Folio. cxjin articulo mortꝭ īponas īfirmūQui ſic in extremis tunc īuiungas. et eundem.i. ad papā. d̓s.i. ſanū hͦ ē qn̄ ꝯualueritIre papam dn̄s dum ſaluum fecerit ip̄m.i. abſoluat.i. grāde pct̄mFactum ſolēne ſibi ſolus papa reſoluat¶ Hic autor on̄dīt quibus ſit confitēdum ſuo ꝟo p̄ſbytero abſente. qꝛ hus dictū eſt ꝙ nulli ſit confitēdū niſi ꝓpͥo ſacerdoti. Et hoc idē mgr̄ de-clarat magis dicēs. ſi tuus p̄ſbyter ē abſens tunc tu infirmus exiſtēs potes confiteri cuilibet ſacerdoti. ⁊ d̓t ſi infirmꝰ non p̄t hr̄e clericū tūc ꝯfiteat̄ laico. ſi non p̄t hr̄e laicum tunc p̄t confiteri mulieri cā neceſſitatis. qꝛ īarticulo mortis qͥlibet p̄t baptizare ⁊ etiā confeſſioneꝫ audire. hoc tn̄ fieridꝫ in noīe p̄lati .i. ſuꝑioris. alias cōfeſſio nō valet. Subdit dicēs: ſi ep̄s dattibi autoritatē. tūc tu potes cuilibet iniungere pn̄iam ꝓ pctīs. ſꝫ alijs quiſunt excōicati in aliquibꝰ cauſis non potes dare abſolutōem nec etiā debes te ſolemno facto intromittere. niſi hoc fieret in articulo mortꝭ. qꝛ inillo cāu potes te intromittere ſolēni facto iniūgendo pn̄iam ꝓ aliqͦ pctōenormi. ſed tamen hoc dꝫ fieri ſb̓ conditione. vt ſi conualeat ꝙ papā adeat ꝓ abſolutione ſeu ep̄m.¶ Notādum. lr̄a d̓t ꝙ laici poſſunt audire confeſſionē. Cōtra nl̓li ē cōfitendū niſi illi qͥ habet autoritatē. ſed laicus non hꝫ autoritatē. igitur. ⁊cͣ.Qaior nota ē d̓ ſe. qꝛ autoritas requirit̉ in ꝯfeſſionē. Sed minor pꝫ in hͦdicto. quoꝝ remiſeritis pctā. ⁊cͣ. ⁊ hoc dictū ſolū intelligit̉ de Apl̓is ⁊ ſuc-ceſſoribus eorundē. ſcꝫ d̓ p̄ſbyteris. Tn̄ oppoſitū ē lr̄a. ⁊ etiā hr̄ Iocobicapl̓o ſcd̓o vbi d̓r. confitemini alterutꝝ pct̄a vr̄a. ſuꝑ hoc d̓t gloſa. ꝙ hͦ di-ctum non intelligit̉ ſolū d̓ ſacerdotibus. ſed etiam d̓ laicis: Propt̓ qd̓ du-biū notādum ꝙ clauis eſt multiplex. Prima ē clauis autoritatis. ⁊ illamhabet ſolus d̓s. quia ſolius dei eſt dimittere pctā: ⁊ illa eſt clauis ꝓpt̓ ob-ſtacula regni celeſtis. Scd̓a ē clauis excellentie. ⁊ illa clauis debet Ieſuchriſto qui nos liberauit a morte eterna. ⁊ illa eſt clauis ꝓpter obſtaculūreatus eterne pene. Tercia ē clauis miniſtralis. ⁊ illa debetur ſacerdoti-bus ⁊ p̄latis eccl̓iarum qui habent ſoluere ⁊ ligare: ⁊ illa ē clauis ꝓpter obſtaculū pene tꝑalis. Quarta clauis eſt ex virtute dei. ⁊ illā hꝫ quilibꝫ bo-nus chriſtianus. ⁊ gͦ ne homo moriatur incōfeſſus hō p̄t confiteri cuilibꝫchriſtiano. Ex hoc ſequit̉ correlarie ꝙ hereticꝭ ⁊ paganis nō ē confitēdū.ſꝫ quādo non pn̄t haberi chriſtiani homines tunc ſufficit ſola ꝯtritio cordis cum ꝓpoſito confitēdi. ¶ Scd̓o notandum. diceret aliquis. qͣre lai-co eſt confitendum. Reſpondetur ꝙ articulo neceſſitatis incumbēte nōgratꝭ eſt confitendū laico. ſed multꝭ d̓ cauſis. Primo vt ꝯfitens informet.qꝛ ſi in tꝑe neceſſitatꝭ non eſt ſacerdos preſens. ſi tūc ꝯfiteret̉ laico. tūc ip̄eab eo aliqualit̓ poſſet infirmari ad ꝯtritōem cordis. q̄ ꝯtritio oīa ſua pcc̄adelerꝫ. Scd̓o ꝓpt̓ or̄oem̄. qꝛ tal̓ ꝯfeſſor tenet̉ rogare ⁊ orare deū ꝓeo. Tercio ꝓpt̓ ſatiſfactōeꝫ. qꝛ oꝫ eū hr̄e ſcādalū ⁊ erubeſcētiā erga laicū. q̄ erube-ſcētia ē maxima ꝑs pn̄ie. qͣre pꝫ ꝙ tꝑe neceſſitatꝭ nō gratꝭ ē ꝯfitendū laico¶ Tercio notādū. dubitaret aliqͥs an ꝑ ſcriptū nūciū vl̓ ꝑ ꝓcuratorē ali
87