ſupernam patriam ſanctis deſiderijs inhiat abhac terrena intencōne quaſi quibuſdam pennis ſubleuatus erigitur ⁊ in quo lapſus ea̓t pergemitus conſpicit. et vbi peruenit cum guaudio magno intendit. Qui vero a contemplacōnereflexus curas huiꝰ ſeculi incurrit ſi ad memoriam ſui reuertatur protinus ingemiſcit. Quātumqꝫ fuerint tranquilla que perdidea̓t ⁊ quātū cōfuſa ſint in quibus cecidit ex ipſa laborisſui difficultate cognoſcit. Quid enim in hac vita laborioſiꝰ ꝙͣ terrenis deſiderijs eſtuare. Autquid hic ſecurius ꝙͣ bona huius ſeculi nichilappetere. Qui enim hunc mūdum diligūt turbulentis eius curis et ſollicitudinibus conturbant̉. qui autē eum odiūt nec ſequuntur interne quietis tranquillitatem fruētes. future pacis requiē quā illic expectant hic quodāmodohabere inhoant.de ſanctis qui ſe a conſortio ſeculi ſeparant.Capitulum. 17.Ancti viri funditꝰ ſeculo renūciantes. itahuic mūdo moriūt̉. ut ſoli do viue̓ delectēt̓qnͣtoqꝫ ab huiꝰ ſeculi ꝯuerſacōe ſe ſubtrahunttāto interna mētis acīe pn̄cīe dei et angelice ſocietatis frequēciā ꝯtēplant̉. Malorū tā prauaſūt oꝑa manifeſta ut hij qui ſuꝑnā patriā deſiderāt. non ſolum mores eoꝝ ſꝫ ⁊ ꝯſorcīa fugiāt