eſt fortitudo. ita et in ſeparacōne maior infirmitas fraudulentie cito reprehenditur mendacium. Falcidicorū enim teſtimoniū ſibi non cōuenit. Vnum pene crimen habent et qui falſitatem promit. ⁊ qui veritatē ſupprimit. qꝛ ⁊ ille obeſſe vult. ⁊ iſte prodeſſe nō vult. Peior autem eſt reſtis qui ledit. ꝙͣ qui preſtare nō vultNam ille malignus eſt. iſte inutil̓. Iniquus teſtis ꝙͣuis ſua falſitate veritatē corrumpat rebꝫqꝫ impediat. animo tamē nichil dampni conficiet. erit autem ille apud deum cōdempnatus.quia aduerſus innocētem falſum teſtimoniumvel dicit. vel dicētibus credit. Nam non ſolumille reus ē. qui falſum de alio profert. ſed ⁊ hijsqui cito aurem criminibus p̄bet. Qui metu poteſtatis veritatem occultat. iracundiam ſibi celitus prouocat. quia plus pertimeſcit homineꝫꝙͣ diuinam trepidat indignacōem. Beatus cūius teſtimonio īnocēs ab ſcele̓ obiecto purgat̉impiꝰ cuiꝰ ꝓdicōne etiā iniquꝰ perimit̉. neqꝫ enim decet xp̄ianū morti obnoxios prodere. ⁊ adeffundendum ſanguīnem infelicium vocem teſtificacōis prebere. Sermo enim iuſti hoministantum ad miniſterium debet eſſe ſalutis. Ita enim indignacōnes ⁊ tribulacōnes et immiſſiones ꝑ angelos malos.Cap̄. 60.De cauſidicis.