debent capere fructus vel p̄bendas. ⁊cͣpͣs Amici mei et proximi mei delonge ſteterunt: et q̄oderunt me. expugnabant megratis Hodie poteſt dici de eccāquod ſequitur De ve. ciuitas illa magna Ve dico temporaliterquo ad penam. Ne dico ſpirituliter quo ad culpam. Ve dico ciuitas magna; que biſſo puritatis dudum fuit operta. auro ſapientie. argento eloquētie. purpura firmitatis. cocco caritatiꝰ ⁊lapidibꝰ omnimo de ſcītatis Etquare veº. quia vere hodie deſtitute ſunt tante diuicie Iob ſecūdo. Duicias quas deuorauit euomet: ⁊ de ventre eius extrahꝫeas deus. Vel dic̄ ꝙ iſta muliex poteſt ſignificare diuiteꝰ mudi qui fulgent auro lapidibꝰ etdiuicijs infinitis gloria ꝓſperitabe eciam corporali qui quandoqꝫ ſpoliant ſe gloria ſua ⁊ veniunt ad magnam paupertatēfamem et luctum. tribulacione.infortumum et tormentum. ettunc reges ideſt principes et p̄lati qui prius ipſos ſuſtinebantet fouebant et ſe eis commiſcebant ab eis conſilia petendo veleos gubernando. negociatoreseciam ideſt noti et familiares. q̄ab eis et ꝑ eos beneficia diuīcias et officia obtinuerunt. delongeſtant non curantes ampliusde ipſo nec ipſi adiutorium facientes Lugent tamen ⁊ deſolātur et quandoqꝫ verba lugub̓adicunt. ſed illud eſt totum quianullus eſt qui ſibi manum porrigat adiutricem ſed dicunt. Veve ciuitas illa magna. Magnūdampnum eſt inquiunt de iſtoinfortunio Vnde trenorum primo capittulo Non eſt qui conſoletur eam ex omnibus caris eius Dicit̉ ꝙ me̓trix citas babilonica qn̄ cecidit et corruit. nonhabuit āplius diuīcias qͣs priꝰhēbat Vn̄ dicitur ꝙ ipſa ꝑdiditaurum et argentum lapides p̄cioſos margaritas. biſſum purpuram coccum ſericum lignumthus ebur ferrum es marmorcynamonium aromata vngentum vnium. oleum. triticum. ſimulā triticum cōpiam armentorum ouium equorū redorū mācipiorū et poniorū. Et breuiterdicitur ꝙ omnia deſiderabilia ſua receſſerunt ab ipſa et ipſa ſuccenſa eſt igni et timuerunt oēsqui nauigabant mare. videntes locum incendij eius Celumaut et ſcī eius exultauerūt de eius deſtructioē qꝛ ipſos cruciauerat dū durabat Iſta mulierſigͣt mūdi ſapiētes dītes qui ꝓc̓to qn̄ corruūt in inferno ꝑ mortē tūc iſti ꝑdūt oīa ꝓſpera ꝑdūtem̄ aurū ſapientie argentū eloquētie. lapides ⁊ margaritas .i.cōpiā amicorū Nam amici carnales nec volunt nec poſſunt eos iuuae̓ Spūales idē ſcī q̄ ſūtī glā ipſos ꝯtēpnūt ⁊ abhorrētTre. pͥo Oēˢ aīci eiꝰ ſpreuer̄t eā