Summula Aaymundi¶ Hic mgr̄ ſuꝑaddit duo documēta dicens. ſi vir fecit votum ꝯtinētie inthoro legittimo muliere nō ꝯſentiēte ⁊ ſi ml̓ter poſtulare vellet debitā carnis dicēs ſe nō poſſe carere. tūc lꝫ fecit iuramētū ꝯn̄tie tn̄ dꝫ ſoluere debitū mulieri. Si at ml̓ier fecit ꝯſenſum ad votū p̄dictū ſeu iuramētū. tūc vunon tenet̉ ꝑſoluere debitū carnis. qꝛ tunc hoc factū ē in volūtate ambo-rum. Et ſi illc idē vir qͥ iā feciſſet votū viueret donec mulier moreret̉ tūcnunqͣꝫ poſt mortē illiꝰ mulieris deberet cognoſcere carnal̓r. nec debeꝫ aliam ducere matrimonialit̓. ¶ Dein̄ mgr̄ ſb̓bit ẜm documentū dicens ꝙſi aliqͥs ꝯtraheret mr̄imoniū qn̄ eēt int̓dicta eccl̓iaꝝ. tūc hoc mr̄imoniūſtabit. ſꝫ lugēda ſt pctā eo ꝙ ip̄e fecit ꝯtra mādatū eccl̓ie ⁊ iō dꝫ viuerc ẜmꝯſiliū ſapientū vtroꝝ ⁊ ſui ꝯfeſſoris.¶ Circa lrām nota. ꝙ qn̄ aliqͣ ml̓ter non p̄tꝯtinent̓ viuere. tunc iuramē-tum eſt illicitū ⁊ non dꝫ tunc iurare ꝯtinentiā vite ne maiꝰ ꝑiculū ſibi in-currat. Sil̓r dd̓m ꝙ vir non dꝫ ꝯtinentiā vite vouere cūſcit ſe hr̄e vxoremque ꝯtinent̉ viuere non p̄t.¶ Scd̓o notādū. lꝫ non eſt licitū ꝙ aliqͥs iurat nolle reddere debituꝫ carnis ꝓpe vxori ſue. eo ꝙ tenet̉ ei reddere quotiēs ip̄e vir fuerit petitꝰ a mu-liere. ſꝫ tn̄ cū timore dei. vn̄ tꝑibꝰ ſacris cū hoīes dn̄t cōicare vel paſcha ce-lebrare. tūc ad minꝰ vir ꝑ qͣttuor vel ſex dies a ꝓpͥa vxore dꝫ abſtinere. ⁊ il-lud iuramentū intelligēdū ē non eē licitū qn̄ vxor non ꝯientit viro. pōt tn̄vir exꝯſenſu ſue vxoris ꝯtinent̓ viuere.¶ Tercio nota. ꝙ ſi aliqͥs iurat tenere votū ꝯtinentie ita ꝙ poſt mortē le-gittime vxoris nūqͣꝫ alia velit ducere vxorē. tūc illd̓ ē ẜuādū ⁊ ſi tunc poſtmortē mulieris tenet̉ ꝯtinent̓ viuere. ſꝫ ſi aliqͥs malicioſe eā abiurat ⁊ odioſe. tūc iſtā penā ꝓ dolo ⁊ fraude hr̄e dꝫ. ꝙ ip̄a viuēte non hꝫ illiꝰ poſſe addebium carnis exigendū. ¶ Quarto notādum ꝙ interdictū ab eccl̓ia ꝑtres dies īpedit mr̄imoⁿ ꝯtrahendum: ſed non diminuit ꝯtractum.¶ Quinto nocandū. lra d̓t. Si ſijs in bāno: ibi mgr̄ ꝑ hoc innuit ꝙ q̄dāſtitꝑa in quibꝰ inhibet̉ ꝙ non dꝫ fieri mr̄imoᵐ. vt ē tp̄s aduētꝰ dn̄i. ⁊ ſic d̓alijs d̓ quibꝰ patuit ſupra. vn̄ iſtis ſacris tꝑibꝰ contrahi poſſunt ſpōſalia⁊ etiā mr̄imonium qd̓ ſolum ꝯſenſu ꝯtrahitur. ſed ꝯtractio vxoris ad ſolē-nitates nuptiaꝝ ꝓhibetur.Sexto notādū. ꝙ in ꝓpoſito ꝑ bānū p̄t intelligi ſnīa excōicatōis. qꝛ ipſi excōicato oīa ſacr̄a denegāt̉ vt infra patebit. ſꝫ tn̄ excōicatꝰ ſi ꝯͣhit mr̄i-moⁿ cū aliqͣ ml̓iere vl̓ ꝟgīe. ille ꝯtractꝰ ſtabit: ſꝫ pn̄iaꝫ agere dꝫ ꝓ inobedien(tia eccl̓ie.¶ UIltimo nota. Rō huiꝰ lr̄e eſt: qꝛ oē iuramētūſicut ⁊ votū p̄ſupponit poſſibilitatē. ſꝫ qꝛ ẜꝫ Apl̓m vir q̄ ad redditiōeꝫ debiti carnis n̄ ē ſui iurꝭ ſꝫ vxorꝭ: ecōuerſo. ſꝫ qꝛ ẜm iuriſtas. nullꝰ ꝑ iuramētūſuū dꝫ alteri facere p̄iudiciū. igit̉ nec vir p̄t iurare caſtitatē ſine ꝯſenſu mulierꝭ. Si āt mulier ꝯſentiret iuramētū ſtaret. ⁊ tunc d̓berēt mutuo viue-re ſicut frat̓ cū ſorore. vn̄ ẜm iura. qn̄ vir iurat ſe nolle reddere debitū car-nis ſeu iura ꝯiugalia. tūc hͦ iuramētū ꝑdit ius exigēdi debitū carnis. ſꝫ n̄ius reddēdi ex qͦ h̓ n̄ hꝫ in ptāte ſua. ſꝫ ē in ptāte ſue vxoris etiā ꝑdit ius reducēdi aliā vxore poſt mortē illiꝰ. Rō ē: qꝛ qͣntū in eo fuit. tunc votū ꝯtinētie commiſite vouit. gͦ tenet̉ ẜuare inquantum melius poteſt. credo ta-men meliori iuditio interueniente ⁊ de diſcuſſione fortiori. ſi aliquis ab-
ptiſ