MateriaNona
¶ Materia nona de inani gloria habens tresqueſtiones. Prima. vtrum inanis gloria ſit pctm̄.Scd̓a. vtꝝ inanis gl̓ia ſit pctm̄ mortale Tercia. vtꝝfilie inanis gl̓ie ꝯuenienter aſſignentur.Beſtio ē deinani gl̓ia. Et pͥmo q̄rit̉vtꝝ īanis gl̓ia ſit pctm̄.¶ Et videt̉ ꝙ nō. Cōſiſtit em̄ īanis gl̓ia ī eo qaliquis velit bona ſuaalijs apparere. Sꝫ hocmnō ē pctm̄ ſꝫ laudabile.Dicit̉ em̄ Mat. v. SicLluceat lux vr̄a corā hominibꝰ vt videat oꝑa vr̄a bona. gͦ inanis gl̓ia non eſt⁊ pctm̄. ¶ Pͣ. Appetitꝰ īanis gl̓ie in hͦ ꝯſiſtit ꝙ aliqͥs qͣrat bona ſua ab hoībꝰ laudari. Sꝫ hͦ nobis ab apl̓omādat̉ ad Ro. xij. ꝓuidētes bona nō ſolū corā deo ſꝫetiā corā oībꝰ hoībꝰ. gͦ inanis gl̓ia nō eſt pctm̄. ¶ Pͣz Om̄e pctm̄ ꝯſiſtit ī deordinatōe appetitꝰ naturalis.Sꝫ ꝑ inanē gl̓iaꝫ nō appetit̉ qͥn ſit natural̓r appetibile ꝙ hō ꝟitatē cognoſcat. nō āt ꝙ ip̄e cognoſcat̉. gͦ4 inanis gl̓ia nō ē pctm̄. ¶ Pͣ. Ad Ephe. v. d̓r. Eſtoteimitatores dei ſicut filij chariſſimi. Sꝫ ī hͦ ꝙ hō q̄ritgl̓iaꝫ fit imitator dei qͥ ſua gl̓iaꝫ q̄rit. gͦ videt̉ ꝙ appeſ tere gl̓iaꝫ nō ſit pctm̄. ¶ Pͣ. Appetere illd̓ qd̓ hoī rependit̉ ꝓ p̄mio nō ē pctm̄. Sꝫ gl̓ia repromittit̉ hoīꝓ p̄mio Dicit̉ em̄ Iob. xxij. Qui em̄ humiliatꝰ fueriterit ī gl̓ia. Et ꝓuerb̓. iij. Gl̓iaꝫ ſapiētes poſſidebūt. gͦappetitꝰ gl̓ie nō ē pctm̄ ¶ Pͣ. Illd̓ qd̓ ē ꝓuocatm̄ adoꝑa ꝟtutū nō videt̉ eē pctm̄. Sꝫ hmoī e appetitusgl̓ie. Dicit em̄ Tulliꝰ de tuſculanis q̄ſtionibꝰ ī pͥmoOēs ad ſtudia gl̓ie accēdunt̉. gͦ appetitꝰ gl̓ie nō ē pec7 catū. ¶ Pͣ. Illd̓ qd̓ appetit̉ eqͣliteria bonis ⁊ a malisnō videt̉ eē pctm̄ Sꝫ Saluſtiꝰ d̓t ī cathelinario. gloriā ⁊ honore ⁊ īperiū bonꝰ ⁊ ignauꝰ eq̄ ſibi exoptat. gͦappetitꝰ gl̓ie nō ē pctm̄ ¶ Pͣ. Aug. d̓t ꝙ ianis gl̓ia ēiudiciū hoīm bn̄ de aliqͦ opinātiū. ſꝫ hͦ appetere nō ēpctm̄. qꝛ ſic̄ ip̄e d̓t. crudel̓ ē qͥ famā ſua negligit. gͦ inanis gl̓ia nō ē pctm̄. ¶ Pͣ. Illd̓ qd̓ ē obiectū cupiditatis nō ē pctm̄. qͣꝫuis ip̄a cupiditas pctm̄ ſit. vt ptꝫ depecunia ⁊ de pecunie cupiditate. Sꝫ īanis gl̓ia ē obiectū cupiditatꝭ. vt pꝫ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r ad Gal̓. v. Nō efficiamur īanis gl̓ie cupidi. gͦ inanis gl̓ia nō ē pctm̄.ioS. Pctm̄ ꝟtuti opponit circa eandē materia Sꝫinanis gl̓ia nō opponit̉ ꝟe gl̓ie. pn̄t em̄ eē in eodē vtvidet̉. gͦ inanis gloria nō eſt peccatum.a ¶ Sꝫ ꝯͣ ē. Id qd̓ īpedit hoīem a fide ꝑ quā accedit̉ad deūe̓ pctm̄. Hmōi āt ē appetitꝰ humane gl̓ie Dicit̉ em̄ Ioh̓. v. Quō vos poteſtis credere qͥ gl̓iaꝫ abinuicē accipitis. ⁊ gloriā q̄ a ſolo deo ē nō qͣritis. ergo inanis gloria eſt peccatum¶ Rn̄deo dd̓m. ꝙ ad huiꝰ q̄ſtionis euidētiā oꝑtꝫpͥmo videre qͥd ſit gl̓a. ⁊ ſcd̓o qͥd vana gl̓ia. ⁊ ſic ter-
cio īſpici poterit quō īanis gl̓ia ſit pctm̄ ¶ Eſt gͦ ſciēdū ꝙ ſic̄ Aug. d̓t ſuꝑ Ioh̓. Gl̓ia claritate qͣndā ip̄ortat. vn̄ glorificari ⁊ clarificari ꝓ eodē ſumunt̉ ī euangelio. Claritas at̄ īportat euidētiā qͣndā ẜm quā aliqͥd fit ꝯſpicuū ⁊ manifeſtū ſuo ſpledore. Et iō gl̓iaimportat qͣndā manifeſtatōeꝫ alicuiꝰ ī bono. ſi āt manifeſtet̉ malū alicuiꝰ. iā nō d̓r gl̓ia ſꝫ ignominia. Etꝓpt̓ hͦ Amb̓. ſuꝑ epl̓aꝫ ad Ro. d̓t ꝙ gl̓ia ē clara cuꝫlaude noticia. Cōſiderat̉ āt gl̓ia ẜm triplicē ſtatū Nāẜm maximū ſui ſtatū gl̓ia ꝯſiſtit ī hͦ ꝙ bonū alicuiusmultitudini manifeſtet̉. hͦ em̄ claꝝ eē dicimus qd̓ aboībꝰ vel a multis ꝑſpicue videri p̄t. vn̄ ⁊ Tulliꝰ d̓t ꝙgl̓ia ē frequēs fama cū laude. ſꝫ Tulliꝰ ītroducit fabiū dicēte. Neqꝫ tp̄s gloriādi mihi apd̓ vnū ē. Sꝫcū ſcd̓o mō gl̓ia d̓r ẜm aliquē ſui ſtatu. ꝓut bonū vnius. etiaꝫ paucis vel vni ſoli manifeſtat̉. Tercio moetiā gl̓a d̓r ẜm ꝙ bonū alicuiꝰ ꝯſiſtit ī ꝯſideratōe ſuijpſius. ẜm .ſ. ꝙ aliqͥs ꝯſiderat bonū ſuū ſub rōe cuiuſdāclaritatꝭ vt manifeſtādū ⁊ admirādū multꝭ Et ẜm hͦaliqͥs d̓r gl̓iari. cū aliqͥs appetit vel etiā delectat̉ circamanifeſtatōeꝫ ſui boni vel ad multitudinē. vel ad aliqͦs paucos ſiue ad vnū ſiue ad ſeip̄m tm̄. ¶ Sed vtſciat̉ qͥd ſit īanis gl̓ia. ſciendū ē ꝙ vanū vel iane tripl̓r accipi ꝯſueuit. Qn̄qꝫ em̄ accipit̉ vanū ꝓ eo qd̓nō hꝫ ſubſiſtētiā. ẜm ꝙ res falſe dicunt̉ vane Un̄ drin pͣs. Ut qͥd diligitꝭ vanitatē ⁊ q̄ritꝭ mēdaciū Qn̄qꝫ ꝟo accipit̉ vanū ꝓ eo qd̓ nō hꝫ ſoliditatē vel firmitatē ẜm ꝙ d̓r Ecc̄s. i. Uanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. qd̓ d̓r ꝓpter mutabilitatē reꝝ. Qn̄qꝫ ꝟo d̓r vanū. qn̄ aliqͥd nō ꝯſeqͥt̉ finē debitū. ſic d̓r aliqͥs inuanūſibi ſumpſiſſe medicinā qͥ nō ē ꝯſequutꝰ ſanitatē. vn̄d̓r Iſa. xlix. Inuacuū laboraui ſine cā ⁊ vane ꝯſumpſifortitudinē meā. Scd̓m hͦ tripl̓r p̄t dici gloria vanaPrīo qͥdē qn̄ aliqͥs gloriat̉ falſo. puta de bono qd̓ nōhꝫ. Un d̓r. i. Cori. iiij. Quid habes qd̓ nō accepiſti. ſiat accepiſti. qͥd gloriarꝭ qͣſi nō acceꝑis. Scd̓o d̓r vana gl̓ia qn̄ aliqͥs gloriat̉ de aliqͦ bono qd̓ de facili tranſit. ẜm illd̓ Iſa. xl. Oīs caro fenū. ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ ſicutflos agri. Tercio mō d̓r gl̓ia vana. qn̄ gl̓ia hoīs noordinat̉ ad debitū finē. Eſt em̄ hoī naturale ꝙ appetat cognitōeꝫ ꝟitatis. qꝛ ꝑ hͦ ꝑficit̉ eiꝰ ītellectꝰ. ſꝫ ꝙ aliqͥs appetat bonū ſuū ab aliqͦ cognoſci. nō ē appetitꝰꝓprie ꝑfectōis. vn̄ hꝫ qͣndā vanitatē ꝓut hͦ nō ē vtilead aliquē finē. Poteſt āt laudabil̓r ordinari ad triaPrīo ꝗ̇dē ad gl̓iaꝫ dei. ꝑ hͦ em̄ bonū alicuiꝰ manifeſtatur ⁊ glorificat̉ deꝰ cuiꝰ ē pͥncipal̓r illd̓ bonū ſic̄ pͥmiactoris. Un̄ d̓r Mat. v. Sic luceat lux vr̄a corā hominibꝰ. vt videāt oꝑa vr̄a bona. ⁊ glorificēt patrē veſtꝝ qͥ in celis ē. Scd̓o ē vtile ad ꝓximoꝝ ſalutē. qͥ bonū alicuiꝰ cognoſcētes edificant̉ ad imitandū. ẜm illud ad Ro. v. Unuſquiſqꝫ veſtꝝ ꝓximo ſuo placeatin bonū ad edificatōeꝫ Tercio mō ordinari p̄t ad vtilitatē ip̄ius hoīs. qͥ dū ꝯſiderat bona ſua ab alijs laudari. de his grās agit. ⁊ firmius in eis ꝑſiſtit. Un̄ etapl̓s frequēter fidelibꝰ xp̄i ꝯmemorat ip̄oꝝ bona. vt
Contro
Rę
vana gl̓iad̓r tripl̓r
Uanū d̓r
Idē 2ª 2q. 132. a. i.