dominus igit̉ ſuus hoc auditoipſum de prudenciā ſua ꝯmēdauit. xp̄s enim aſimili docet nosde alieno largos eſſe et de manimōa īiqͥtatis aīcoˢ ſcꝫ pauꝑes nobis facere vt cū defecerimꝰ nospoſſint in eterna tabernacuſa acceptare Verba ſaluatoris illāpaboſam exponūt et eaꝫ eſſe datam p̄pter miſericordiā dicūt Vn̄iſta eſt veritas naͣm quilibet habet a deo aliquem villicatum habet enim miniſtrare bona natureet fortune. Quid enim habeshō qd̓ a deo non accepiſti. pͥmaad coꝝ. iiij Homo enim in adiiniſtracionem ſenſuum corporalium vel bonoꝝ temporaliū nō ēniſi villicus dei Cū igitur neceſſe ſit quemlibet in morte talemvillicaciōeꝫ ꝑdere. Idro ābe actūdebemus de remedio ꝓuidere.Igit̉ debemus de bonis ꝯmiſſiꝰettemporalibꝰ. pauperibꝰ benefacere et ſi q̄ nobis debent r̄mittere vt poſt mortē quando villicacionem et temporaliū adminiſtracionem amiſerimꝰ vbi nō eitfodiendū .i. bene oꝑandum et vbi erit verecūdum in inferno degere. poſſint iſti pauꝑes qͥbꝰ inhoc mundo bn̄fecerimus in celeſtibꝰ tabernaculis nos recipe̓: etfoue̓ Qd̓ ſi fecerimus dominusnos ꝯmendabit. Et qͣmuis iſtabona non ſint noſtra ſꝫ pociꝰ ſuaſi inde elemoſinam fecerimꝰ ipſedominus approbabit Igitur demāmona imquitatis id eſt de terrena ſubſtancia que r̄uera multas iniquitates inducit debet vnuſquiſqꝫ aicos id eſt paupereset ſanctos ſibi facere. vt in eorūtabernaculis id eſt in regno celorū quod eſt pauperū me̓atur cūeis exultare Supra vi. Date: etdabit̉ vobis. Homo quidamerat diues; et induebat̉ purpura et biſſo et epulabatur cōtidieſplendide. Et ad ianuā eiꝰ iacecebat q̄dam infirmus et vlceroſus nomine lazarus q̄ cupiebatſaturari de micis que cadebāt demenſa eius. et nemo ei dabat.ſed veniebant canēs et lingebātvlcera eius. Cū igit̉ diues et lazarus moreretur. et diues lazaꝝin ſinū abrahe vidiſſet: guttāa q̄ꝓ lingue r̄frigerio ꝑ lazarū queviuens cōtemp̄ſerat ſibi dari pecijt. quā tamē abraham ſibi nōꝯceſſit. Nitte inquit lazarū quiintīgat extremū digiti ſui in aꝙͣet r̄frigeret linguam meam quiacrucior in hac flamina. Fili inqͦtabraham recordare qꝛ recepiſtibona in vita tua: hic aūt ſimilit̓mala Ideo hic conſolatur: tu vero cruciaris Diues aūt ſe nō exauditu videns ꝙ fratribꝰ ſuis q̄in inuiido manſerāt vt ad eosmitteretur lazarus interceſſit.Mitte inquit lazarū qͥnqꝫ frībꝰmeis ne et ipſi veniant ad hunclocū tormentoꝝ Quem nec abraham exaudiuit ſꝫ ſibi dixit. Habēt moyſen ⁊ ꝓphetas: audiātillos ⁊cͣ Iſta parabola poteſt