vitam ꝓprie lingue arcu ꝯfodiūt. Qui bn̄ docetet male viuit qd̓ dicit bene viuentibꝫ ꝓficit. qd̓vero male viuit ſeipſū occīdit. Si ſacerdos digniſſime agit ut ſacerdotē decꝫ. miniſteriū eius ⁊ipſo et alijs vtile eſt. Indigne autem viuensalijs quidem vtilis eſt. loquendo. ſe autem interficit male viuendo. ac per hoc quod in illomortuum eſt proprium eius eſt. qd̓ vero viuitin eo. id eſt ſacrum miniſteriū alienū eſt. Quibene docet et male viuit. videtur ut cereꝰ. quialijs bouum exponit lucem preſtare. ſe vero inmalis ſuis conſumere atqꝫ extinguere. Qui bene docet et male viuit bonū malo videtur coniungere. lucem tenebris cōmiſcere. veritatē mēdacō mutare.Cap̄. 18.De Exēpl̓ ſacerdotū.IEpe per quos iuſticia docet̉. ꝑ ipſos peccatimorbus irrepit et mors ad plebes pertranſit. ſcilicet dum vel male docent. vel dum faciūtpraua. Pleriqꝫ ſacerdotes ⁊ clerici praue viuētes forma ceteris in malum exiſtunt. qui in bonis exemplum eſſe debuerunt. Hij enim quoſcumqꝫ exemplo male ꝯuerſacōnis ſue perduntde illis procul dubio racōnem reddituri ſūt. Excarnalium prepoſitorum exemplopleꝝqꝫ ſit vita deterior ſubditorum. Slebis merito fiunttales ſacerdotes qui exēplo deteriore populum