De ſimplici. diui. eēntieFoliūlxxij

eſt ſua ſubſtantia. ⁊ quicqͥd in ea eſt eſt om̄ino extragenus eſſe creati. ꝑ qd̓ creatura refertur ad deum. neciterum aliqd̓ bonū accreſcit creatori ex creature ꝓductione. vn̄ ſua actio eſt maxime liberalis. vt Auicen.dicit. Patꝫ etiā ꝙ nō mouet̉ ad hoc ꝙ agat. ſꝫ abſqꝫom̄i ſua mutatione mutabilia facit. Un̄ relinquiturꝙ in eo nō eſt aliqua relatio realis ad creaturaꝫ. licetſit relatio realis creature ad ip̄m ſicut effectꝰ ad cāmIn hoc aūt deficit multipliciter Rabimoyſes. qͥ voluit ꝓbare ꝙ nō eſſet relatio inter deū ⁊ creaturam. qꝛcum deus nō ſit corpus nō hꝫ relatiōem ad tempusnec ad locū. ꝯſiderauit em̄ ſolaꝫ relatōem q̄ ꝯſequit̉quātitatē. ⁊ nō eā q̄ ꝯſeqͥtur actōem ⁊ paſſionem¶ Ad pͥmuꝫ gͦ dd̓m. ꝙ mouens ⁊ agens naturalemouet ⁊ agit actōe naturali vl̓ motu medio q̄ ē ītermouens ⁊ motū. agens ⁊ paſſum. Un̄ oꝑtꝫ ꝙ ſalteꝫin hoc medio ꝯueniāt agens ⁊ patiens mouens velmotum. et ſic agens inqͣꝫtum eſt agens nō eſt extraneū a genere patiētis inqͣꝫtū eſt patiēs. Un̄ vtriuſqꝫeſt realis ordo vnius ad alterū. ⁊ p̄cipue cū ipſa actio media ſit quedā ꝑfectio ꝓpria agentis. ⁊ ꝑ conſequens id ad qd̓ terminat̉ actio eſt bonū eius. hoc autem in deo nō ꝯtingit. vt dictū eſt. ⁊ ideo nō eſt ſimile. ¶ Ad. ij. dd̓m. ꝙ hoc ꝙ mouens mouet̉ non eſt cāquare relatio mouētis in eo ſit realiter. ſed ſignū qͦddam. Ex hoc em̄ apparet ꝙ aliquo mō coincidit ingenus moti exquo ⁊ ipſum mouet motū. ⁊ iterū apparet ꝙ ipſum ad qd̓ mouetur ſit quoddā bonū eiex quo ad hoc ꝑ ſuū motū ordinatur. ¶ Ad. iij. dicēdum. ꝙ pater dat eſſe filio ſui generis. cūⁱ ſit ages vniuocum. nō aūt tale eſſe dat deus creature. ⁊ ideo noneſt ſimile. ¶ d. iiij. dd̓m. ꝙ hoc nomē dn̄s tria in ſuointellectu includit. ſcꝫ potentiā coercendi ſubditos.et ordinē ad ſubditos qui ꝯſeqͥtur talem poteſtatemet terminatōem ordinis ⁊ ſubditoꝝ ad dominū Invno em̄ relatiuo eſt intellectus alterius relatiui. ſaluatur gͦ huius ſignificatio noīs in deo qͣꝫtum ad primū ⁊ terciū. nō aūt qͣꝫtū ad ſecūdū. Un̄ Ambroſiusd̓t ꝙ hoc nomen dn̄s nomē eſt poteſtatis. ⁊ Boetiꝰd̓t ꝙ dominiū eſt poteſtas q̄dam qua ſeruus coercetur ¶ Ad. v. dd̓m. ꝙ ſciētia dei aliter comꝑat̉ ad resqͣꝫ ſcia noſtra. ꝯparat̉ em̄ ad eas ſicut ⁊ cā ⁊ menſuratales em̄ res ſunt ẜm veritatē quales deus ſua ſciētiaeas ordinauit. ipſe aūt res ſunt cā ⁊ menſura ſciētienoſtre. Un̄ ſicut ſcientia noſtra refert̉ ad res realiteret nō ecōuerſo. ita res referūtur realiter ad ſcientiamdei. ⁊ nō ecōuerſo. Uel dd̓m. ꝙ deus intelligit res alias intelligendo ſe. vn̄ relatio diuine ſciētie nō eſt adres directe ſꝫ ad ipſaꝫ diuinā eſſentiā ¶ Ad. vi. dd̓mꝙ appetibile qd̓ mouet appetituꝫ eſt finis. ea vero q̄ſunt ad finē nō mouent appetitum niſi rōne finis. finis aūt diuine volūtatis nō eſt aliqͥd aliud qͣꝫ diuina bonitas. Un̄ nō ſeqͥtur ꝙ res alie ꝯparent ad diuinā volūtatem ſicut mouens ad motuꝫ. ¶ Ad. vij.

dd̓m. ꝙ corpora celeſtia referūtur realiter ad inferiora ẜm relatōes ꝯſequētes quātitateꝫ ꝓpter hoc ꝙ eſteadem rō quātitatis in vtriſqꝫ. et iterū quātū ad relationes ꝯſequētes virtutē actiuā ⁊ paſſiuā. qꝛ mouētmota ꝑ actōem mediā que nō eſt eoꝝ ſubſtātia. cumaliqd̓ bonū ipſoꝝ attēdit̉ in hoc ꝙ ſtꝭ inferioꝝ cauſa¶ Ad. viij. dd̓m. ꝙ illud a quo aliqͥd denoīat̉ nonoꝑtꝫ ꝙ ſit ſemꝑ forma ẜm rei natura. ſed ſufficit ꝙ ſignificet̉ ꝑ modū forme grāmatice loquēdo. denoīatur homo em̄ ab actōe ⁊ ab indumēto ⁊ ab alijs huiuſmodi q̄ realiter nō ſunt forme. ¶ Ad. ix. dd̓m. ꝙ ſiꝓportio intelligat̉ aliquis determinatꝰ exceſſus nulīa eſt dei ad creaturā ꝓportio. ſi aūt ꝑ ꝓportiōem intelligatur habitudo ſola. ſic patꝫ ꝙ eſt inter creatoreet creatura. in creatura qͥdem realiter. nō aūt in creatore. ¶ Ad. x. dd̓m. ꝙ licet doctor incipiat a rebꝰ. tamen alio mō recipiūtur rerū ꝯceptōes in mente dotoris qͣꝫ ſint in natura rei. qꝛ vnūqd̓qꝫ recipit̉ in altero ꝑ modū recipientis. Patꝫ em̄ ꝙ ꝯceptōes in mēte doctoris ſunt īmaterialiter ⁊ materiliter in natura. ¶ Ad. ix. dd̓m. ꝙ diſtinctio iſta relatiuoꝝ ẜm eſſeet ẜm dici nihil facit ad hoc ꝙ ſit relatio realis. q̄dāem̄ ſunt relatiua ẜm eſſe que nō ſunt realia. ſicut dextrum ⁊ ſiniſtrū in colūna. et quedā ſunt relatiua ẜmdici que tn̄ important relatōes reales. ſicut pꝫ de ſcientia ⁊ ſenſu. Dicuntur em̄ relatiua ẜm eſſe quandonomina ſunt impoſita ad ſignificandas ipſas relationes. Relatiua vero ſecundum dici quādo nomina ſunt impoſita ad ſignificandas qualitates vel aliquid hmōi pͥncipaliter. ad q̄ tn̄ aſſequūtur relatōesnec qͣꝫtum ad hoc differt vtrū ſint relatōes reales vl̓rōnis tm̄. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ licꝫ poſito vno relatiuoꝝ ponat̉ aliud. nō tn̄ oꝑtꝫ ꝙ eodē modo ponatur vtrūqꝫ. ſed ſufficit ꝙ vnū ponatur ẜm rem. et aliud ẜm rationem.¶ Utꝝ iſte relatōes tꝑales ſint in deo ẜm ratōemAdecimo queritur.Utrū iſte relatōes tꝑales ſint in deo ẜm rōnem. ¶ Et videt̉ ꝙ nō. Rō em̄ cui nō reſpondet reseſt caſſa ⁊ vana. ſicut Boe. d̓t. ſed iſte relatōnes nonſunt in deo ẜm rem. vt ex p̄dictis pꝫ. eſſet gͦ rō caſſa ⁊vana ſi eſſent in deo ẜm rōneꝫ. ¶ Pͣ. Que ſunt ẜm rōnem tm̄ nō attribuūtur rebꝰ niſi ẜm ꝙ ſunt in intellectu ſicut genus ⁊ ſpēs ⁊ ordo. ſed hmōi relatōes tꝑales nō attribuūtur deo ẜm ꝙ eſt in intellectu noſtrotm̄. ſic em̄ nihil eſſet dictu. deus eſt dn̄s qͣꝫ deus intelligit̉ creaturis p̄eſſe. qd̓ pꝫ eſſe falſum. gͦ hmōi relationes nō ſunt ẜm rōnem in deo. ¶ Pͣ. Hoc nomē dn̄sᶻrelatōem ſignificat. cum ſit relatiuū ẜm eſſe. ſed deuseſt dn̄s nō ẜm rōnem tm̄. gͦ nec hmōi relatōnes ſuntin deo ẜm rōnem tm̄. ¶ Pͣ. Nullo intellectu creatoexiſtēte deꝰ adhuc eēt dn̄s ⁊ creator. nō aūt eēt

n i.

Ad 4

Ad

A8 j.

Ad

Ad 5

Ad 2

Ad 8

Ad vlti.

Ad io

Ad ii