Folio. xc.dere poſſet. mō ſi tales ambo adhibēt conſenſuꝫ ad hmōi ſeꝑatiōem eduortiū: tūc ducant̉ an̄ iudiciū ſpūale pn̄te ppl̓o ⁊ ꝑentela vtriuſqꝫ ſexꝰ. tucſi fuerint ꝑſone iuuenes ⁊ iudex ⁊ ꝑentes iſtaꝝ ꝑſuadere dn̄t vt n̄ diuortiatur. qꝛ dubiū eſt vtꝝ poſſent ex vtraqꝫ ꝑmanere in caſtitate. qꝛ vt ait apl̓sqūo p̄t iſte caſtitate ẜuare qͥ ſꝑ nouerit ꝯſortia ml̓ieꝝ adamare. qͣi diceretnō bn̄. Td̓o ꝑſuadet̉ illis ꝙ ſil̓ maneāt. qꝛ dato ꝙ diuortiant̉. ⁊ ꝙ poſteaip̄e vel ip̄a nimiū incēderet. ita ꝙ abſtinere nō poſſet. tūc ſi ip̄a carere no-luerit oꝫ ꝙ ei reddat iura carnalia. dato etꝭ ꝙ eēt ordinatꝰ: ⁊ hoc fit ꝓptermagnā ꝑiculū euitādū. qꝛ ſi talis iura carnalia reddere nollet. tūc adul-tera fieret aliūde qd̓ eēt maximū pctm̄ Et iō ſi iuuenes ꝑſone fuerint n̄admittat̉ ꝙ vir ad ſacros ordines ꝓcedat. Si āt ſenes fuerint ⁊ annoſe ꝑ-ſone. tunc teſtipꝰ pn̄tibꝰ corā iudice diuortiāt̉ ⁊ ſeꝑant̉. ⁊ ip̄e ad ordines ſacros ꝓcedat ẜm debitū modū. Eodē mō intelligendū eſt d̓ muliere volēte caſte viuere ⁊ intrare mouaſteriū. qꝛ oꝫ ꝙ fiat ꝯſenſus vtriuſqꝫ corā iudice ſpūali teſtibꝰ pn̄tibus.¶ Sd̓o notādū. ꝙ ſi fit ſeꝑatio talimō inter ꝑſonas aliqͣs legittīas. tuncoꝫ ꝙ ambo p̄ſtēt iuramētū ꝙ velint caſte viuere. alias ſeꝑari nō pn̄t. Etdicunt qͥdā doctores ꝙ ſi vir ſeꝑaret̉ hoc mō ab vxore ſua volēs ꝓcedere īordinibꝰ ſacrꝭ. tūc dꝫ intrare clauſtꝝ ⁊ monachari. Sꝫ tn̄ alij doctores di-cunt ꝙ non cogit̉ intrare clauſtꝝ. ſed ſufficit ꝙ caſte viuat ⁊ in ordinibusſacris ꝓtedat. Si āt aliqͥs an̄qͣꝫ duxiſſet vxorē vouiſſet caſtitatē. tūc oꝫ eūintrare clauſtꝝ ⁊ ibi caſte viuere ꝓpter ſui voti trāſgreſſionē. Et ip̄a qͣꝫuisclauſtꝝ n̄ ītraret. tn̄ oꝫ vt caſte viuat qꝛ in eodē vincl̓o ē in qͦ ⁊ ip̄e.¶ Tercio nota. ꝙ aliquis volens ꝓmoueri ad ſacros ordines dꝫ diligenter ꝓbari ne aliqua habeat impedimenta que ip̄ius ꝓceſſum poſſent impedire. ſcꝫ vtrum ne fiat bigamus vel excōicatus. ⁊c̄ijs. Si ꝟo impedimētum habuerit tunc non admittat̉. ſi ꝟo nullum habet impedimētū. tūcadmitti dꝫ ad ſacros ordīes in noīe dn̄i. Et hec admiſſio dꝫ fieri pure propter deum. ne ſymonia admittat̉¶ Quareo notādū d̓r in lrā ꝙ laicus caſte viuens cū vxorꝭ ꝯſenſu p̄t ꝓcedere ad ſacros odines. ¶ Cōtra hoc arguit̉ ſic. ſicut ſe hꝫ ordo ad matrimoⁿ. ſic ſe hꝫ mr̄imoᵐ ad ordinē. ſꝫ ſacer ordo impedit mr̄imoᵐ ꝯtrahendū. gͦ mr̄imoniū impedit ſacros ordines. Qaior ptꝫ ex ſimilitudine. ſedMinor pꝫ ex pͥus dictis. Sꝫ in oppoſitū eſt autor in lr̄a. Ad hoc dubiuꝫrn̄det̉ diſtinguēdo eccl̓iam. nā quedā eſt eccl̓ia orientalis. q̄dā occidental̓Eccl̓ia orientalis d̓r eē eccl̓ia grecoꝝ. ſꝫ eccl̓ia occidētalis eſt eccl̓ia oīm latinoꝝ. Et iſte due eccl̓ie ꝯueniunt in hoc ꝙ tā in oriētali qͣꝫ in occidētalieccl̓ia clericiꝯſtituti in minoribꝰ ordinibꝰ pn̄t ꝯtrahere mr̄imoniuꝫ. Scd̓oconueniunt ꝙ ſacerdos vtrobiqꝫ non poſſunt contrahere matrimoniuꝫ.Sed drn̄t in hoc. qꝛ greci in eccl̓ia orientaliqui nunc ſtꝭ ſacerdotes vtun-tur matrimonio prius contracto ante ſacerdotiū ſed poſtea non poſſuntcontrahere. ſed hoc non ē in eccl̓ia occidētali ⁊ apd̓ nos latinos qui iamſunt ſacerdotes nec vtuntur matrimonio poſt contracto ſeu prius ꝯtracto ante ſacerdotium nec poſſunt contrahere Tunc dicitur ad dubiumꝙ ſi intelligit̉ ꝙ laicus poteſt ꝓcedere ad ordines ſacros cum ꝯſenſu vxo-ris ſue. tunc ipſe recipit poteſtatem ordinis. id eſt caracterem indebilem