cōbendūt. q̄ tamē poſt cito deficiunt. et a via quā ceperāt ad vitecōmunis latitudinē ſe deflectūt.Nullus igit̉ debet ex abruptoardua oꝑa īcipere ſed deliberando ſuꝑ hoc cogitare. virtutes ſuas metiri et eas computare. neforte ſi inceperit non valeat cōſūmare Vn̄ Senēca Diu deliberādū eſt qd̓ ſemel ſtatuendum e:Ideo bene cōſulit̉ eccleſiaſti. iij.Altiora te ne queſieris.Vlier que decē habensdragmas ſi vnam ꝑdiderit ſolꝫ lucernam accēdere. domū euertere donec in veīat dragnam ꝑditā Quam cuminvenerit. ſolet cōuocare vicinaset de invēcionē dragmē que ꝑdita fuerat cōgaudere Dic ſi visde decia dragina ſicut de oue eenteſima reſtituta .ſ. de natura hūana que ꝑdita fuerat et noue ordinibꝰ angeloꝝ adiuncta vt habes ſupra Math̓. xviij Et dic ꝙmulier ē diuina ſapientia que derepacionē ruine āgelice gaudet.Vel dic moraliter ꝙ ſi mulierid eſt anima de decē dragmis .i.de decē mandatis vel de cōplemeto et ꝑfectione virtutis aliqͥd ꝑdiderit ꝑ aliqd̓ peccatū. ſtatimdebet lucernaꝫ rōnis accendere:domū cōſcīe ꝑ cōtricionem euertere. et totū ſe ꝑ cōfeſſioneꝫ reuoluere. et ita ꝑ ſatiſfactoriā diligēciam querere ꝙ eaꝫ poſſit recuꝑare. et ſpūaliter inuenire. Quāſi inuenerit debet ſūme gaudereet exultare. Hel dic ꝙ mulierdebet gaudere d̓ recuꝑaciōe ꝑdite dragmē id eſt anime peccatricis et ad hoc totis viribꝰ laborare. Supra eodem Gaudiū eſt angelis dei ſuꝑ vno peccatore peītēciam agēte ꝙͣ ſuꝑ nonagītanouem iuſtis Quidā homo habuit duos filios quoruꝫ iuniorpat̓ne ſubſtancie porciōeꝫ ſe contīgente petens et capiens a prereceſſit et ꝓfectus eſt in regiōeꝫlonginquam. ſubſtanciā ſuā luxurioſe viuendo cōſumpſit Tandem vero cū orta fame eſurijt. vni ciuium regionis adheſit et ipſius porcos pauit. et plerūqꝫ vētrē ſuū de porcoꝝ ſiliquis implere cupiebat. et tamen nemo ſibidabat. Ille igit̉ famē afflictusopulēciam paterne domus memorat̉ et ad patrem ſuū redire⁊ mīaꝫ cogitabat petere. dicēsQn̄ti incenarij ī domo prīs meiabundant panibꝰ ego autem h̓famē pereo. Surgam et dicamtranſeūdo ad patre meuꝫ Paterpeccaui in ⁊cͣ. Iſte igit̉ ad patrēhoc modo venit. Que videns pr̄miſericordia motus ī oſcula eiꝰruit et ſtola pͥma ipſum induit. calciamenta in pedibꝰ eius ⁊anulum in maībꝰ eiꝰ poſuit. etocciſo ſaginato vitulo ꝯuiuiumfecit ei dicēs Epulemur et manducemus: quia hic filius meusmortuus fuerat et reuixit: perierat ⁊ inuentus eſt. Filius autemſemor qui tunc in agro erat dum