MateriaDecima

ceſſioni. nam ꝓcedens eſt ꝓceſſionis ſubiectū Sedin diuinis nō p̄t eſſe aliquid ꝓcedens ꝓceſſioni pintellectū. eſſentia em̄ diuina nō eſt ꝓcedens. ſicut necgenita. relatio aūt nō pintelligitur ꝓceſſioni. ſed ecōuerſo. ſicut iam dictum eſt. nō ergo poteſt eſſe ꝓceſ4 ſio in diuinis. ¶. Pͣ. Ome ꝓcedens ſicut ab aliquoꝓcedit. ita oꝑtet ꝙ ꝓcedat in aliqͥd. quod aūt in aliquid ꝓcedit nō eſt ꝑ ſe ſubſiſtens. Cū ergo ꝑſone diuine ſint ꝑ ſe ſubſiſtētes nō videtur eis cōpetere ꝙ ꝓ5cedant. ¶ Pͣ. Cū creature nobiliores ſint etiam deoſil̓iores. qd̓ inuenit̉ in inferioribꝰ creaturis. nō aūt inſuꝑioribꝰ nec etiā in deo inuenitur. ſicut quātitas dimenſiua materia ⁊ alia hmōi. ꝓceſſio aūt inuenit̉ ininferioribꝰ creaturis in qͥbus vnū indiuiduū generat aliud eiuſdem ſpēi. qd̓ nō ꝯtingit in creaturis ſuperioribꝰ. gͦ neqꝫ in deo ꝓceſſio inuenit̉. ¶ Pͣ. Illudqd̓ derogat diuine dignitati nullo mō eſt deo attribuendū. In hoc aūt maxime ꝯſiderat̉ diuina dignitas ꝙ ē pͥma cauſa eſſendi nō hn̄s ab alio eſſe. cui videtur repugnare ꝓceſſio. nā omē ꝓcedēs quodāmōab alio eſt. Nō gͦ dd̓m eſt ꝙ aliqͥd ſit ꝓcedens in di7uinis. ¶ Pͣ. Perſona ē hipoſtaſis ꝓprietate diſtincta ad dignitatē ꝑtinente. acciꝑe aūt ab alio qd̓ importat ꝓceſſio nō videt̉ ad dignitatē ꝑtinere. nō gͦ ꝓceſſio debet attribui diuinis ꝑſonis. ſicut aliqua ꝑſogͦ nalis ꝓprietas. ¶ Pͣ. Illud a quo aliud ꝓcedit oꝑtet eē aliquo mō cam illius. ſed vna ꝑſona nō p̄t eēcauſa alterius. neqꝫ em̄ eſſe p̄t vna alterius cā intrinſeca. formalis .ſ. vel materialis. cū in diuinis non ſitcōpoſitio forme ⁊ materie. nec iteꝝ cā extrinſeca cumvna ꝑſona ſit in alia. nō ergo eſt ꝓceſſio in diuinis9 ¶ Pͣ. Om̄e ꝓcedens ꝓcedit ab aliquo ſicut a pͥncipio. vna aūt ꝑſona nō poteſt dici alterius pͥncipiuꝫquia cum pͥncipium ad pͥncipiatum dicat̉ oporteretaliquā ꝑſonam pͥncipiatam dici. quod videt̉ ſoliscreaturis cōpetere. nō ergo eſt proceſſio in diuinis.io ¶ Pͣ. Nome pͥncipij a pͥoritate ſumptū eſſe videturDꝫ in ꝑſonis diuinis nihil eſt pͥus ⁊ poſterius. vtAthanaſius d̓t. nō eſt gͦ vna ꝑſona pͥncipiū alteriꝰ. ⁊ii ſic nō debet dici vna ꝓcedēs ab alia. ¶ Pͣ. Om̄e pͥncipiū ē oꝑatiuū vel factiuū. ſed vna ꝑſona nō ē factiua alterius. nec operatiua. alioquin ī diuinis ꝑſoniseēt aliqͥd factū vel creatū. gͦ diuina ꝑſona nō hꝫ pͥni cipiū neqꝫ ē ꝓcedēs. ¶ Pͣ. Quādocunqꝫ ē aliqͥd abaliqͦ ꝓcedēs. oꝑtet eē aliqͥd cōe vtriqꝫ. qd̓ ſcꝫ ꝓcedēticōicat̉ ab eo a qͦ ꝓcedit. ⁊ aliqͥd ꝓpriū ꝑ qd̓ ꝓcedēsdiſtinguit̉ ab eo a qͦ ꝓcedit. nihil em̄ ꝓcedit a ſeip̄o.vbicūqꝫ aūt ē aliqͥd ⁊ aliqͥd ibi ē cōpoſitio. gͦ vbicūqꝫē ꝓceſſio ibi ē cōpoſitio. In diuinis āt nō ē cōpoſitogͦ neqꝫ ꝓceſſio. ¶ Pͣ. Om̄e ꝓcedens ab alio recipittꝫ aliqͥd ab eo. quod aūt recipit aliqͥd eſt indigētis nature. niſi em̄ indigeret nō reciperet. ꝓpter quod etiāin rebus naturalibꝰ receptibilitas attribuit̉ materieergo om̄e ꝓcedēs eſt indigentis nature. In diuinis

aūt nō eſt aliqua indigētia. ſed ſumma ꝑfectio. ergonō eſt ibi ꝓceſſio. ¶ Sed dice. ꝙ recipiens qn̄ periſtit receptōni eſt indiges. qn̄ em̄ īam recepit habet ⁊nō eſt indigēs. filius aūt ⁊ ſpūſſanctus recipiūt qͥdēa patre deo. nō tn̄ pexiſtunt receptōni. ⁊ ſic in eis nulla ē indigētia. ¶ Sed ꝯtra. creatura q̄libet ē indigē 14tis nature. ⁊ tn̄ nō pexiſtit receptōni qua recepit eſſea deo. nō gͦ excludit indigētiā a recipiēte hoc qd̓ receptioni nō pexiſtit. ¶ Pͣ. Omne qd̓ nō hꝫ aliqͥd niſi jẜm ꝙ recipit illud ab alio in ſe ꝯſideratu caret illo.ſicut aer in ſe ꝯſideratus caret lumine. qd̓ ab alio recipit. Si gͦ filius ⁊ ſpūſſanctus nō hn̄t eſſe niſi ꝑ hocqd̓ recipiūt a patre. qd̓ oꝑtet dicere. Si a patre ꝓcedunt neceſſe eſt ꝙ ſi in ſe ꝯſiderent̉ ſint nihil. qd̓ at inſe ꝯſideratum nihil eſt. ſi habeat eē ab alio. oꝑtet qͦex nihilo ſit. ⁊ ita ꝙ ſit creatura. Si gͦ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus ꝓcedūt a patre. oꝑtet ꝙ ſint creature. qd̓ eſt arriane impietatis. nō gͦ eſt ꝓceſſio in diuinis ꝑſonis.¶ Pͣ. Qd̓ ꝓcedit ab aliquo ad hoc procedit vt ſit.qd̓ aūt ꝓcedit vt ſit nō ſꝑ fuit. ſicut qd̓ ꝓcedit ad locum nō ſꝑ fuit in loco illo. perſone aūt diuine ſuntſempiterne. gͦ nulla perſona diuina eſt ꝓcedēs. ¶ PͣPrincipiū a quo aliqͥd ꝓcedit hꝫ aliquā auctoritatem reſpectu illius qd̓ ꝓcedit a pͥncipio. Si ergo aliqua perſona diuina ꝓcedit ab alia. vtpote filius etſpūſſanctus a patre. oportet ꝙ in patre ſit aliqua auctoritas reſpectu filij et ſpūſſancti. ⁊ ita cum auctoritas ſit queciam dignitas. aliqua dignitas erit in patre que nō eſt in filio ⁊ ſpirituſancto. ⁊ ſic erit inequalitas in diuinis ꝑſonis. quod eſt ꝯtra Athanaſiumdicētem. ꝙ in trinitate nihil eſt pͥus ⁊ poſteriꝰ. nihilmaius aut minus. ſed tote tres perſone coeterne ſibiſunt ⁊ coequales. nō ergo eſt ꝓceſſio in diuinis ꝑſonis ¶ Sed ꝯtra. ē quod d̓t filiꝰ Io. viij. Ego ex deoproceſſi et veni. ¶ Preterea Io. xv. dicitur ꝙ ſpiritus veritatis qͥ a patre procedit. e ergo ꝓceſſio in diuinis perſonis.¶ Reſpondeo dd̓m ꝙ cognitio intellectiua ī nobis ſumit pͥncipium a fantaſia ⁊ ſenſu. que vltra cōtinuum ſe nō extēdunt. ⁊ inde eſt ꝙ ex his que in cōtinuo inueniuntur trāſumimus noīa ad omīa quecapimus intellectu. ſicut patet in nomine diſtantieque prius inuenitur in loco. ⁊ ex inde trāſumitur adquamcūqꝫ formarum differētiam. ꝓpter quod omnia cōtraria in quocūqꝫ ſint genere dicuntur eſſe maxime diſtātia. lꝫ diſtātia pͥmo īueniat̉ in vbi. vt ph̓sdicit in. x. metaphiſi. Similiter autem nomen proceſſionis primo eſt inuentum ad ſignificādum motum localem ẜm quem aliquid ordinate ab vno ſoco per media ordinatim in extremum trāſit. ⁊ ex hoctranſumitur ad ſignificādum omne illud in quo eſtaliquis ordo vnius ex alio vel poſt aliud. Et inde ēꝙ in om̄i motu vtimur noīe ꝓceſſiōis. ſicut dicimꝰꝙ corpus ꝓcedit ab albedine in nigredinē. ⁊ de part

6

Cortra