apila

Folio. cxx¶ Tn iſta ꝑte autor diſtinguit pnīam dicēs ꝙ triplex eſt pnīa. ſcꝫ ſolemnis. publica. ⁊ pͥuata. Solēnis pnīa eſt quā qͥs facit corā ppl̓o in qͣdrageſima. vel qn̄ aliqͥs ꝑ ep̄m inducit̉ ad clauſiꝝ vt ibi agat pnīam? talē pniamnon p̄t aliquis clericꝰ ꝑagere niſi pͥus ſit pͥuatus ſacro ordīe. Pn̄ia publi-ca eſt quā quis ꝓprio ſuo ore iniungit ſibi. ſcꝫ facere ꝑegrinatiōem māifeſtam. Sed pͥuata eſt qn̄ quis confitet̉ ſecreta pctā ſua. Et ſb̓dit felix ē il-le hō qui talē pnīam quotidie agit: Subdit os .i. confeſſio oris: cor. i. contritio cordis. opus .i. iatiſ factio. hec tria delent om̄ia pctā ⁊ maculas viciorum. ⁊ ſi aliqͥd illoꝝ triū defuerit pnīa erit modica .i. fruſtra. Subdit permodū doctrine alid̓ notabile dicens. ꝙ nullꝰ monachus ſeu heremita dꝫſe intromittere d̓ curꝭ animaꝝ niſi ip̄is ſpēalit̓ a dn̄o apl̓ico fuerit ꝯceſſuꝫvel ab ep̄o. attamen ſi abbas eoꝝ monachoꝝ ip̄is ꝑſentiat tunc pn̄t audire confeſſionē. ⁊ hoc eſt veꝝ cū ſit ex cōſenſu plebani. Subdit vlteriꝰ ꝙ qͥlibet ꝑegrinus p̄t confiteri cuilibet ſacerdoti. Subdit ꝙ licētiāte paſtoretuo quilibet ſacerdos p̄t audire ꝯfeſſionem tuam.¶ Notādum pͥmo: lra d̓t d̓ pnīa ſolēni. ⁊ illa fit ꝓ pctīs enormibꝰ. vt ē patricidiū. matricidiū. fratricidiū. ⁊cͣ. Et modus huius penitentie hr̄ in canone. ⁊ eſt talis. volentes penitere ſolenniter veniant in capite ieiunij vbieſt ſedes ep̄i. ⁊ rep̄ſentant ſe ante fores eccl̓ie duris indutis veſtibus. nu-dis pedibus ⁊ capitibus. ⁊ hoc eſt veꝝ ſi eſt vir. ſi aūt eſt mulier tunc ei in-dulgetur tonſura capitis ⁊ detectio. ⁊ debet ſtare facie declinata ad t̓raꝫ⁊ ſic habitū ⁊ vultū ſtꝭ ꝓteſtantes ſe eē reos. ⁊ ep̄s eos ad eccl̓iaꝫ introducat ⁊ legat cū miniſtro ſeptē pſalmos pn̄iales ꝓſtratos in t̓rā ⁊ lachrymo-ſe poſt hoc ſurgens ponit aquā benedictā in manū confitentis ⁊ cinerescapitibus imponit. Deinde ep̄s lachrymabili voce ſic dicat. ſicut adā perpctm̄ eiectus fuit d̓ paradiſo. ſic tu eijciendus es ab eccl̓ia. ⁊ tunc precipitepiſcopus vt extra eccl̓iam remoueatur. ⁊ in trāſitū ep̄s cū ſuo clero cantat hoc reſponſorium. in ſudore vultus tui. ⁊cͣ. vt habetur in geneſi: ⁊ tūcille penitens manet eiectus extra eccleſiam vſqꝫ ad diem cene .i. quintāferiam ante paſcha. tunc iterum eo redeunte ad eccl̓iam aꝓpͥo ſuo ſac̓-dote poteſt introduci. ⁊ ip̄e poteſt intereſſe diuino officio vſqꝫ ad octauāpaſche. ſed non communicet nec oſculum pacis cum chriſtianis ſumat.Poſt hoc iteꝝ debet manere extra eccl̓iaꝫ vſqꝫ ad diem cineꝝ ⁊ facit hoctam diu omni anno donec epiſcopus cum eo miſericorditer diſpenſat ⁊diebus dominicꝭ ſe publice ante valuas eccleſie flagellat ⁊ in ciuitate ante crucem hoc idem faciat. ⁊ talis dicitur ſolenniter penitēs vt innuit littera. cum d̓r Hec eſt ſolēnis.¶ Scd̓o notādum. ꝙ quilibet agens pnīam ſolēnem erit irregularꝭ. ⁊ heſt veꝝ ſi talis pnīa ſit illi iniūcta a iudice. ſed ſecus eēt ſi aliqͥs ageret ta-lem pnīam ex ꝓpͥo nutū. ſic̄ fecit ſctūs Ioānes baptiſta ⁊ maria magda-lena ꝓpter mera cordis deuotōem.¶ Mercio notādū. lrā d̓t felix eſt ille hō qui pͥuatā pnīam facit quotidie.qꝛ quotienſcunqꝫ hō vulnerat̉ totiēs indiget remedia medicine. ſꝫ homoq̄tidie vulnerat̉ ex illo ꝙ quotidie peccat. qꝛ pctā ſtꝭ vulnera aīe: ⁊ ſic hō fͦtidie indiget remedia qd̓ remedium eſt pnīa pͥuata. qꝛ ꝑ pnīam curaturaīa que ꝑ pctm̄ vulnerat̉.z ij

T