reqͥei mortiꝰ future nō ſit tp̄ꝰ merendi vel oꝑandi qꝛ eciā dn̄s ceſſabit māna .i. dulcedinē grē nōbis mitte̓. nosqꝫ extūc nccē habebimꝰ ab oī oꝑe meritoi̓o q̄eſte̓et ceſſare. oꝫ ꝙ cū durat iſta ſexͣdies .i. tꝑꝰ vite pn̄tiꝰ ciboꝰ duplices colligamus .i. ꝙ grāꝫ in pn̄tiet gloriam in futuro nobis ꝑ bona oꝑa acq̄ramꝰ ſic ut ī iſto ſabbato .i. ī tꝑe pꝰ mortē habeamꝰqͦ in prīa viue̓ valeamꝰ. Nūc ētꝑs qūo ꝑ ꝯtricione ⁊ caritatemcōqͣmꝰ delicta et faciamꝰ bona oꝑa. colligamꝰqꝫ māna deuocioonis ſcꝫ ī duplici mēſura pn̄tis ⁊future ſaluacionis Quia v̓o niſimāna celeſtis dulcedinis nūc ꝑbona opera et merita colligaturc̓te tūc cū ſabbatum mortis vēritnō inveniēt̉. Ideo bene ꝯſuliturecc̄i. ix. Qd̓cūqꝫ pōt manus tuaāte morte oꝑare. qꝛ nec opꝰ necrō eſt apud inferos qͦ tu ꝓperasAm populus iſrahel ꝑdeſertū vſqꝫ ad raphidipenetraſſꝫ et p̄ aque penuria murmurare cepiſſꝫ ꝑcuſſitmoyſes de p̄cepto domī petramoreb ⁊ egreſſe ſūt aq̄ viue Simile ponit̉ Qu̓i xx ꝙ ī deſerto ſynindiges aqͣ populus murmurabat contra moyſen dicēs Cur eduxiſti ecclīaꝫ dn̄i in ſolitudine.ut et nos et iumenta nrā moriamur? Cur aſcēde̓ feciſti nos de egipto et duxiſti nos ī locū peſſimū iſtū. qͥ nec fructu gignit necvineas nec malagnata. nec inſuꝑ aquā ad bibēdū habꝫ? Qd̓ vidēs dominꝰ p̄cepit ꝙ loq̄ret̉ adpetrā et populo daret aquā ꝑ cuſit igit̉ moyſes ſilicem et egreſſeſūt aque largiſſime ita ut populus bibe̓t et iumenta Per deẜtū raphidī qd̓ īterp̄tat̉ tēptacioet ꝑ deſertū ſin qd̓ interp̄tat̉ medaciū pōt cōmode ſum mūdusvbi ſcꝫ mēdaciā et temptacioēsabundāt et vbi ficus caritatis etdilcōis. vinea ꝯſolacioiis malagranata ſacre ſcripture et lcōnisnecnō aqͣ gͣcie et deuocionis deficiūt atqꝫ ceſſant Ozeē iiij. Adulteriū mēdaciū furtū et ꝑiuriū inūdauerūt ſuꝑ terrā. Petra orebqd̓ interpretat̉ ardor vel ficcitaset petra ſin qd̓ īt̓ p̄tat̉ odiū ſigͣtcriſtū qͥ r̄uera fuit petra rōne firmitatis. ardor rōne caritatis. ſiccitas rōe pauꝑtatiꝰ odiū ſcꝫ iudeorū rōne ſue īvidioſe pauꝑtatisPrima ad coꝝ x. Petra aūt eratcriſtus Igit̉ dico ꝙ ſi in deſertohuiꝰ mūdi ſitis ardoꝝ malorūet tēptacionū penuriaqꝫ bonoꝝſpūaliū nos affligāt nō reſtat n̓ꝙ ad petrā oreb .i. ad criſtū ꝑ deuocōeꝫ currāꝰ ipſūqꝫ cū v̓ga rōisbis vel ter ꝑcuciamꝰ. qꝛ ruera aqͣs gͣcie et deuocionis aquāqꝫ beneficiorum tꝑaliū et ſpūaliū nōb̓ fūdet Ita ꝙ hoīes ⁊ iumenta.i. ſapiēteˢ ⁊ ſīplices doīꝰ ⁊ grīsībuet ⁊ īfūdet Csͣ. ꝑcuſſit petrāet fluxerunt aq. et torrentes inundauerunt. Vel dic ꝙ quando tēpus ficcitatis et ſterilitatis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten