De cōſeruatōe reꝝ a deoFolium xiiij

nunqͣꝫ ei aduenit. ergo nūqͣꝫ deſinit eſſe in ſua actiōe7 et ita erit ſemꝑ cauſa in actu. ¶ Pͣ. Deus nō p̄t facereꝯtra ꝯmunes animi ꝯceptiōes. ſicut ꝙ totum nō ſitmaius ſua ꝑte. ꝯmunis aūt animi ꝯceptio eſt apudſapientes aīas rōnales perpetuas eſſe. gͦ deus nō pog teſt facere ꝙ in nihilū redigātur. ¶ Pͣ. Cōmentatordicit in. xi. metaphy. ꝙ id qd̓ eſt in ſe poſſibile eſſe ⁊nō eſſe nō poteſt neceſſitatē eſſendi ab alio acquirere.quecūqꝫ gͦ creature habent neceſſitatem eſſendi nō ineis eſt poſſibilitas ad eſſe ⁊ nō eē. hmōi aūt ſunt omnia incorruptibilia. vt ſunt ſub̓e incorporee ⁊ corpora celeſtia. gͦ oībꝰ his nō ineſt poſſibilitas ad nō eſſe.Si gͦ ſibi relinquātur diuina actione ſubtracta. nōdeficient in nō eſſe. ⁊ ſic deus nō videt̉ ꝙ poſſit ea annihilare. ¶ Pͣ. Qd̓ recipit̉ in aliquo nō tollit potentiam recipiētis ſed poteſt eaꝫ ꝑficere. Si gͦ aliquid ſitpoſſibilitatē habens ad nō eſſe nihil in eo receptumhanc poſſibilitatē ei auferre poterit. ergo qd̓ eſt in ſepoſſibile nō eſſe nō poterit ab aliquo neceſſitatē eſſenio di acquirere. ¶ Pͣ. Ea ẜm que aliqua genere diuerſificantur ſunt de eſſentia rei. nam genus pars definitionis eſt. ẜm aūt corruptibile ⁊ incorruptibile aliqͣ genere differūt. vt patꝫ in qͣrto metaphy. gͦ ſempiternitas ⁊ incorruptibilitas eſt de eſſentia rei. deus aūt nōpoteſt alicui rei auferre qd̓ eſt de eſſentia eius. nō em̄p̄t facere ꝙ hō exiſtens hō nō ſit aīal. ergo nō poteſtrebꝰ incorruptibilibꝰ ſempiternitatem auferre. ⁊ itanon p̄t eas ad nihilū redigere ¶ Pͣ. Corruptibile nūqͣꝫ poteſt mutari vt fiat incorruptibile ẜm ſuam naturā. nam incorruptibilitas corpoꝝ reſurgentiū noneſt nature ſed glorie. ⁊ hoc ideo eſt. qꝛ corruptibile ⁊incorruptibile differūt genere. vt dictū eſt. Si auteꝫqd̓ eſt in ſe poſſibile nō eſſe ab aliquo neceſſitatē eēndi poſſet acqͥrere. corruptibile poſſet in incorruptibilemutari. ergo impoſſibile eſt eē aliqͥd quod in ſe ſitpoſſibile nō eē ⁊ acqͥrat neceſſitatē ab alio. ⁊ ſic idemqd̓ pͥus. ¶ Pͣ. Si creature nō habent neceſſitateꝫ niſiẜm ꝙ dependēt a deo. a deo aūt dependēt ẜm ꝙ deꝰ eſtearum cauſa. nō habebūt ncc̄itatē niſi ꝑ modū qͥ cōpetit cauſalitati. qͥ deus earū eſt cauſa. deus aūt eſt rerum cauſa nō ꝑ ncc̄itatē. ſed ꝑ volūtatē. vt eſt in aliaqueſtione oſtenſum. ſic gͦ erit ncc̄itas in rebꝰ ſicut inhis que a volūtate cantur. ea aūt que ſunt a volūtate nō ſimpliciter ⁊ abſolute ſunt neceſſaria. ſed ſoluꝫneceſſitate ꝯditionata. eo ꝙ volūtas nō neceſſario determinat̉ ad vnū effectū. ergo ſequitur ꝙ in rebꝰ nihil eſt neceſſariū abſolute. ſed ſolum ſub ꝯditiōe. ſicut eſt neceſſe ſortem moueri ſi currit vel ambulare ſivult nullo impedimento exiſtēte. Ex quo videtur ſequi ꝙ nihil ſit in creaturis ſimpl̓r incorruptibile. ſꝫom̄ia ſunt corruptibilia. qd̓ ē incōueniēs. ¶ Gͣ. Sicut deus eſt ſummū bonum ita eſt ꝑfectiſſimum ensſed inqͣꝫtum eſt ſummū bonū ei ꝯuenit ꝙ non poſſiteſſe cauſa mali culpe. gͦ inqͣꝫtuꝫ eſt ꝑfectiſſimū ens nō

ei ꝯpetit ꝙ poſſet eſſe cauſa annihilatōis rerum. ¶ Pͣ.Auguſti. dicit ꝙ deus eſt adeo bonus ꝙ nunqͣꝫ ꝑmitteret aliqͥd mali fieri niſi eſſꝫ adeo potens ꝙ de quolibet malo poſſꝫ elicere aliquod bonum. ſed ſi creatureannihilarent̉ nullū bonū inde eliceret̉. ergo deus nonpoteſt hoc ꝑmittere ꝙ creature in nihilum decidant.¶ Pͣ. Nō minor diſtantia eſt in nihiluꝫ de ente qͣꝫ de iſnihilo in eē. ſed reducere aliquid de nihilo in eſſe eſtpotentie infinite ꝓpter diſtantiam infinitā. ergo reducere de eē in nihil nō eſt niſi potentie infinite. nulla aūt creatura habet potētiā infinitam. ergo ſubtracta actione creatoris creatura nō poterit in nihilū reduci. quo quidē ſolo mō dicebat deū res poſſe annihilare. ſcꝫ ꝑ ſue actionis ſubtractōem. nullo gͦ mō deus p̄t creaturas in nihilū redigere.¶ Sed ꝯtra eſt quod Origenes d̓t in periarchonQd̓ datum eſt auferri atqꝫ recedere poteſt. ſed eē datum eſt creature a deo. ergo p̄t auferri. ⁊ ſic deus p̄t creaturas in nihilū redigere. ¶ Pͣ. Illud qd̓ dependet exſimplici dei volūtate poteſt etiā deo volente ceſſare. ſꝫtotum eſſe creature dependet ex ſimplici dei volūtate.cum deus ꝑ ſuam volūtatē ſit cauſa rerū. ⁊ non ꝑ nature ncc̄itatem. ergo deo volente poſſunt creature innihilū redigi. ¶ Pͣ. Deus nō eſt plus debitor creaturis poſtqͣꝫ eſſe inceperūt qͣꝫ anteqͣꝫ eē inciperēt. ſed anteqꝫ creature inciperēt abſqꝫ om̄i piudicio ſue bonitatis poterat ceſſare ab hoc ꝙ eē creaturis ꝯmunicatqꝛ ſua bonitas in nullo a creaturis dependet. gͦ deuspoteſt abſqꝫ piudicio ſue bonitatis ſua actiōem a rebus creatis ſubtrahere. quo poſito in nihilū deciderent. vt in p̄cedēti articulo oſtenſum eſt. poteſt gͦ deus res annihilare. ¶ Pͣ. Eadē actione deus res in eſſeꝓduxit ⁊ eas in eſſe conſeruat. vt ſupra oſtenſum eſtſed deꝰ potuit res in eē nō producere. ergo eadē rōnepoteſt eas in eē nō ꝯſeruare. ⁊ ſic p̄t eas annihilare¶ Rndeo dd̓m ꝙ in rebꝰ a deo factis dicit̉ aliqͥdeſſe poſſibile dupliciter. vno mō ꝑ potentiam agentis tm̄. ſicut anteqͣꝫ mūdus fieret poſſibile fuit mundum fore nō ꝑ potentiā creature que nulla erat. ſꝫ ſolum ꝑ potentiam dei qui mūdum in eſſe producerepoterat. Alio mō ꝑ potentiam que eſt in rebꝰ factis.ſicut poſſibile eſt corpus ꝯpoſitum corrumpi. Siergo loquamur de poſſibilitate ad nō eſſe ex parte rerum factaruꝫ. dupliciter circa hoc aliqui opinati ſtꝭAuicenna nāqꝫ poſuit ꝙ quelibet res p̄ter deū habebat in ſe poſſibilitatem ad eē ⁊ nō eſſe. cum em̄ eē ſitp̄ter eēntiam cuiuſlibet rei create ipſa natura rei create ꝑ ſe ꝯſiderata poſſibilis eſt ad eſſe. neceſſitatē veroeſſendi nō habet niſi ab alio cuius natura eſt ſuū eſſeet ꝑ ꝯſequens eſt ꝑ ſe neceſſe eſſe. ⁊ hoc deus eſt Cōtrariū vero in xi. metaphy. ⁊ in libro de ſubſtantia orbis cōmentator ponit ſcꝫ ꝙ quedā res create ſunt inquarū natura nō eſt poſſibilitas ad nō eſſe. qꝛ qd̓ inſua natura hꝫ poſſibilitatem ad nō eſſe. nō

h ij.

OpinioAuerro.

OpinioAuicēne

Rꝭ

Contra