Flio. lxx.xit aliam vltimo conſcius peccati ſui veniens ad pͥmā dolens ip̄am illu-ſiſſe petens inſtāter vt ip̄i ignoſcat exceſſus ſuos. nā tūc eccl̓ia non ꝑmittit vt dimittat ſecundā vxorē. quā in facie eccl̓ie duxit ſolēnit̓ Et iō ip̄amnon p̄t dimittere ſꝫ adducto teſtimonio ꝙ pͥma fuit vxor ſua ſecreta tūctalis erit pena eiꝰ ꝙ illa pͥma quā defraudauit non erit vxor ſua qͦ ad co-tū. lꝫ ſit vxor ſua corā d̓o ⁊ tn̄ non in facie eccl̓ie duxit eā. igit̉ nec p̄t ipſamiterato ducere donec ſecunda (quā in facie eccl̄ie duxit) mortua ſit: Sicetiā nec querat coitum a ſcd̓a. qꝛ ip̄a non eſt vxor ſua ſed pͥma qͣꝫuis tam̄non p̄t ip̄e matrimonialiter redire de ſecunda ad pͥmam. qꝛ eccl̓ia hoc n̄p̄mittit: ⁊ ſic ip̄e manendo cum ſecunda animam ſuam eternal̓r danat.ergo d̓t autor conſultiue ⁊ dat tale conſilium ꝙ potius dimittēdo ſecūdāexeat terrā cuꝫ pͥma ad longinquā diſtātiam ⁊ ſeinuicem nutriunt qͣꝫ ꝙmaneat domi cum poſteriori. Et ſic poteſt ſaluare aīaꝫ ſuā ⁊ al̓s nō¶ Subdit ponendo alium caſum ⁊ vult tm̄. ſi aliquis intēdit defrauda-re aliquā puellā. ſiue intendit fraudem vel dolum cum aliqua puella le-gittimādo ⁊ qͣꝫuis ſpōſam poſtea ducit manifeſte tūc hec id eſt pͥma eritvxor ſua ⁊ non reuocat̉ a pͥma. Et pena ſue fraudis ſit iſta ꝙ nō derelin-quat pͥmā. vel ẜm aliquos lr̄a ſic legitur. Si aliqͥs eēt qui libent̓ ꝯtrahe-ret cum aliqua libera ⁊ forte ip̄am alio mō cognoſcere non p̄t niſi ꝓmit-teret corā aliquibꝰ teſtibus ꝙ velit eam ducere ⁊ iſta ꝯſentiens ita ꝙ copula carnalis ſequitur. tunc poſtqͣꝫ iſtā cognouit ꝙ de intentōe ſua nō fu-it ꝙ ip̄am ducere vellet. ⁊ forte vellet ſe ſaluare ꝑ hoc ꝙ ad mr̄imoniū requirit̉ ꝯſenſus vtriuſqꝫ. ſed volūtas eiꝰ nō fuit eā velle ducere. iō rōe iſtiusvult eam repudiare. Tunc littera vult ꝙ ip̄e non poteſt ſe ꝑ hoc ſaluare.imo eccl̓ia militans cogit ip̄m ꝙ ip̄am conẜuat ꝓvxore ſua. quia producere teſtimonium poteſt. ⁊ pena ſua fraudis erit ꝙ nullo modo ip̄aꝫ de-ſerat ſeu deponat. quia vxor ſna eſt. Et licet de intentione ſua non fuitip̄am velleducere. quia teſtes ⁊ eccleſia militans ad talem vnionem ip̄mcompellunt. illa eſt lectura ſecunda. ſed tamen pͥma magis videt̉ eē d̓ in-tentōe pn̄tis littere.¶ Circa lr̄am eſt notādū. ꝙ ſi aliquis contraheret puellā cū fraude ſiuecū dolo. ſcꝫ ꝙ diceret ego ſumā te in vxorē meā p̄be mihi copulā carnalēip̄a aūt credens ꝟbis ſuis. ⁊ ſuꝑ hoc dat ei copulā carnalē ip̄e āt non intēdens eam obẜuare ⁊ poſtmodum in facie eccleſie ⁊ corā viris idoneis mitteret ſibi alterā diſpenſare. Tunc illa pͥma quem ita primo defraudauitſua vxor eſt corā deo ⁊ coram eccleſie cū illa defraudatio fit teſtibꝰ pn̄tibꝰ¶ Scd̓o eſt notandū. ſi quis diceret in illo cāu. tamē in mr̄imonio debꝫꝯcurrere volūtas vtrorunqꝫ. ſed ego nunqͣꝫ habui voluntatē ꝙ eā ſcilꝫ primā volui ſumere in mr̄imonium. gͦ videtur ꝙ poſſum eaꝫ repudare Adhoc rn̄detur ꝙ eccl̓ia militans eum cogit ꝙ eam ſumat pro vxore Quiaficta fraus non concurrit ad mr̄imonium nec infringit illud. quia eccleſia iudicat de manifeſtis. ⁊ ſolus deus de occultis. Et id̓o bn̄ in facie ec-cleſie d̓t. ego ſumā te in vxorem. tunc ex iſtis verbis elicit̉ ꝙ eccl̓ia iudicatvidelꝫ ꝙ illa ſit vxor eiꝰdūmō ꝯſenſus ⁊ volūtas de ore vtrorūqꝫ ꝯſequit̉.Nā ⁊ eccl̓ia militās non iudicat de illis que intus in mēte includunturSed ſolus deus illa hꝫ iudicare.m iiii