Folio. lxxxiii.eam obẜuare ſi poſtea nō adhibeat ꝯſenſum nec copula carnalis ibi ad-hibet̉. ⁊ ſi ita euenerit ꝙ mulier ꝯſentiret viro. ⁊ vir nō ꝯſentiret mulieritūc mulier nō p̄t ducere aliū viꝝ ꝓpter eiꝰ ꝯſenſum. ſꝫ vir bn̄ p̄t ducere aliam vxorē. qꝛ n̄ fecit ꝯſenſuꝫ. lꝫ coactꝰ fuerat. Nūc. ibi. (Si me duxiſti) pōitvnā doctrinā dicēs. ſi qͥs ſumeret ꝓpter pecuniā ⁊ diuitias ⁊ crederꝫ ml̓ie-rē hr̄e multos nummos vel ꝙ mulier dicat. ſumas me ego tibi dabo centum marcas vel mille: iſte aūt credens iſtꝭ verb̓ ſumit eam legittime ī fa-cie eccleſie poſt hoc autem vir poſtulans nummos īueniens crumenamvacuam: an tunc matrimonium poſſit reuocare. Rn̄det lrā ꝙ non. quiaille dolꝰ non ſeꝑat mr̄imoniū.¶ Circa lrām nota. ꝑiurꝰ d̓r ille qͥ frāgit eiꝰ ꝓpriū iuramētū ⁊ ſic ille qͥ iurauit ducere pͥmā ⁊ ſumpſit aliā. a pͥma factꝰ ē ꝑiurus vt lrā p̄tēdit: ⁊ ſi cō-traheret ſcd̓aꝫ ꝑ ſpōſalia pͥma adhuc īcūbente ⁊ alia īmediate moreret̉ an̄qͣꝫ eā noſceret carnal̓r ⁊ pͥma viuēte eā ſumeret. tūc ſatiſfaceret iuramēto.ſed non ītentōi. qꝛ iurauit eā ſumere. ⁊ hͦ fec̓. ſed ītendebat ſcd̓am ſumereſi vixiſſet ⁊ ꝑ hoc non ſatiſfecit.¶ Scd̓o notādū. ꝙ ſi aliqͥs vir ꝯtrahit ſpōſalia d̓ futuro cum ꝯcubina ſuaiā laborādo ī extremis addēdo iuramētum. ita ꝙ ꝑ illd̓ iuramētū ip̄a cognita reducit reliquā. tunc d̓r ꝑiurus ⁊ dꝫ manere cū ſcd̓a ⁊ illud etꝭ p̄tēditcum d̓t. Si ſit ī extremis.¶ Tercio notādū d̓t lrā. Factū non ſoluo ẜm. Rō illiꝰ lr̄e eſt iſta. qꝛ cuꝫſcd̓a muliere ꝯſumatū eſt matrimoniū ⁊ ad ſuā ꝑfectōem redactū. ſꝫ cumpͥma qn̄ nondū ſb̓ſecuta eſt copula carnalis nondū ꝯſumatū eſt mr̄imoniū. ſed ſolū facta ſtꝭ ſponſalia. ſed ſi aliqͥs ꝯgnouiſſet carnaliter. tunc mr̄i-monium pͥmum eſſet ꝯſumatum ⁊ ꝑfectum. ſed ſecundū nulllum eſt. ergo d̓t in textu. Poſt iuramētum.¶ Quarto notādū. ibi Si mihi iuraſti) qꝛ ſi aliqͥs ꝯtrahit per ꝟba de futuro ſpōſalia cū aliqͣ ꝟvgine vel muliere addito iuramēto. ⁊ deinde ꝯmittitmr̄imonium cū reliqͣ non obſtāte illo iuramento. ip̄e dꝫ manere cū ſecūda. ⁊ hoc pꝫ hic ī lrā ⁊ ī decretalibꝰ capitulo de ſpōſalibꝰ. ſed ſi ī vtraqꝫ ꝯtraxit ꝑ v̓ba de futuro. tunc dꝫ cum pͥma ſtare ꝓpter euitētiā ne agat periurium. ſed ſi iſte iurat pͥme mulieri vel alteri ad manꝰ ſiue pͥma ſit ꝯgnita-ſiue non. tunc tenet̉ eam ſumere.¶ Quinto notādū. ꝙ ſicut iura ꝓclamāt. tūc ītrās mr̄imoᵐ. dꝫ hͦ facerelibere ⁊ bona volūtate. Un̄ ſi aliqͥs fuit coactꝰ fine ꝓpͥo ꝯſenſu. tūc mr̄imoᵏnon hꝫ locū. vn̄ ſagaces ſacerdotes hāc regulā tenent̉ ſcire. ſic ꝙ qn̄ ſpon-ſus ⁊ ſpōſa veniunt ad domūdei ⁊ petunt copulari. tunc ſacerdos cuꝫ magna ſollicitudine dꝫ interrogare ſi ſpontanee ⁊ exꝯſenſu ꝓprio velint matrimoniū intrare. imo etꝭ dꝫ int̓rogare ſi ꝟa dilectio ſit int̓ eos. qꝛ ſi illa īueniunt̉ in eis. tunc fiat copulatio mr̄imonij in noīe dn̄i. Sꝫ ſi ſacerdos poſ-ſet ꝯgͦſcere ꝙ alter illoꝝ d̓ ꝓpͥo ꝯſenſu mr̄imoᵐ nō intraret ſed coactꝰ. tuncnon ſtꝭ copulādi ne poſtea fieret irreuerētiā ſacr̄o. vel alid̓ īcōueniēs ſeq̄retur. ſcꝫ ꝙ vnꝰ aliū relinq̄ret. Un̄ ſi aliqͥs eēt coactꝰ ad mulierē ⁊ manerꝫ cūea per dimidiū annū ⁊ copula carnalis nō ſb̓ſequeret̉ in illo tꝑe nec adhi-beat ꝯſenſum voluntatꝭ ad eū. tunc vir noa tenet̉ eam dimittere ꝓpt̓ mutuam ⁊ diuturnam cohabitatōem.

8I