Folio. lxxi.non petit ſed oꝫ vt reddat ad petitōem mulieris tūc n̄ peccat mortal̓r. ſꝫtn̄ quotienſcunqꝫ dꝫ reddere tūc illd̓ dꝫ facere cū cordis amaritudine.¶ Ad ſcd̓am rōem qn̄ arguit̉. plus eſt timēdū p̄ceptū dei qͣꝫ eccl̓ie. Concedat maior ⁊ ad ꝯcluſione finalit̓ dicat̉ ꝙ votū ſimplex nō eſt p̄ceptū ſicꝙ diminuat mr̄imoniū ꝯtractū. ſed votū ſolenne bene.sᵉ ꝯſanguinitatis.i. mulierēSponſam ducendi tibi linea quinta dat auſumsᵉ dcm̄ sᵉ qͥntā lineā in 2º 3º ⁊ qͣrto gradibꝰ.i. de ꝓpria ꝓgenieiSanguine de propͥo. quod nō concedimus infraexn̄tes 8ᵉ vir sᵉ virsͤ ꝯſanguinitatꝭInqꝫ gradū quarto conſiſtentes ego vel tu.i. copulamurNon aliquo caſu mulieri iungimur vni¶ Suꝑius magiſter det̓minauit de multꝭ caſibꝰ matrimonij. hic ꝯn̄r ꝓ-ſequit̉ de linea ꝯſanguinitatis. ſcꝫ in quo gradū ſiue in qͣ liuea p̄t ꝯtrahimatrimoniū. Et diuidit̉ illa ꝑs in duas ꝑtes. Nā in pͥma autor facit hͦquod dictū eſt. Tn ſcd̓a parte autor ponit quoſdaꝫ caſus. Scd̓a ꝑs. ibi.Mortua ſi tua ſit. Quantū ad pͥmā ꝑtē mgr̄ vult tm̄ ꝙ inſtitutū eſt iniure ꝙ nullꝰ in mr̄imoniū ducat aliquā ꝟginē vl̓ mulierē que eſt in ſcd̓ovel tercio vel qͣrto gradu ꝯſanguinitatꝭ ſed bene quinta linea dat tibi auſum .i. licentiā diſpōſandi ſiue ducendi vxorē aliquā de ſanguine ꝓpͥo velde ꝓgenie ꝓpria. ⁊ ſi aliquo mō eſſent aliqui infra iſtā lineam illi non dn̄tdiſponſare mutuo. qꝛ ego vir ⁊ tu vir exn̄tes in quarto gradū ꝯſanguini-tatis nullo mō poſſumus vnā vxorē ducere ẜm ſucceſſionē tꝑis in pͥmaſcd̓a. tercia. vel quarta linea. Etiam ſi euenerit ꝙ ego ⁊ tu eſſemus in tercio vel qͣrto gͣdū ꝯſanguinitatis ⁊ tu morieris tunc ego vxorē tuā relictānō poſſum ſumere. ſꝫ ſi ego eſſeꝫ in qͥnto gͣdu⁊ tu ī qͣrto tūc hͦ poſſet fieri¶ Circa lrām notādū. ex lrā autoris colligit̉ ꝙ aliqͥs vir in pͥmo. ſcd̓o. tercio. vel in quarto gradū exn̄s p̄t ducere aliquā mulierē vel virginē que ēin quinto gradu. Et rō eſt iſta. qꝛ inter ip̄os non eſt aliqua cognatio.¶ Scd̓o eſt notandū. ꝙ hic circa lrām inueſtigat̉ qͥd ſit ꝯſanguinitas etqd̓ ſit linea ꝯſanguinitatis ⁊ qͥd ſit gradus. Quātum ad pͥmū rn̄detur ꝙcognatio ſiue ꝯſanguinitas ſic deſcribit̉. Cōſanguinitas ē cognatio ꝑſo-naꝝ ab vna ſtirpe deſcendentiū ſpūali ꝓpagine ꝯtractū. Vel ſic ẜm aliqͦsꝯſanguitas eſt vinculū ꝑſonaꝝ ab vna ſtirpe deſcendentiū carnali ꝓpa-gine ꝯtractū. Et d̓r ꝯſanguinitas a con qd̓ eſt ſil̓ ⁊ ſanguis qͣſi ſil̓ de vnoſanguine deſcēdēs: ¶ Pro quo eſt ſciēdū. ꝙ ꝯſanguinitas ē duplex. Nāquedā eſt ꝯſanguinitas fornicatoria. ⁊ quedā legittima. nam illa d̓r con-ſanguinitas legittima. q̄ fit cū copula carnali vxorꝭ ſiue q̄ ꝯtrahit̉ ꝑ cōpulā carnale vxoriā. ⁊ ſic due ſorores legittime ſunt ꝯſanguinee ꝑ copulamcarnalē vxoriā. mō pn̄s lrā maxime intelligit̉ d̓ ꝯſanguinitate legittima.Sꝫ de fornicatoria ꝯſanguinitate lrā mīme dꝫ gloſari. qꝛ poſſꝫ dari certꝰcaſus in qͦ ſe in mr̄imoniū ſumerēt. Et certꝰ caſus in qͦ n̄ ſumerent. Sedquo ad ſcd̓m eſt ſciendū ꝙ linea ꝯſanguinitatis ſic deſcribit̉. ē ml̓tiplica-tio ꝑſonaꝝ db eadē ſtirpe deſcendētiū ẜm aliquē certū gradū. Sed que