ii

Folio. cx.aᵉ ſecularis .i. clauſtrales.i. religioſusClericus aut fratres laicus monachus moniales.i. abſqꝫ redēptōeDānatur ſine ſpe ſi ſponſa pecunia clauſtro.i. collata dedit introitū. sᵉ nec papa nec ep̄sUel data cōceſſit ingreſſum. nullus in iſtisgᵉ talis ſic receptꝰDiſpenſare poteſt clauſtro maneat ꝙ in iſto¶ Hic autor ponit aliū caſum de ſymonia dicēs: Si qͥs dat vnā p̄bendāꝓalia ſymonia cōmittit. Cauſa huiꝰ eſt iſta. qꝛ hoc ſolū ſpectat ad ep̄m.ſcꝫ trāſponere clericū de vno loco ad aliū. Subdit ſi aliqͥs ep̄s ꝯſecrat al-quā eccl̓iamę petit moderatā ſummā pecunie iſtā licite cōferre p̄t. qꝛ iſtepecunia n̄dat ꝓ ꝯſecratōe eccl̓ie: ſꝫ ꝓ labore ⁊ expēſis. Itē qͥlibꝫ p̄t redimere ſuū ius ſi aliqͥs in eo velit eū impedire. Et ſb̓dit clerici vel fres laici velmoniales qͥ ꝓ pecunia aliquē vel aliquā in clauſtꝝ recipiūt nō pn̄t iſtd̓ receptū retinere ꝑ vllā diſpenſatōem. qꝛ ſymonia eſt.¶ Primo notādū. d̓r in lrā ꝙ moniales ſine monachi non dn̄t aliqͥd re-ciꝑe a fratribꝰ ſuſcipiēdis. dubitat̉ gͦ ſi aliqͣ pecunia dat̉ religioni fine p-cto vtꝝ licite ⁊ fine ſymonia pn̄t reciꝑe: Rndet̉ ꝙ ſi nulla pactio int̓uene-rit tūc licite pn̄t reciꝑe pecuniā ſi eis aliqua p̄betur. Und̓ conſuetudo eſtin aliquibus clauſtris ꝙ aliquis intrās religionē facit vnā gn̄alē ꝓpinationē fratribꝰ pn̄tibꝰ. ⁊ hoc eſt laudabile ⁊ ſine ſymonia. ſi aūt pactio aliqͣ interuenerit ſymonia cōmittitur ¶ Sed diceres ſi aliqd̓ clauſtꝝ eēt ita defectuoſum ꝙ vix valeat ſaciſfacere fratribus pn̄tibus. nunqͥd tales licitepn̄t aliqͥd exigere ab aliquo intrare volente. Rn̄detur qn̄cunqꝫ aliquodclauſtꝝ oppreſſuꝫ eſt penuria ꝙ vix valet fratribꝰ pn̄tibus ſatiſfacece tūcdicunt quidā ꝙ iſti pn̄t dicere nos reciꝑemus te in frēm ſi poſſimꝰ habere ncc̄aria. ⁊ ergo tūc iſti licite pn̄t reciꝑe ⁊ repetere patrimoniuꝫ illiꝰ ſineſymonia. Sed tn̄ contra hoc eſt opinio alioꝝ doctoꝝ qui dicunt ꝙ pau-ꝑtas in hoc non p̄t eos excuſare. qꝛ pauꝑtas ē annexā regule ꝯtra quamdn̄s apl̓icus diſpenſare non p̄t.¶ Scd̓o notādū ꝙ hic dubitat̉. vtꝝ poſſibile eſt aliquē hōiem diſpenſa-re cum ſymoniaco. Rn̄detur ꝙ aliquem hōiem diſpenſare de ſymoniavel de alio peccato intelligit̉ dupl̓r. vel in ꝓpͥa ꝟtute. vel in virtute chriſtiin ꝓpͥa virtute nullus homo diſpenſare poteſt ſed bene in ꝟtute chriſti.quia dixit dominus petro ⁊ ſucceſſoribus. quodcunqꝫ ligaueris in terrāligatū erit ⁊ in celis. ⁊cͣ.¶ Tercio notādū. ꝙ ſi ep̄s petit immoderatā ſummā pecunie. talis p̄t eibenegari. qꝛ talis pecuniaria p̄t eē ẜm loci poſſibilitate. Et ep̄s n̄ dꝫ exigere aliquā pecuniā qn̄ celebrat ordines. nec etꝭ in ꝯfirmatōe. qꝛ ſi facerꝫ cō-mitteret ſymoniā. ⁊ poſtea tenet̉ reſtituere. ¶ Sꝫ diceres tn̄ ꝓ ſacra eu-chariſtia dat̉ pecunia. gͦ multo magis in celebratōe ordinū. ⁊ in ꝯfeſſioneAn̄s pꝫ ex cōi ritu eccl̓ie. qꝛ infirmātes qͥꝓcurāt cōmunione corꝑis chr̄iponūt nūmū ſupra mēſam quē capit ſacerdos. Rn̄det̉ ꝙ ꝓ ſacra eūchari-ſtia non ponit̉ nūmus ſed ſolū ꝓ ſatiſfactōe laboris.

47 G