Druckschrift 
Quaestiones disputate de potentia dei, de malo, de unione verbi, de spiritualibus creaturis, de anima, de virtutibus
Entstehung
Seite
LXIXr
Einzelbild herunterladen
 

De ſimplici. diui. eēntieFouum lxix.

tiplicitate creaturaꝝ in deū aſcendēte. oportet ꝙ ſintAd 6 multe ſpecies habētes relatōes ad vnū deū Ad. vi.dd̓m. ꝙ iſte rōnes nō fundant̉ in diuina eſſentia. ſicut in ſubiecto. ſꝫ ſicut in cā veritatis vel ſicut in rep̄ſent to ꝑ omnes qd̓ eius ſimplicitati nō derogat. Ad. vij. dd̓m. ꝙ paternitas ⁊ filiatio hn̄t oppoſicionē ad inuicē. ⁊ ideo erigūt real̉ diſtinctōem ſuppoſitoꝝ. non aūt bonitas ⁊ ſapientia. Utꝝ hmōi nomīa dicant̉ de deo ⁊ creaturis vniuoce vel equiuoceEptimo querit̉. vtꝝhmōi noīa dicant̉ de deo ⁊ creaturis vniuoce vel eqͥuoce. Et videt̉ ꝙ vniuoce. menſura em̄ ⁊.l menſuratū ſunt vnius rōnis. ſed diuina bonitas eſtmenſura oīs bonitatis create. ⁊ eiꝰ ſapīa oīs ſapīe.gͦ vniuoce dicunt̉ de deo ⁊ cre itura. Pͣ. ſil̓ia ſuntq̇ cōmunicant in forma. Sed creatura p̄t deo ſil̓ari.qd̓ patꝫ gen̄ pͥmo. Faciamus hoīem ⁊c̄. gͦ creaturead deū eſt aliqua cōicatio in forma. de oībꝰ aūt cōicātibꝰ in forma p̄t aliqͥ vniuoce p̄dicari. gͦ de deo ⁊ creatura p̄t aliqͥd p̄dicari vniuoce. Pͣ. maius ⁊ minꝰnō diuerſificant ſpēm. ſed cū creatura dicat̉ bona. etdeus bonus. in hoc videt̉ differre ꝙ deꝰ eſt melior oīcreatura. gͦ bonitas dei ⁊ creature nō diuerſificat̉ ẜmſpēm. ⁊ ſic vniuoce bonum p̄dicat̉ de deo ⁊ creatura. Pͣ. inter ea q̄ ſunt diuerſoꝝ geneꝝ nō p̄t eē cōpaA ratio. ſicut ph̓s ꝓbat. vij. phiſi. nō em̄ cōparabilis q̄velocitas alteratōis velocitati motus localis. Sedinter deū ⁊ creaturā attendit̉ aliquā cōparatio. dicit̉em̄ ꝙ deus ē ſumme bonus. ⁊ creatura ē bona. gͦ deuset creatura ſunt vniꝰ generꝭ. ⁊ ita aliqͥd de eis p̄t vniuoce p̄dicari. Pͣ. nihil cognoſcit̉ niſi ꝑ ſpēm vnirōnis. nō em̄ albedo q̄ ē in pariete ꝑ ſpēm q̇ ē in oculo cognoſceret̉. niſi eēt vniꝰ rōnis. ſꝫ deꝰ ꝑ ſuā bonitatem cognoſcit oīa bona. ⁊ ꝑ ſuū eē cognoſcit oīa entia. ⁊cijs. gͦ bonitas dei ⁊ creature ſunt vniꝰ rōnis. etſic vniuoce bonū de deo ⁊ creatura p̄dicat̉. G. domus qͥ ē in mente artificis. ⁊ domꝰ q̄ ē in materia ſtꝭvniꝰ rōis. ſꝫ oēs creature ꝓceſſerūt a deo. ſicut artificiata ab artifice. gͦ bonitas q̄ ē in deo ē vniꝰ rōnis cūbonitate q̄ ē in creatura. ⁊ ſic idē qd̓ pͥus. Pͣ. omeagens eqͥuoce reducit̉ ad aliqd̓ vniuocum. gͦ pͥmum7 agens qd̓ deꝰ ē oꝑtet eē vniuocū. ſed de agente vniuoco ⁊ effectu eius ꝓprio aliqͥd vniuoce p̄dicat̉. ergo de deo ⁊ creatura predicatur aliquid vniuoce. Sed ꝯtra eſt qd̓ ph̓s d̓t. x. metaphiſi. ꝙ eternoet teporali nihil ē cōe niſi nomē. ſed deꝰ ē eternus ⁊creature ſtꝭ tēporales. gͦ deo ⁊ creaturꝭ nihil p̄t eē cōeniſi nomē. ⁊ ſic p̄dicant̉ eqͥuoce pure nomīa de deo ⁊creaturis. Pͣ. cū genus ſit pͥma ꝑs definitiōis ablato genere remouet̉ ẜcata rō ꝑ nomē. Un̄ ſi aliqd̓nomē imponat̉ ad ẜcandū id qd̓ eſt in alio erit no

men eqͥuocū Sed ſapīa dicta de creatura ē in genere qualitatis. Cū gͦ ſapīa dicta de deo nō ſit qͣlitas.vt ſupra oſtenſum ē. videt̉ ꝙ hoc nomē ſapīa eqͥuoce p̄dicat̉ de deo ⁊ creaturis. Pͣ. vbi nulla eſt ſil̓itudo. ibi nō p̄t aliqͥd cōiter p̄dicari niſi eqͥuoce. ſꝫ inter creaturā ⁊ deū nulla eſt ſil̓itudo. d̓r em̄ Iſaie. xl.Cui gͦ ſil̓em feciſtꝭ deū ⁊c̄. gͦ videt̉ ꝙ nihil poſſit p̄dicari vniuocē de deo ⁊ creaturꝭ Sꝫ diceres. ꝙ licetdeus nō poſſit dici ſil̓is creature. creatura tn̄ p̄t diciſil̓is deo Sꝫ ꝯtra ē qd̓ d̓r in p̄s. Deꝰ qͥs ſil̓is erittui. qͣſi dicat nullus. Pͣ. ſcd̓m accn̄s nō p̄t eē aliqͥd ſil̓e ſub̓e. ſed ſapiētiā in creatura eſt accūs. in deoaut eſt ſub̓a. gͦ hō nō p̄t diuine ſapientie ſimilari perſuā ſapientia. Pͣ. cū in creatura alid̓ ſit eſſe. ⁊ alid̓ſit forma vel natura. ꝑ formā vel naturā nihil ſil̓at̉ei qd̓ ē eſſe. ſed iſta noīa predicata de creaturꝭ ẜcantaliquā creaturā naturā vel formā. deus aūt eſt hͦ ipſum qd̓ eſt ſuū eſſe. gͦ ꝑ hmōi q̄ dicunt̉ de creatura.nō p̄t creatura deo ſimilari. ⁊ ſic idē qd̓ pͥus. Pͣ.magis differt deus a creatura qͣꝫ numerus ab albedine. ſed ſtultū eſt dicere numeꝝ ſimilari albedini. autecōuerſo. ergo ſtultius eſt dici ꝙ aliqua creatura ſitſil̓is deo. ⁊ ſic idē qd̓ pͥus. Pͣ. quecūqꝫ ſimilanturadinuicē in aliquo vno ꝯueniunt. q̄ vero in vno cōueniunt ſunt trāſmutabilia adinuicē. deꝰ aūt ē oīnointranſmutabilis. ergo nō poteſt eſſe aliqua ſimilitudo inter deum ⁊ creaturam. Reſpondeo dd̓m ꝙ impoſſibile eſt aliqͥd vniuoce p̄dicari de deo ⁊ creatura Qd̓ ex hoc ptꝫ. nā oīseffectus agentis vniuoci adequat virtutē agentis.nulla aūt creatura cū ſit finita p̄t adequare virtuteꝫpͥmi agentis cū ſit infinita. Un̄ impoſſibile eſt ꝙ ſil̓itudo dei vniuoce in creatura recipiat̉. Idem ptꝫ ꝙ ⁊ſi ſit vna rō forme exn̄tis in agente ⁊ in effectu. diuerſus tn̄ modus exiſtendi impedit vniuocā p̄dicatōeꝫlicet em̄ eadē ſit rō domus q̄ eſt in materia. ⁊ domusq̄ eſt in mente artificis. qꝛ vnū eſt rō alterius. non tn̄domus vniuoce de vtraqꝫ p̄dicat̉ ꝓpter hoc ꝙ ſpecies domus in materia hꝫ eſſe materiale. in mente vero artificis immateriale. Dato ergo per impoſſibileꝙ eiuſdem rōnis ſit bonitas in deo ⁊ creatura. non tn̄bonū vniuoce de deo ⁊ creatura p̄dicaret̉. cū qd̓ ī deo ēimmaterial̓r ⁊ ſimpl̓r. ī creatura ſit material̓r ⁊ multipl̓r. Et p̄terea ens nō d̓r vniuoce de ſub̓a ⁊ accn̄te:ꝓpter hoc ꝙ ſub̓a eſt ens tanqͣꝫ per ſe hn̄s eſſe. accn̄sꝟo tanqͣꝫ eius eē eſt in eſſe. ex qͣ patꝫ ꝙ diuerſa habitudo ad eē īpedit vniuocā p̄dicatōem entis. deus ātalio mō ſe hꝫ ad eſſe. qͣꝫ aliqͣ alia creatura. nā ipſe eſtſuū eē. qd̓ nulli alij creature cōpetit. vn̄ nullo mō vniuoce de deo ⁊ creatura d̓r. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec aliqd̓ alioꝝ predicabiliū. inter q̄ ē ip̄m ens pͥmū. exn̄te em̄ diuerſitate in pͥmo oportet in alijs diuerſitatē inueniri. vn̄ deſub̓a ⁊ accn̄te nihil vniuoce p̄dicat̉. Quidā āt al̓idixerūt ꝙ de deo ⁊creatura nihil p̄dicat̉ analo

m iiij

Contra

Ad 7

Ad 6

Alia opi-