Cap̄. 30.Oc amicicia. munerē orta.Iter viros amicicīa ⁊ beniuolencia oriturque ex interfacto beneficō adiungitur. Nōſunt fideles in amicicīa. quos minꝰ non gratiacopulat̉. qui cīto deſerūt. niſi ſemper acceperintdilcīo enim que munere glutinat̉ eodem ſuſpēſo diſſoluitur. Illa vea̓ eſt amicicia que nichilquerit ex rebus amici. niſi ſolā beniuolentiamſcilicet ut gratis amet amātem. Plerūqꝫ amicicia ex neceſſitate vel indigēcīa naſcitur. ut ſit ꝑquem quiſqꝫ quod deſidea̓t ꝯſequatur. Ille autem veraciter querit qui nichil egēdo eam appetit. nam illa ex inopia breuis eſt et fugitiuaperpetua.iſta pura atqCap̄. 31de malorū cōcordia.Aicicia in rebus tātū bonis habenda eſtnam qui ea in malo vtūtur. non ſibi amiciſed inimici exiſtunt. Cōcordia malorū. cōtrariaſolet eſſe bonorum. Et ſicut optādum eſt ut pacem boni habeant inuicem. ſic optādum ut mali inuicem ſint diſcordes. Vnanimitatem quippe malorum bonis eſſe cōtrariam paulus apl̓sapprobat. qui malos ꝯtra ſe diuidit quos in necem ſuam cōcordaſſe ꝯſpexit. Inde ⁊ in lege mare rubrum. hoc eſt malorū hominū cōcordia diuidicur. ut electorumm viatendens ad beatitudinē non impediat̉. Impeditur enim iter bonorū