redde̓. ymmo ſeruitoꝝ vel laboratoꝝ ſuoꝝ ſolent ſtipendia commutare. qꝛ ſcꝫ ꝓ rachele reddūtlyam ꝓ p̄mio reddūt penā proalbis ouibꝰ reddūt nigras. prov̓tutibus reddūt culpas Et r̄uera cotidie ꝑcipit̉ ꝙ ille qui mundo ſeruit nūꝙͣ attīgit ad bonumqd̓ ab eo ſperabat̉. Nulla enimē in rebuꝰ fortune conſtācia ymmō cōmuniter fit ꝙ vbi arridendo bona ꝓmiſerit: reddit mala.Ideo tales mūdi dilectoe̓s poſſūt dicere illud Yſa. v. Exſpectauimꝰ lucē. et ecce benebre. ⁊ cet̓aEt ie̓ xviij. Nūqͥd reddit̉ ꝓ bonō malū Vel ſi vis iſtud allega cōtra modernos dn̄os qͥ ſeruitoribꝰ raro reddūt promiſſa. qꝛſeꝫ cū homoſeruierit pro rachele.i. pro bono beneficio. finaliterrecipit lyam .i. aliquod beneficiū parum valens et quādoqꝫ qd̓ē deteriꝰ ⁊ quādoqꝫ nichil habetita ꝙ iam proprie poteſt dicereillud Iſa. xlix. Inuacuū laboraui: ſine cauſa et vane conſumpſifortitudinem meam. CumIacob pͥmo ẜuiſſꝫ pro lya et tandē pro rachele dicit̉ ibi. ꝙ amorē ſequētis pͥori p̄tulit. Sic vero hodie coē eſt cuiqꝫ ꝙ ſi habeat aliquā vxorem .i. alique amicū vel familiarē et ſibi ſuperueīat aliꝰ magis nouꝰ pͥmū quodāmodo. reſpectu alteriꝰ cōtempnet ⁊ ultimū p̄diliget atqꝫ voletAd hebreos x. Aufert pͥmū vtſequens ſtatuat. Cōtra qͦs dicit̉Eccleſiaſtici ix. Ne derelinquasamicū ātiquū. nouꝰ em̄ nō erit ſimilis illi. Vel dic ꝙ lya lippaſed fecūda ē vita actiua q̄ eſt frutuoſa. Rachel pulchra eſt vitacōtemplatiua q̄ eſt p̄cioſa Igit̉dico ꝙ qn̄ iacob .i. mortalis hōqͣ ē ī hͦ mūdo luctat̉ de lie cōnubio trāſit ad rachelis amplexusideſt de vitā actiua tranſit ad vitam contemplatiuam. et de ſeculi negocijs ad celeſtiā cōtēplādatrāſfert̉. cōſtat ꝙ pͥmā vxorē. .i.vitā actīaꝫ et ſeculare parū reputat quādo ad rachelē id eſt ad vite ꝯtēplatiue brachia ſe trāſportat parūqꝫ reputāt terrena quādo guſtat q̄ ſunt celeſtia vilipenditqꝫ vite ſeculai̓s bona qn̄ ꝑ cōtēplaciōeꝫ celeſtia guſtat dona.Leui. xxvi. Nouis ſuꝑuenientibꝰ vetera ꝓiciētis ⁊cͣOm laban cōceſſiſſꝫ ſocero ſuo ꝓ p̄iio ſui ſeruiAcij oues. que ī grege ſuoqn̄qꝫ naſcebant̉ ingre. qn̄qꝫ naſcebāt̉ albe qn̄qꝫ naſcebāt̉ varieſic̄ dicit̉. Ge. xxx. iacob magnacautela vſus eſt. qui ſcilicet cumoues tꝑe p̄gnacionis ad canales aquarum adaquare veniret.ſi volebat ꝙ fetus albos conciperēt. virgas ex toto decorticabatipſasqꝫ in canalibus ante oculos ꝯſpicienciū ponebat. et ſic ouis ad aſpectū albe virge fetumalbū concipiebat. Econtra quando volebat fetuꝰ nigros ꝓduceretūc ſolebat virgas cum pelle in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten