qui ydonci ſūt ⁊ alios docere. Ingeniū bonū doctoris eſt incipientis a laudibꝫ eoꝝ quos ſalubriter obiurgandos corrigere cupit. ſicut apl̓sad corintheos facīt quos a laudibꝰ inchoat ſedincrepacōibus ꝓbat. Sed erāt aput chorint heos qui ⁊ laudibꝰ ⁊ increpacōibus digni eſſentIlle vero indiſcrete ſic eque omnibꝰ loquit̉ utomniū vtraqꝫ ꝯueniſſe videatur.Cap̄. 24de ſilencō doctorum.Rō malo merito pleb̓ aufertur doctrina p̄dicacōnis. Pro bono merito audiētis tribuitur ſermo doctoris. In poreſtate diuina ꝯſiſtit. cui velit deꝰ doctrine verbū dare. vel cui auferre. ⁊ hoc. aut pro dicētis aūt ꝓ andientis fitmerito. ut modo ꝓ culpa plebis auferatur ſermo doctoris. modo vero ꝓ virtutibꝫ meritis tribuatur. Nam ⁊ bonꝰ docet bonū. ⁊ malus malūqd̓ tamē fit iuxta meritū populoꝝ. Nō omniatꝑa ꝯgruūt doctrine ſcd̓m ſalomonis ſētenciādicentis. Tempꝰ tacendi ⁊ tēpus loquēdi. nōquidem ꝑ timorem ſed ꝑ diſcrecōnem. ꝓpter malorū corruptibilē iniqͥtatē. nūꝙͣ electos oportia doctrina ceſſare. Interdum doctores eccleſiecalore caritatis ardētes ꝯtīceſcunta docendo. qꝛnō eſt qui audiat teſtāte ꝓpheta. Ciuitates auſtri clauſe ſunt. ⁊ nō eſt qui apperiat. Qui docedi accipit officiū. ſi interdum ad tempus facta