Aaymundicarnem. A hoc rn̄detur. ꝙ licet vinum deſinit eē: nō tn̄ annihilat̉ in trāſmutatione totaliter. quia in tali trāſmutatione terminꝰ trāſmutationiseſt ens. quia corpus ⁊ ſanguis chriſti. ſed in naturali tranſmutatione fineannibilatione terminus trāſmutatōis eſt ſimpl̓r non ens. ¶ Sed dice-res. omne quod deſinit eſſe hoc annibilabitur. ſed vinum definit eſſe. er-go ⁊cͣ. Rn̄detur. ꝙ aliquid deſinere eſſe intelligit̉ dupl̓r: vel in ſe vel in ordine ad aliud. modo dicitur ꝙ in trāſmutatione vini in ſanguinē vinumdeſinit eſſe in ordine ad aliud. quia in ordine ad corpus chriſti. Et ꝓba-tur hoc in ſimili. ponatur ꝙ deus faciet hanc diſpoſitionem cum hūananatura. qͣꝫ ꝙ cito homo moriatur incipit creare angelū. ⁊ tunc hominisſtructio eſt angeli creatio. ⁊ ſic tunc illa deſtructio non eſt ꝓpe annibilatio. quia eſt in creatura eo ꝙ ſuccedit homini. ⁊ ſic etiam fit in trāſmutatiōōe vini ⁊ panis.¶ UIltimo notādū d̓ caſibus. Primus eſt iſte. In angelus poſſet mo-uere corpus domini noſtri Ieſu chriſti localiter. Et videtur ꝙ ſic. qꝛ qͥc-quid poteſt virtus inferior. hoc multomagis p̄t ꝟtus ſuperior. ſꝫ ꝟtus in-ferior poteſt mouere corpus chr̄i localiter. ſcilicet homo. ergo multoma-gis p̄t ꝟtus ſuꝑior. ſcꝫ angelus Sed in oppoſitū arguitur. quicquid nonhabet ꝟtutem conficiendi corpus chriſti. hoc non poteſt mouere corpuschriſti. ſed angelus eſt huiuſmodi. igitur non poteſt mouere corpꝰ chriſtiMaior eſt nota. ſed minor probatur. quia angelus non poteſt conficerecorpus chriſti vt ſupra dictum ē. gͦ neqꝫ poteſt mouere localiter. Intel-lige. ꝙ non mouet motu confectionis. tamen p̄t mouere aliter ſicut ⁊ reliqua corꝑa. ſicut mouet celum ⁊ ꝯtenta in ip̄o que tamē non creauit.¶ Ad rōem ꝯcedat̉ maior⁊ negatur minor: ſcilꝫ ꝙ homo mouet corpuschr̄i. ſed bene mouet ſpēm panis ⁊ non corpus chr̄i. cum ip̄e deꝰ ē iimmobilis. vt patet octauo phyficoꝝ. Et ex illo tunc patet ꝙ non veꝝ eſt dice-re ꝙ ip̄e homo eleuat corpus domini noſtri Ih̓u chr̄i. ſed eleuat ſpecieꝫſb̓ qua comp̄henditur verum corpus chriſti. ¶ Secundus caſus eſt iſtean anima chriſti poſſet mouere corpus chriſti. Ad hoc breuiter rn̄det̉ ꝙnon. quia anima chriſti eſt ens naturale. corpus aūt chriſti. ibi eſt ſuꝑna-turale. modo ens naturale non poteſt mouere ens ſuꝑnaturale. Ꝙaūtnaturale non poteſt mouere ſuꝑnaturale. pꝫ ex dictis Ph̓i in varijs ph̓i.paſſibus. ꝙ inter agens ⁊ patiens debet eſſe proportio que inter iſta nonreꝑit̉. ¶ Tercius caſus eſt iſte: ſi vna hoſtia eſſet tecta ſb̓ mappa ⁊ ſacerdos deſuꝑꝯſecrat duas vel tres. tunc dubitat̉ vtꝝ illa hoſtia tecta ſb̓ mappa etiā eēt ꝯſecrata. Ad hoc rn̄detur ꝙ non. qꝛ cōſecratio non hꝫ effectu.niſi ad intentōem cōſecrātꝭ. Sed ad illā hoſtiā ibi tactā ſb̓ mappa conſe-crās nō habuit intētōem. iō nec cōſecrat̉. Et iō qn̄ greci cōſecrāt. tūc accipiūt pane̓ quē cauāt ſeu ꝑforāt in medio. ⁊ qͥcqͥd in circl̓o cōtinet̉ hͦ reputant ꝓ corꝑe chr̄i. ⁊ hoc dant ppl̓o tanqͣꝫ panes bn̄dictos. ⁊ ſi aliqͥd extracirculū inueniret̉: tūc illud cora eis non eſt panis bn̄dictꝰ. ¶ Quartꝰ ca-ſus vtꝝ ſacerdos p̄t cōſecrare vnā guttā vel duas in calice ⁊ alias nō. Si-milit̓ an̄ poſſet cōſecrare vnā ꝑtē hoſtie ⁊ aliā nō. Thi eſt magna dubita-tio ſiue difficultas ratione confluxibilitatis vini ⁊ ratione compactionispanis. ¶ Dicit̉ tamen in veritate. Si ſacerdos intendit conſecrare vnaꝫ