¶Den

Illi enim mala faciendo in malū proficiūt. iſtipaciēdo a malo corrigūtur. deus aūt ꝑ malasvolūtates alioꝝ in alijs multa oꝑat̉ bona. Malignācium hoīm volūtas neqͣꝙͣ poteſt impleriniſi deus dederit ptātē. Nā dum hoīes deo ꝑmittēte malum qd̓ ꝯcupiſcūt ꝑficiunt. ipſe d̓r face̓qd̓ permittit Inde eſt qd̓ ſcriptū eſt ꝑ ꝓphetamSi crit malum qd̓ dominꝰ nō fecīt. verūptamēqd̓ iniq̄ malum ex voluntate q̄rūt. id circo deꝰꝑficiendidat poteſtatē ꝑ ſuā bonā volūtatē. qꝛde noſtro malo ipſe multa oꝑatur bona. Quidam cum dei voluntate reſiſtunt neſciētes deiconſilium faciunt. quo noueris ſic deo ſubiectaeſſe omnia. ut ⁊ ipſe qui eius diſpenſacōne aduerſantur. eius impleant voluntatem. Propterea in hac vita boni ind cur a malis. ut iterum in illa vita mali iudicentur a bonis. Siueut etiam ſit hic bonis temperalis afflictio ⁊ illiceterna retributio. Id circo neceſſarij ſunt mali. ut quociens boni offendunt. flagellentur amalis. Hinc eſt qd̓ aſſur virgam furoris fuiteſtatur dominus. Sed quociens ita fit. de dei indignacōne procedit. ut deus per illos in eos ſeuiat quos flagellādo emendare deſiderat. ſꝫ illeiuſtiſſima voluntate. illi vero ꝑcutere crudeli intēcōe ſicut ꝑ ꝓphetā dicit de eodē aſſur. Ipē aūtnō ſic arbitrat̉. ſꝫ ad ꝯterendū ꝑatū ē cor eius.