ꝯpellūt ad āgelū .i. ad dn̄m clamare et ꝯtra eos auxiliū īplorae̓Dn̄e inqͥūt inuadit me Iob xxiiij. Aīe vulneratorū clamabūtPericuloſū eſt igit̉ talibꝰ appropinqͣre et eoꝝ habitacōibꝰ et eorū domibꝰ et poſſeſſionibꝰ vicinare: qꝛ fluuiū mūdanē ꝓſperitatis ſolū ſibi volūt appro priareet iō ſolēt oēs vicinos et ſociosīpugnae̓. nec paciūt̉ aliquē quēīpedie̓ valēt pedes ſuoˢ lauae̓. .i.recreacōꝫ aliquā obtine̓ Vident̉em̄ dice̓ illud eze. xi. Nob̓ datāē terra in poſſeſſionē. Thobiasigit̉ .i. pauꝑ ab āgelo .i. a deo cōſulit̉ ꝙ iſtū piſcē .i. iſtū diuītēꝯſideracōeꝫ app̄hendat et ꝙ ipſūde fluuio mūdane ꝓſperitatis ꝑcōſideracōeꝫ extrahat. et ad ſiccūi. ad mortis auſteritatē et ſterilitatē ymaginādo deducat Hoceſt dictū ꝙ ſtatu vite eiꝰ cito defecturū ⁊ ſtatum mortis ſue citoſucceſſurū cogitet et attēdat. etſic ꝓ certo ipſū cogitare poteritpalpitantē .i. dubiū miſerū et timentē. Vnde d̓ diuitibꝰ d̓r ſapīev. ꝙ ipſi turbabūt̉ timore horribili. dicētes intra ſe. pm̄aꝫ agentes et p̄ anguſtia ſpūs gemiētesCōſiliū etiā ē ꝙ pauꝑ qui videtgloriā iniquorū ipſos ꝑ ꝯſideracione exenderet. hoc ē ꝙ qualesſūt interiꝰ ꝯſideret. vt ſcꝫ nō gloriā ſuā exteriorē ſed iniquitatē īteriorē cogitet atqꝫ ſpectet. quiaſcꝫ tūc videt ꝙ illi qui ſūt terribiles quo ad mūdū ſūt abhoīabiles quo ad deū. Iuxͣ illud luce xvi. Qd̓ hoībꝰ altu ē: abhomnacioē apud deū. Talē ꝯſideracōꝫ viʳhr̄e dauid in pͣs vbi de ꝓſperitate maloꝝ ſic dicit Ecce ipſi pectatores in ſeculo obtinuerūt diuicias ⁊cͣ Et dixi. ergo ſine cā iuſtificaui cor meū ⁊cͣ Donec intre ſcūariū dei et intelligā ī nouiſſimiseoꝝ Vel ſi vis dic ꝙ thobiasiſte ē deus quē ꝓ certo piſcis immanis .i. aliqͥs malꝰ diues in ꝑſona pauperū et r̄ligioſoꝝ deuorat et eū in mēbris ſuis fatigatet infeſtat. Sꝫ ꝓ c̓to deuˢ talē defluuio proſperitatis ad ſiccitatēMortis extrahit ⁊ eū exenterat ⁊prōſternit et ſuꝑ carbones inferin aſſat et ꝯburit. et de vētre eiꝰ.i. de ſuis intrinſecis et abditismedicinas paupeꝝ ſcꝫ diuiciasquas diu abſconderat extrahit:et de hijs cecos .i. īopes qn̄qꝫ illūiat inqͣtū de auaroꝝ ſb̓ijs ipſos pꝰ mortē taliū ꝯſolat̉ et ditat: carneſqꝫ .i. tꝑales ſb̓as iſtorūqꝫ officia et bn̄ficiā q̄ benebatſibi et āgelo r̄ẜuat inqͣtū ī ꝑſoāpauꝑm ſe nutriri p̄dicat. Yſaiexxviij. Reficite laſſū: ⁊ ecce hocmeū refrigeriū Impios et tirannos tollit de medio vt ſaltē pꝰeoꝝ mortē de eorū dīcijs iuſtosalat. et vt eoꝝ bō q̄ auae̓ aggregauerat ꝑ plurimos diſtribuatet diſtīguat vt ptꝫ ad lrāꝫ de clericis benētibꝰ pl̓a bn̄ficiā et auaris habētibꝰ plue̓s dīcias qꝛ ſcꝫpꝰ mortē eoꝝ. plue̓s ditātur et