Summula Raymundecum d̓r. Femina que patit̉ menſtruū. ſcꝫ appropinqͣnte hora ꝑtꝰ. qꝛ q̄ui-mulier patit̉ menſtruū ꝯtinuū ⁊ fil̓r poſt ꝑtū. ⁊ iō quocunqꝫ mō patiat̉ ſi-ue ante ꝑtum. ſiue in ꝑtu. fiue poſt ꝑtum. tunc nō dꝫ intrare eccl̓iam dolore ⁊ paſſione eius vrgente. Huiꝰ rō eſt. quia hmōi mulieres ſtꝭ humide.⁊ ſi tunc iſto tꝑe intrarēt eccl̓iam dei. tūc poſſent ip̄am polluere ꝑ īmundiciā menſtrui. ideo dn̄t cauere ne intrent eccl̓iam iſto tꝑe. vel ſi intrantcaueāt ne polluāt domū dei. qꝛ ſi ſic polluerēt eccl̓iaꝫ ſeu alia loca ſanctamacularet: tunc grāde pctm̄ cōmitterent.¶ Scd̓o eſt notādum. autor notāter d̓t in lrā ꝙ hmōi mulieres non dn̄thabere ꝯſortia cum virꝭ eoꝝ tꝑe paſſionis mēſtrui. Cuiꝰ rō eſt iſta. qꝛ menſtruum ē valde immūdum ⁊ quaſi venenum ſalua reuerētia. ⁊ ſi tunc il-lo tꝑe vir coiret cum ea. tunc vlteriꝰ poſſet infici cum veneno ⁊ cum ma-lis humoribꝰ. ꝙ forte morte ꝑiret: ⁊ hoc eēt ſibi horribile pctm̄. qꝛ mulierhoc patiens ſi appeteret coitum talem ſtudioſe eēt homicida Itē ex aliedato ꝙ viro non obeſſet nec aliqua ꝑiclitatio corꝑalis accideret. tn̄ ip̄e puer qui hoc mō gn̄atur lepra inficit̉ ⁊ erit leproſus. qꝛ ipſius viri ſperma inmatricē mulierꝭ receptū inficeret̉ veneno. ⁊ ꝑ ꝯn̄s gn̄antur pueri leproſi-Et ideo ad iſta p̄cauēda mulier non dꝫ habere ꝯſortia cum viro ſuo tēpo-re fluxꝰ mēſtrui.¶ Mercio notāduꝫ quid ſit mēſtruum. vnd̓ mēſtruū ſic diffinit̉. eſt liqͣꝫin ſpecie crudi ſanguinis ab ip̄is ꝑ locum deputatū ꝯfluens ab ip̄is hūo-ribꝰ indigeſtis generatus. Unde notādum ꝙ iſte liquor generat ex eo ꝙquādo mulieres ad refectōem nature ſumūt nimiū de cibo ⁊ potu nō petentes bene digerere cum ꝓpe ⁊ naturaliter ſtꝭ frigide nature. ſicut dicūtmedici. ꝙ calidiſſima mulier eſt frigidior frigidiſſimo viro. ⁊ ergo cum illud qd̓ ſumunt ad refectōem nature non poſſent digerere cū ꝓpͥe ⁊ naturaliter ſint frigide nature ſicut dicunt medici. ergo illud quod ſumūt adrefectōem nature non pn̄t digerere nec in ſtomacho decoquere. tūc materia que ip̄is remanet reſidua ⁊ indigeſta diffundit̉ ꝑ totū corpꝰ ⁊ ꝟtit̉ incrudū ſanguinē. Et cum natura non abūdat in ſuꝑfluis nec defic̓ in ne-ceſſarijs qͣntū eſt in ſeip̄a. tunc cogit iſtā materiaꝫ exire. talis āt materiacū non p̄t alibi exire. exit ꝑ locum poroſum ⁊ deputatū ſibi. ſcꝫ ꝑ vuluā. ⁊illd̓ d̓r mēſtruū Sed ip̄i viri cum ſint valde calide nature. tūc ꝑ caliditatēhoc in digeſtione digerunt in ſtomacho ⁊ ꝯſumūt. ⁊ bn̄ decōquūt. ſic ꝙ talis materia in ip̄is non eſt reſidua. Et ideo non ꝯuertit̉ in crudū ſanguinē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s etiā non patiunt̉ mēſtruum. ⁊ dato qd̓ aliqd̓ fuerit reſiduū inviris. tamen hoc exiret ꝑ ip̄os crines⁊ barbā. Et hec eſt cā originalis quare mulieres carent barba. qꝛ mulieres illā materiā emittunt ꝑ mēſtrui.viri āt ꝑ barbā ⁊ crines. ideo viri non patiuntur mēſtruū. licet tn̄ aliqui viri ſunt ita peſſime ⁊ frigide nature ꝙ etꝭ patiunt̉ menſtruū ſicuti mulie-res. non tn̄ ꝑ mēbrum virile patiunt̉. ſed per anū ſiue ꝑ culū.¶ Item ſciēdū. ꝙ oēs mulieres ⁊ ꝟgines poſtqͣꝫ ad etatē ꝑueniūt indiffe-rent̓ patiunt̉ mēſtruum. ſed tn̄quedā magis. quedā ꝟo minꝰ. quia mulieres ⁊ ꝟ̓gines calide nature ſingulis menſibꝰ patiunt̉ ſemel. niſi quandomulieres ſtꝭ imp̄gnate. quia tunc ante horaꝫ ꝑtus ꝯtinue patiuntur. ſedmulieres ⁊ virgines frigide nature in ſuo genere in ſingl̓is mēſibꝰ patiū-