Folio. ci.ꝙ ſit ligatus ſnīa exōicatōis ilie dꝫ abſolui dummō ipſe reſtituat ſi aliqͣbona ſuſtulit. Et ille etiā debet furem inducere ꝙ ip̄e bona ablata reſtituat. Et ſi fur non velit ꝓpt̓ monitōem iſtā ablata reddere: tunc ip̄e dꝫ amonitōe deſiſtere ne generet̉ ꝑiculū furi ex illa monitōe.¶ Notādum. nullꝰ p̄ſbyter dꝫ ꝓcedere furē qui ei ꝯfeſſus ē d̓ furto. quiaal̓s ip̄e eēt pͥuādꝰ officio ⁊ bn̄ficio ⁊ fieret irregularis. ſi fur ſuſpēderet̉: Rōeſt. qꝛ vt ſic ip̄e eēt homicida. vt pꝫ in iure d̓ homicido caº ſuſcepimꝰ. namad hoc ꝙ aliquis fit homicida ſufficit ꝙ ip̄e dat ꝯſiliū vel iuuat ad hoc ꝙaliquis interficiat̉. qꝛ conſiliū facit hōiem reum in facto.Scd̓o notādum. d̓r in lrā ꝙ p̄ſbyter non debet māifeſtare furē. Contrahoc hr̄ qͣdrageſima diſtinctōe vbi comp̄hendunt̉ clerici qui volunt beni-uoli videri ⁊ celāt pctā ⁊ nolunt complere qd̓ ſcpͥtum eſt. peccātē corā hoībus argue vt ceteri exēplum habcāt inde. ⁊ ibi allegat̉ dcm̄ apl̓i qͥ d̓t. tra-dite hmōi hoīem ſathane ad nutrimentū hoīs. Ibidē d̓r etꝭ ꝙ ip̄i noluntadimplere dcm̄ Euāgelij vbi d̓r: Si videris peccatem pͥmo ſecrete argueeū. ſcd̓o argue eū corā aliquibꝰ teſtibꝰ. tercio manifeſte corā om̄i ppl̓o Etnon velit deſiſtere debet remoueri ab eccl̓ia. qꝛ vna ouis morbidā inficittotum gregē gͦ ex his om̄ibꝰ hr̄ ꝙ p̄ſbyter tenetur māifeſte arguere quēlibet peccātem. Et hoc non p̄t fieri niſi ꝓdet ⁊ māifeſtat pcc̄m eius qd̓ fieri eſt ꝯtra predicta. Ad iſtud dubiū rn̄detur ꝙ pctā ſunt duplicia. q̄daꝫem̄ ſunt occulta. ⁊ talia nullo mō dꝫ p̄ſbyter reuelare ſi ei occurrūt in cōfeſſionē. Alia ſt pctā māifeſta. ⁊ de his intelligunt̉ ea que ſunt dicta in qͣdrageſima diſtinctōe. qꝛ qui peccat māifeſte corā omnibꝰ corrigi dꝫ. qͥ ꝟoocculte peccat dꝫ corrigi occulte.¶ Tercio notādum. lradicit ꝙ ſacerdos non debet ꝓdere ꝯfeſſionem ſeuꝯfitentē. qꝛ ꝑ hoc ꝯfitens poſſit incurrere penā capitis. ⁊ ſic talis efficeret̉irregū laris. ſic em̄ d̓t btūs Auguſtinꝰ ꝑꝯfeſſionem hoc ſcio minꝰ qͣꝫ neſcio⁊ ergo neqꝫ ſignis: neqꝫ nutibꝰ debet māifeſtare. Si aūt non eſt in ꝯfeſſion. tunc ſecꝰ eſt. qꝛ tunc ſcit vt homo. ſed ea que ꝑcipit in ꝯfeſſionē ſcit vtd̓s. ⁊ gͦ minime reuelare dꝫ.¶ Ultimo notādum. confeſſio māīfeſtatur dupl̓r. vnoº directe. aliº indirecte. Tndirecte manifeſtat̉ dupl̓r. vno mō quādo laudat aliquē in ꝓ-pͥa ꝑſona. alioº quādo laudat ip̄m in ꝑſona aliena In ꝓpͥa ꝑſona ſic manifeſtat̉. vt ſi aliquis vir haberet ſuſpitōem de muliere. ⁊ tunc ꝯfeſſor laudaret eā corā marito. ⁊ ſi mulier poſtea adulteraret̉. ⁊ ſi ſacerdos tunc taceret non laudās eā. iā talis videtur māifeſtaſſe ꝯfeſſonē Scd̓o māifeſtat̉in ꝑſona aliena. ꝟbi grā. ſi duo ꝯfiterent̉ vni ſacerdoti. ⁊ iſte ſacerdos vnulaudat ⁊ de reliquo tacet. tunc iā videtur eſſe ꝓditor ꝯfeſſionis. qꝛ tūc ſta-tim ſuſpitio hr̄ de iſto alia quare eū etiam non laudat. Sꝫ directe aliqͥsvidet̉ māifeſtare ꝯfeſſionem quādo aliquis ſpecificat ꝑſonā vel culpā. velvtrumqꝫ ſimul. vnde qn̄qꝫ ſpecificat ſeu manifeſtat ꝑſonē tm̄. vt ſi dice-ret hodie ꝯfeſſus eſt mihi iſte hō. ⁊ eſt turpis ⁊ pctōr magnus. Scd̓o māifeſtat culpā tm̄. vt ſi ꝯfeſſor diceret. hodie ꝯfeſſus eſt mihi homicidā. ⁊ po-natur ꝙ tm̄ vnus ſit ei ꝯfeſſus iſto die. Tercio manifeſtat cūlpam ⁊ ꝑſo-nam ſimul. vt ſi aliquis diceret. ille eſt turpis hō. fecit enim tale nephasvel pct̄m.
407