MateriaOctaua
tiua ypoſtaſis in diuinis. diuinitate em̄ intelligit̉ cōſtitui deus qd̓ ē cōe tribꝰ ꝑſonis. ⁊ ita ſignificat̉ vt dictū eſt vt p̄dicabilis de pluribꝰ ⁊ non vt ypoſtaſis incōicabilis. ⁊ eadē ratōne nihil qd̓ d̓r abſolute de deop̄t intelligi vt diſtinctiuū ⁊ ꝯſtitutiuū ypoſtaſis in ꝑſonis diuinis cū ea q̄ abſolute dicūtur de deo ſignificētur ꝑ modū eēntie. oꝑtꝫ gͦ ponere diſtinctiuū et cōſtitutiuū ypoſtaſis ī diuinis. id qd̓ pͥmo inuenit̉ nōde pluribꝰ dici. ſꝫ vni ſoli ꝯuenire. talia āt ſunt duorelatio et origo. ⁊ gn̓atio ⁊ paternitas. ſiue natiuitaset filiatio q̄ licet in deo idē ſint ẜm rē. differūt tn̄ rōeet mō ſignificādi. pͥmū āt hoꝝ ē origo ẜm intellectūnā relatio ad originē ſeqͥ videt̉. ⁊ ideo ponit hec opinio ꝙ ypoſtaſes in diuinis ꝯſtituātur ⁊ diſtinguāt̉origine ẜm qd̓ ſignificat̉ cū d̓r qͥ eſt ab alio ⁊ a qͦ aliꝰet ꝙ relatio paternitatis ⁊ filiationis ẜm intellectuꝫcōſequūt̉ ad ꝯſtitutonē et diſtinctionē ꝑſonaꝝ. et q̄eas diſtinctio ⁊ ꝯſtitutō ypoſtaſuꝫ on̄dat̉. ex hͦ em̄qd̓ d̓r pater on̄ditur ꝙ ſit a qͦ alius. ꝑ hͦ vero qd̓ d̓r filius oſtēditur ꝙ ſit ab alio. nec tn̄ opꝫ ẜm hāc opinionem dicere ꝙ ypoſtaſes diuine ſi nō diſtinguat̉ relationibꝰ ꝙ diſtinguātur ꝑ aliqͣ abſoluta. qꝛ ipſe origines relationē īportant. ſicut em̄ pater d̓r ad filiumita generās ad generatū. ¶ Sꝫ hec oꝑinio nō videtur ꝯueniēter poſſe ſtare. diſtinctiuū em̄ ⁊ ꝯſtitutiuūypoſtaſis p̄t intelligi dupl̓r. vno mō quo diſtinguit̉et ꝯſtituit̉ formal̓r. ſicut hō hūanitate ⁊ ſocrates ſocraeitate. Alio mō quo diſtinguit̉ ⁊ ꝯſtituit̉ qͣſi viaad diſtinctionē et ꝯſtitutionē. Sicut ſi diceremꝰ ꝙſocrates ē hō. vel ſocrates ſua generatione q̄ eſt viaad forma q̄ formal̓r ꝯſtituit̉. Patet gͦ ꝙ origo alicuius nō eſt ꝓprie hͦ qd̓ formal̓r ꝯſtituit et diſtinguit.Si em̄ gnatione nō induceret̉ hūanitas nūqͣꝫ generatione ꝯſtitueret̉ homo Impoſſibile ē gͦ dici ꝙ ypoſtaſis filij ꝯſtituat̉ ſua natiuitate niſi inqͣꝫtū intelligitur ꝙ natiuitas eiꝰ terminat̉ ad aliqͥd qd̓ formal̓rcōſtituit. ipſa āt relatio ad quā terminat̉ natiuitas ēfiliatio ¶ Oꝑtet gͦ ꝙ filiatio ſit formal̓r ꝯſtituens ⁊diſtingues ypoſtaſim filij. nō aūt origo neqꝫ relatiointellecta in origine. qꝛ relatio intellecta in origine ſicut ⁊ ipſa origo nō ſignificat aliqͥd adhuc ſubſiſtensin natura. ſꝫ in natura tendens. ⁊ qꝛ oīm ypoſtaſumeiuſdē nature eſt eadē rō ꝯſtitutionis ⁊ diſtinctōnisideo ſil̓r oꝫ ex ꝑte patris intelligere ꝙ ypoſtaſis patris ꝯſtituat̉ et diſtinguat̉ ipſa paternitate. nō āt generatione actiua neqꝫ relatione incluſa. ¶ Et hec eſtſecūda opinio ꝙ relatōnes ꝯſtituūt et diſtingunt ꝑſonas ⁊ ypoſtaſes. qd̓ hͦ mō p̄t intelligi. paternitasem̄ ē ipſa diuina eēntia vt ꝓbatū eſt. ⁊ pari rōne pater eſt idem qd̓ deus. paternitas gͦ conſtituēdo patrēconſtituit deū. et ſic paternitas licet ſit eſſentia diuīatamē non eſt cōis ſicut eſſentia. ita pater licet ſit idipſuꝫ qd̓ ē deus. nō tn̄ ē cōe vt deus ſed ꝓpriū Paterergo deus inqͣꝫtū eſt deus eſt cōis habens naturaꝫ di
uinā. et inqͣꝫtū ē deꝰ pater ē ꝓpriū ab alijs diſtinctuꝫUn̄ eſt ypoſtaſis q̄ ſignificat ſubſiſtēs in natura aliqua diſtinctū ab alijs. ⁊ ꝑ hūc modū paternitas cōſtituendo patrē conſtituit ypoſtaſim¶ Ad primū ergo dd̓m. ꝙ ꝑſone diuine ſunt aliquid excepta relatione. ⁊ hoc aliqͥd eſt eſſentia q̄ relatiue nō dicit̉. Sic em̄ intelligit Augꝰ. vt ꝟba eiꝰ diligēter tn̄ſpiciēti apparēt. Un̄ cōcedamus. ij. et. iij.¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ relatio etſi de eēntia diuina nō dicatur ꝑ modū informatōnis. d̓r tamē ꝑ modū identitatis. Si em̄ non dicamus ꝙ eſſentiā ſit generāsvel relata. dicimus tn̄ ꝙ ipſa ē generatio et relatō. ſꝫtamē de noībꝰ eēntialibꝰ in ꝯcreto ſignificatis relatiua dicūtur etiā ꝑ modū informatōnis. Dicimꝰ em̄ꝙ deus generat deū. ⁊ ꝙ deus refert̉ ad deū. eo ꝙ idemſuppoſitū intelligit̉ ⁊ relationis ⁊ eēntie vt oſtenſuꝫeſt. qͣꝫuis ipſa eēntialia nō diſtinguāt̉. ⁊ ita remotisrelatiuis intelligūtur noīa eēntialia ꝯcreta nō diſtincta q̄ ꝑ relationes relatiue dicūtur. ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙin qͣlibet ypoſtaſi diuina eſt id qd̓ abſolute d̓r qd̓ adeſſentiā ꝑtinet. ⁊ hͦ ẜm modū intellectus prius eſt eoqd̓ ad aliqͥd d̓r in diuinis. id tamē qd̓ abſolute dicit̉cum ſit cōe ad ypoſtaſuꝫ diſtinctione nō ꝑtinet. Un̄non ſeqͥtur ꝙ prius ſit intelligere ypoſtaſim diſtinctam qͣꝫ relatione eius. ¶ Ad. vi. dd̓m. ꝙ in rebꝰ inferioribꝰ ypoſtaſes ꝑ eſſentiā diſtinguntur. ⁊ ideo proprietates q̄ eſſentiā ꝯſequutur nō poſſunt eſſe diſtinctionis principiū. ſed magis diſtinctionis ſignum.ypoſtaſes aūt diuine nullo modo diſtinguntur ẜmeſſentiā. vnde oꝑtꝫ ꝙ ꝓprietates ſint pͥncipiū diſtinctionis in eis. ¶ Ad. vij. dd̓m. ꝙ de ratione ypoſtaſisduo neceſſe eſt eſſe. quoꝝ primū eſt ꝙ ſit per ſe ſubſiſtens. ⁊ in ſe indiuiſa. ſecūdū eſt ꝙ ſit diſtincta ab aliis ypoſtaſibꝰ eiuſdem nature. Si tamen ꝯtingat ineadem natura alias ypoſtaſes eſſe. nihilominꝰ ypoſtaſis erat Adam quādo non erant alie hipoſtaſesin humana natura. ſemꝑ ergo neceſſarium eſt intelligere hipoſtaſim generantem ante generationē qͣꝫtuꝫad id qd̓ hipoſtaſis ſubſiſtit in ſe vna exiſtens. nō tamen inqͣꝫtum eſt ab alijs ypoſtaſibꝰ eiuſdem naturediſtincta. ſi ꝑ ſolam hmoi generatione alie ypoſtaſes eiuſdem nature originētur. ſicut Adam non fuitdiſtinctus ab alijs ypoſtaſibꝰ eiuſdē nature priuſqꝫmulier ex eius coſta formaret̉. et eius filij ab eo ꝓpagarētur. In diuinis aūt non multiplicatur ypoſtaſes niſi ꝑ ꝓceſſionē aliaꝝ ꝑſonaꝝ ab vna. prius ergoeſt intelligere hipoſtaſim patris inqͣꝫtū eſt ſubſiſtēsqͣꝫ generare. non tamē inqͣꝫtum eſt diſtincta ab alijshipoſtaſibus eiuſdem nature. que non procedunt niſi hac generatione ſuppoſita. relationes autē in diuinis et ſi conſtituant hipoſtaſes et ſic faciant eas ſubſiſtentes. hoc tamen faciunt inqͣꝫtum ſunt eſſentiadiuina. relatio enim inquātum eſt relatio non habet ꝙ ſubſiſtat vel ſubſiſtere faciat. hoc enim ſolius
Opīo rª
Opiniobe Tho.
Reꝓbaº
Ad 7
Ad 2Ad 3.Ad 4