Folio. lxxij.ibi. Si qua. ⁊cͣ. Quātū ad pͥmā ꝑtē vult tm̄. ſi vxor tua ſit mortua ⁊ aliā voluerꝭ ducere nō ducas aliquā q̄ ē d̓ ſanguine illiꝰ. ⁊ q̄ ē in qͣrta linea ſed vl̓tra. Et dato ꝙ ip̄a ſolū eēt ſibi ꝓmiſſa ⁊ nōdū carnal̓r cogniſti idē teneat̉ſcꝫ ꝙ nō ducas aliā d̓ ſanguine eiꝰ in qͣrta linea ſed vltra¶ Circa lrām nota. ꝙ caſus lr̄e ſtat in hoc ſi aliqͥs hr̄et vxorē quā nō ꝯgͦ-uiſſet carnal̓r ꝓpt̓ eiꝰ abſtinētiā ⁊ ſi tunc mulier moreret̉ incorrupta. tūcille ſpōſus adhuc nō dꝫ aliā ducere q̄ eſt infra quintā lineā ſeu qͥntū gradum illiꝰ linee mulierisScd̓o eſt notādū. nā pͥus dcm̄ ē ꝙ in om̄i coitu ꝯtrahitur affinitas.Pro qͦ eſt ſciendū ꝙ affinitas ꝯtrahit tripl̓r ꝑ quā gn̄at̉ publica honeſtasPrimo mō qn̄ qͥs ꝯtrahit cū aliqͣ ꝟgine vel muliere nō ſb̓ſecuta copulacarnali ita ꝙ vnū illoꝝ ſuppoſitoꝝ morit̉ ſcꝫ vir vel mulier an̄ copula ad-huc ꝯtrahit̉ affinitas inter ſanguineos illiꝰ mortue mulierꝭ vel ꝟginis ettn̄ talis nō dꝫ ꝯtrahere cū aliqͣ niſi in qͥnta linea. Scd̓o ꝯtrahit̉ affinitasꝑ actū fornicatoriū. qꝛ ꝑ hoc gnat̉ publica honeſtas. qꝛ oēs ꝯſanguinei ſtiiſti affines qͥ ſic cognouit iſtā ⁊ non dꝫ contrahere mr̄imoniū niſi in qͥn-ta linea. Mercio ꝯtrahit̉ affinitas ꝑ mutuū ꝯſenſum queꝫ ſequit̉ copulacarnalis. igit̉ etiā gn̄at publica honeſtas ꝑ quā ꝯtrahit̉ affinitas int̓ oēsꝯſanguineos mulieris ⁊ viri¶ Mercio eſt notādū vt ſuꝑius exp̄ſſum eſt ꝙ multaſtꝭ mr̄imoniū im-pediētia ꝯtrahendū ⁊ diminuētia ꝯtractū. ⁊ inter hec fuit enumeraratacognatio. ¶ Pro quo ſciēdū ꝙ triplex ē cognatio. nā q̄dā ē carnal̓ ⁊ q̄daꝫeſt ſpūalis ⁊ quedā legalis. Et iſta triplex cognatio hꝫ ortū a triplici lege.ſcꝫ a lege naturali a lege diuina ⁊ a lege poſitiua. nā a lege carnali cogna-tio carnal̓ hꝫ ortū. qꝛ natural̓r int̓ oēs ꝯſanguineos ꝯtrahit̉ ſeu gn̄at̉ am-citia q̄ impedit mrimoniū. ſed a lege diuinacognatio ſpūalis qꝛ ſacr̄a hn̄tefficatiā a chr̄o. ⁊ iō cognatio ſpūalis hꝫ efficatiā a lege diuina. ſed a legepoſitiua cognatio legalis hꝫ ortū. qꝛ inſtituit̉ a volūtattē hūana. Et d̓ iſtnihil ad ꝓpoſitū. ſꝫ ſolū de cognatōe carnali. ſed q̄ſtꝭ cāe alie impediētesmr̄imoⁿ ꝯtrahēdū ⁊ diminuētes ꝯtractū de iſtꝭ ſufficient̓ pͥus dcm̄ eſt.¶ Ultimo notādū. exqͦ hic ſolū agit̉ de cognatōe carnalitūc dubium eſtvtꝝ conſanguinitas impedit mr̄imoniū. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛ inter adā ⁊ euāfuit maxima affinitas. qꝛ alteꝝ fuit de altero ⁊ tn̄ poſſidebāt mr̄imoniū.qꝛ dn̄s cū eis pͥmo mr̄imoᵐ inſtituit. igit̉ manifeſte videt̉ ꝙ affinitas fiueꝯſanguinitas nō impedit mr̄imoⁿ. Ttē ex alio ſic. nll̓a ml̓ier ē plus coniūcta viro qͣꝫ euā fuit ꝯiūcta ade. illo tn̄ nō obſtāte adā ꝯtraxit mr̄imoniūcū eua. igit̉ videt̉ ꝙ ꝯſanguinitas nō impedit mr̄imoᵐ. ſꝫ ꝙ eua fuit pl̓ꝰꝯiuncta ade declarat̉ ſic. qꝛ eua fuit formata ex coſta ade igit̉ fuit ei pluscōiuncta ⁊ maxīe. Sꝫ in oppoſitū huiꝰ ē autor in lrā qͥ d̓t ꝙ cōſanguītasīpediat mr̄imoniū. Et hoc idē hr̄ in leuitico vbi d̓r. oīs hō non accedat adꝓximā ſanguinis ſui. Un̄ eſt ſciēdū ꝙ mr̄imoniū nō dꝫ contrahi cū ſan-guineis ꝓpter triplicē cām ſiue legē. pͥmo ꝓpt̓ dictamē legꝭ naturalis. qꝛapd̓ oēs hoīes tunc eadē lex natural̓ repn̄tat ꝙ filiꝰ n̄ cōtrahat cū matre.nec pr̄ cū filia. Scd̓o ꝓpt̓ inhibitōem legis diuine. qꝛ vt ſupra patuit tūcꝑſone ꝓpter conſanguinitatē ꝓhibentur a matrimonio. Mercio ꝓpt̓ in-hibitōem legꝭ eccl̓ie. qꝛ hodierna die eccl̓ia adhuc inhibet ꝯhere mr̄imo
27