dicit̉ eccī. xxvij. qui fodit foueāin illā decidet et qui ſtatuit lapidem ꝓximo offendet in eo ⁊ quilaqueū alteri ponit ꝑibit in illo.Del allega iſtud qd̓ ſepe fit ꝙeodē actu quo quiſ alicui nocerecredit illi pociuſ ꝓficit: et nocumentū quod ſibi ꝑare credideratad vtilitatem ipſius deus vertitſicut patet de illo aman qui proſuſpenſione mardochei venerat⁊ tamē contra ſpem et voluntatēſuā ip̄m honorauit et honoracōnem quam ꝓ ſe dictaſſe crediderat deus ad alteꝝ ordinauit et ecōuerſo mortē quā alteri cogitauerat ipſe dei iuditio reportauit.Mirabilis em̄ eſt ꝑmutacio occulte dei ꝓuidencie quando vultoperari. ꝙ ſcilicet bonum quodmali ꝓ ſe habere credunt ad bonos quandoqꝫ diuat. ꝓu̓bi. xiijReſeruatur iuſto ſubſtancia peccatorum et malum quod illi mali bonis parauerant in caput ipſorum girat. vnde ꝓu̓bi. xi. Iuſtus de anguſtia liberabitur et tradetur impius ꝓ eo. Vel illudallega ꝙ p̄miū iuſtoꝝ qn̄qꝫ differt̉ ita ꝙ qͣſi in obliuionē tradividet̉ ſicut de illo mardocheo pꝫqui inſidias regi reuelauerat ettn̄ ſibi nullū p̄miū datū ea̓t Veꝝtamē rex noſter xp̄us qui continue vigilās nocte īſompnē duxit finaliter qn̄ hiſtorias p̄tei̓taset ſanctoꝝ merita in libro indelebili ſue mentis r̓legit ip̄oſqꝫ nūdum premiatos reperiēs honore tam temporali qͣm eterno honorandos decreuit. Illos igiturfinaliter veſtibus regis id ē corporū dotibuꝰ induit; illos ſuperequos in ſella id ē ſuꝑ celi celſitudinē cōſtituit: illos regio dyademabe idē dignitate eterne gloriehonoauit: illos ꝑ principes ſuos id ē ꝑ angelos ſuos cōduci ⁊deduci precepit atqꝫ mandat. etſic quicquid tardat ip̄os ꝓ meritis ſuis remunerat et honorathoc em̄ honore dignus ē quēcūqꝫ rex honorare decreueī̓t. vndein psͣ. Gloria ⁊ honore coronaſti eū dn̄e. Vel dic moraliter ꝙveſtes regis fuerūt ille virtutesqͣs xp̄s habuit circa corpus ſcꝫcarnis mūdicia ſeu pui̓tas q̄ fuit tꝙͣ camiſia interior. pͥme aſpetas que fuit ſicut tunica ſupei̓oret reꝝ mūdialiū pauꝑtas q̄ fuitſicut clauus exterior equꝰ illiusregis fuit crux in qua fuit portatus. dyadema eius fuit coronaſpinea qua extitit coronatus Dicō igitur ꝙ mardocheus qui int̓pretatur amara contricio impudicicie poteſt petrū et andreamſigꝭficae̓ q̄ reuera in hoc fuerunta rege ſūme honorati q̄a veſtibꝰequo ⁊ dyademabe id eſt ad ſuepaſſiōis ſilitudīeꝫ fuerūt cruciati et ꝑ aman id ē ꝑ neronē et egeam honoe̓ hm̄odi inſigniti. Eciā mōa̓lit̓ iſta pn̄t dici de qͦlibetſcō q̄ veſtibꝰ r̓gis .i. huīlitate caſtitate ⁊ pauꝑtate tegit̉ diadeāteregis .i. ſpina d̓ini tiōris corotꝰ