Folio. xiiiii.¶ Sexto dubitaret qͥs. vtꝝ ſic poſſet poni forma baptiſmi Ego baptizete in noībꝰ pr̄is ⁊ filij⁊ ſpūſſancti. exqͦ tres ſtꝭ ꝑſone diuerſa hn̄tes noīa: ſcilꝫpr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs. Iō videt̉ ꝙ dꝫ dici. ego baptizo te in noībꝰ p. ⁊ fi. ⁊ ſſ.Ad hoc rn̄r ꝙ nō dꝫ dici in noībꝰ in pl̓ali nūero. Sed debet dici in nomīein nūero ſingulari. Et rō huiꝰ ē iſta. qꝛ vnꝰ ē baptiſmꝰ vnꝰ ē d̓s ⁊ vna eſt fides ⁊ vna eſt eccleſia extra quā nullus ſaluatur: vt pꝫ in de ſumma trinitate ⁊ fide catholica. firmiter credimꝰ ⁊ ſil̓r ꝯfitemur oēs. modo illa vnitaseſſentie ſignatur ꝑ iſtum abltm̄ ſingularꝭ numeri. ſcꝫ. noīe. ⁊ gͦ debet diciin noīe ⁊ non in noībus.¶ Septimo notādū. dubitaret qͥs vtꝝ intētio baptizātꝭ ſit ncc̄aria ad baptiſmū. Et videt̉ ꝙ ſic. qꝛ ẜm btm̄ Auguſtiᵐ. bona intētio reqͥrit̉ ad bonūopus. gͦ etꝭ intētio ncc̄ario reqͥrit̉ ad baptiſmū. qꝛ ibi exercet̉ opꝰ optimū.Sed in oppoſitū ē btūs Augꝰ in qͣdā omelia ſuꝑ Ioannē vbi d̓t. accedatꝟbum ad elemētū ⁊ fit ſacr̄m. vbi vult ꝙ ibi non ſit ncc̄aria intentio. ſedſolum ꝟborum ꝓlatio. Ad hoc dubium rn̄detur ꝙ intētio reqͥritur ꝓpt̓reuerētiam ſacri. Unde eſt ſciēdum. ꝙ intentio ē duplex. ſcꝫ. gn̓alis ⁊ ſpēalis. Intentio generalis qn̄ ip̄e baptizans intendit facere illud qd̓ eccle-ſia facit. licet non credit eē verum quod eccl̓ia credit Et ex hoc patet. ꝙ infidelis vt iudeus vel hereticus p̄t baptizare dum habeat intentōem gn̄alem. Et iſta intentio generalis ſꝑ exigit̉ ⁊ requirit̉ ad baptizātē. Alia eſtintētio ſpēalis ⁊ ē iſta ꝙ qͥlibet credat ꝙ baptiſmus hꝫ ꝟꝟtutem deledi peccata. Et iſta non ſemꝑ requiritur. Et ſic ad autoritatē bt̄i Auguſtini d̓r.ꝙ licet non expͥmit intentōem gn̄alem. tn̄ ibi eque bene vult illā. Et ſic hͦargumētum non valet. btūs Augꝰ. non expͥmit intentōem gn̄alem. gͦ nōreqͥritur intentio gn̄alis ad baptiſmum. qꝛ ibi arguitur ab autoritate negatiue q̄ ꝯn̄a non valet.¶ Octauo dubitat̉. ⁊ ponat̉ talis caſus ꝙ ſint duo pueri ſil̓ qͥ inueniuntur in certo loco. ⁊ vnꝰ illoꝝ ē baptizatꝰ ⁊ alter nō. ſic ꝙ dubiū ē qͥs illoruꝫſit baptizatꝰ. tūc q̄rit̉ vtꝝ ambo dn̄t baptizari aut nō. ⁊ videt̉ ꝙ non. qꝛ ſiambo baptizarent̉. tūc alter eoꝝ bis baptizaret̉ qd̓ nō p̄t fieri ẜm pͥus di-cta. qꝛ nullꝰ debet bis baptizari. exeo ꝙ illud ſacramētuꝫ eſt irreiterabile.¶ Tn̄ oppoſitū arguit̉ ſic. ſi nullꝰ eorum baptizaretur. tunc vnꝰ eoꝝ maneret non baptizatus ⁊ per ꝯn̄s aīa iſtiꝰ eternal̓r dānaret̉ ꝓpter carentiambaptiſmi quod tn̄ maxime eſſet inconueniēs ⁊ abſurdum. Ad hoc ē dd̓ꝙ iſtipueri ſic ſil̓ inuēti ambo debeāt baptizari ꝓpter iacōueniēs qd̓ ex hͦpoſſet ſeqͥ. Si vnꝰ eoꝝ non baptizaret̉ puta qd̓ aīa eiꝰ poſſꝫ eternal̓r damnari. gͦ tutius ē ip̄m hoīem bis baptizari. qͣꝫ et̓nal̓r dānari ſiue fideꝫ chr̄ia-nā ignorare. gͦ ad remouēdum talem incertitudinē. tunc ambo dn̄t ba-ptizari. Et ſi p̄t eē aliqͣ diſcretio inter pueros. tunc ip̄e baptizans nullodebet baptizare aliquē bis ꝓpter rōem pͥus tactā. Sed aliqui ſic rn̄dent.ꝙ iſti pueri ſic inuenti ambo debeāt baptizari. Et hoc debet fieri ſb̓ ꝯditione. vt ſic dd̓o. Si non es baptizatus. tūc ego baptizo te in noīe patris⁊ fili ⁊ ſpūſſancti. Et hoc fit ꝓpter ſecuritatē. qꝛ tutiꝰ eſt hoīem baptizaribis. qͣꝫ non fieri chriſtianū.¶ Ultimo eſt notandū. dubitaret qͥs vtrū baptiſmus ſit melius a ſacerdote bono vel malo. Ad hoc eſt dd̓m. ꝙ baptiimus neqꝫ meliorat per bo-