ſedmagis in ꝯcupiſcibili. torpor aūt circa p̄ceptū videt̉eē idē qd̓ accidia. euagatio ꝟo mētis videt̉ ꝯtrariarirōni triſticie que eſt ꝯſtrictiua. gͦ accidia non debet poni vicium capitale¶ Sꝫ ꝯtra eſt autoritas Gre. qͥ accidiā ſiue triſticiā inter vicia capitalia ꝯputat. xxxi. moraliū¶ Rn̄. dd̓m. ꝙ ſicut ſupͣ dictū eſt. viciū capitale ēex qͦ alia vicia oriūt̉ ẜm rōnem cauſe final̓. ſicut autēhoīes ꝓpter delectatōem quādā ꝓcedūt ad multa faciēda vel vitāda. ita etiā ⁊ ꝓpter triſticiā fugiendamvtrūqꝫ em̄ eiuſdē rōnis eē videt̉. ſicut q̄rere bonū etfugere malū. cū gͦ accidia ſit q̄dā triſticia de bono diuino interno. ſicut inuidia de bono ꝓximi. vt dictuꝫeſt. ſic ex īuidia multa vicia oriūt̉ inqͣꝫtū hō multa facit inordinate ad hmōi triſticiā repellendā q̄ ꝯſeqͥt̉ exbono ꝓximi. ita etiā ⁊ accidia ē viciū capitale Sedqꝛ etiā nullꝰ hō qͥ eſt abſqꝫ delectatōe in triſticia manere p̄t. vt ph̓s d̓t. viij. ethi. Ideo ex triſticia duo ꝯſeſequūt̉. qͦꝝ vnū eſt vt hō recedat a ꝯtriſtātibꝰ. aliud ēvt ad alia trāſeat in qͥbꝰ delectet̉. ⁊ ẜm hͦ ph̓s d̓t. ij. eth̓ꝙ illi qͥ nō p̄n̄t gaudere delectatōibꝰ ſpūalibꝰ. vt plurimū trāſferūt ſe ad delectatiōes corporales. ⁊ ẜm hͦ extriſticia q̄ ꝯcipit̉ ex ſpūalibꝰ bonis ſeqͥtur euagatiocirca illicita in qͥbꝰ animꝰ carnal̓ delectat̉. In fuga āttriſticie talis ꝓceſſus attēdit̉ ꝙ pͥmo qͥdē hō ea fugit.ſcd̓o etiā p̄ſeqt̉. ad fugā aūt ſpūaliū bonoꝝ q̄ delectari p̄nt ꝑtinet ⁊ receſſus a bono diuino ſperato. ⁊ hͦeſt deſꝑatio. Et iterū receſſus a bono ſpūali agēdo qͣqͥdē qͣꝫtū ad cōia q̄ ſunt de ncc̄itate ſalutis eſt torporcirca p̄cepta. qͣꝫtū aūt ad ardua q̄ cadūt ſub ꝯſilijs ēpuſillanimitas. Ulteriꝰ aūt ꝯtingit ꝙ ſi aliqͥs inuitus detineat̉ in ſpūalibꝰ bonis q̄ ip̄m ꝯtriſtāt ꝯcipitpͥmo qͥdem indignatōem ꝯtra platos vel ad quaſcūqꝫ ꝑſonas in his eū detinētes. ⁊ hͦ eſt rancor. ſcd̓o ꝟoꝯcipit indignatōem ⁊ odiū. ꝯtra etiaꝫ ipſa ſpūaliabona. ⁊ hoc ꝓprie malicia eſt.
Regulageneralis
Rꝭ oId̓ 2 ⁊I5. ar. 3.
Ad 4
Ad 8
A 7
Ad 5Ad 6
Ad
Ad 2
Ad j
Idē vt sͣad 2ᵐ.
Idē 2ª 2ºq 35. a. 4
Et sͣ ma.8. ar. pͥ
Contra