Folio. xxxii..i. īdigne sͨ p̄ſbyt̓ sᵉ fit .i. abſolutusIniuſte ſi non celebret niſi primo ſolutus¶ Hic ponit aliqͣ obẜuāda circa excōmunicatos dicens. Excōmunicatidn̄t ſtare foris eccleſiā nō ingrediēdo eādē: ⁊ dn̄t vitare ꝯſorcia hominū.nullus dꝫ cum talibꝰ loqui nec dꝫ eis congaubere in cibo⁊ potu. nec ali-quis dꝫ eis exhibere oſculum pacis niſi pͥus abſoluātur ⁊ ſi illi ſtꝭ in excōicatōe māifeſta tūc non pn̄t abſolui niſi a iudice excōicāte. ⁊ hoc eſt veꝝ ſinon fueriūt in extremis dūmō detur cautio ſatiſfaciēdi. Subdit ꝙ ꝑſone ꝯiuncte ip̄is excōicatis ſicut ſtꝭ vxores filij ⁊ ẜui pn̄t cohabitare. qꝛ eorūnutrimēta ꝓcedunt ab excōicatis. Sed quicunqꝫ cohabitaret cū iſtꝭ ex-cōicatis p̄t eos dimittere ꝓpter hoc vt non noceat illi ſnīa excōicationis.Subdit aliud documentū dicens ꝑegrini ⁊ viatores licite ꝑtranſire pn̄tt̓rā alicuiꝰ regis vel pͥncipis qͥ eſt in bano. hunc ſb̓diti ſui dn̄t reducere vtſatiſfaciat ⁊ vt ꝓcurat abſolutōem Subdit dicens. filius ꝑcutiens pr̄emvel mr̄em dꝫ ꝑpetue dolere d̓ hoc fctō ⁊ eſt excōicatus donec ſatiſfaciat.e nullꝰ p̄t eum abſoluere niſi dn̄s apl̓icus. Subdit. ſi aliquis eēt excōica-tus ꝓpter aliqd̓ fctm̄ ſecretum puta furtū tunc iſti excōicato tāta iniungat pn̄ia. ⁊ dꝫ moderari ꝑ auxiliū ſapientis ꝯfeſſoris ne plura ſcādala in-de oriātur. Subdit dicēs. ſi p̄ſbyter excōicatꝰ ſiue iuſte ſiue iniuſte fuerittalis non dꝫ ceſebrare miſſam niſi pͥus ſit ſolutꝰ a tali excōicatione.¶ Notādū pͥmo. ꝙ vxores filij ⁊ ẜui pn̄t ip̄is excōicatis cōmanere. rō ē. qꝛmeliꝰ eſt vt cōmaneāt eis qͣꝫ ꝙ fame ꝑirent. qꝛ ꝓpter maiꝰ incōueniēs minus inconueniens eſt eligēdū.¶ Scd̓o notādum ꝙ nullꝰ dꝫ hr̄e actum cū excōicato: nec in loqͣla. necin mēſa nec in plateis. nec in oraculo. nec in ciuitate. nec in cāpo. vt patꝫextra de queſtione t̓cia d̓ excōmunicatōe.¶ Mercio notādum. ꝙ ꝑegrini pn̄t t̓rā excōicatā ꝑtrāſire. ⁊ etꝭ ſb̓diti pn̄tpͥncipem excōicatū ſequi. Rō eſt iſta. qꝛ ſi ꝑegrinꝰ terminū intentū voluerit ꝯſeqͥ oꝫ ꝙ comꝑat ſibi neceſſaria ab excōicatis: Et ſb̓diti ꝓpt̓ hͦ ſequūtur dn̄m. qꝛ bona ⁊ dona a dn̄o receperūt vt ip̄i ẜuiāt. gͦ optimū eſt vt ipſiadherent. ſed cū tali ꝯditōe ꝙ ip̄i ſꝑ dn̄t inducere pͥncipem ſeu dn̄m vt ſatiſfaciat ⁊ abſoluat̉ ab excōicatione.¶ Quarto notādum. lrā d̓t (nec oſcula pacis) Un̄ in aliquibꝰ regionibꝰꝯſuetudo eſt ꝙ amici in plateis obuiātes mutuo int̓ ſe p̄ſtent oſcula pacis. ⁊ illo mōyſi fuerūt apl̓i. ⁊ in ſignū illiꝰdātur nunc oſcula pacꝭ in cele-bratōe miſſaꝝ. ⁊ ſic nec oſcula pͥmo mō dn̄t dari ip̄is excōicatis.¶ Quinto notādum. Dubitat̉ vtꝝ magis ſit occidere pr̄em vel mr̄eꝫ qͣꝫvxorē legittimā. Et videt̉ ꝙ magis eſt occidere vxorē qͣꝫ pr̄em vel mr̄em.qd̓ ſic ꝓbat̉. Ille magis peccat qͥ peccat ꝯtra iura. ſed occidēs vxorē peccat ꝯtra iura: gͦ magis eſt occidere vxorē qͣꝫ occidere pr̄em vel mr̄em Maior eſt nota. ſed minor ꝓbatur. qꝛ pͥmo mō aliquis peccat ꝯtra legem nature eo ꝙ lex nature vult: Qꝭ tibi non vis fieri non facias alij. Sed nul-lus vult occidi ab alijs. gͦ nullus occidat alteꝝ. Scd̓o peccāt contra legēſacr̄i: qꝛ qͥcunqꝫ interficit vxorē legittimā diminuit mr̄imoniū. gͦ duplexpctm̄ cōmittit. ſꝫ int̓ficiens pr̄em vel mr̄em ſolū peccāt ꝯtra lege nature.

42 2