Cap̄. 13.de libris gētilium.deo ꝓhibet̉ xp̄ianis figmenta legere poctaꝝ quia oblectamēta inaniū fabularummentē excītant ad nicentiua libidinū. Nō ſolūcura offerendo demōnibꝫ ȳmolat̉ ſꝫ etiā dictacorum libēcius capiendo. Quidā plus inc̓ditari delectantur gētilium dicta ꝓpter tumentem ⁊ornatū ſermonem ꝙͣ ſcripturam ſāctam ꝓptereloquiū humile. Sed quid ꝓdeſt in mundanis doctrinis proficere. ⁊ inaneſcere diuinis caduca ſequi figmenta et celeſtia faſcidire miſteria. Cauendi ſūt tales libri ꝓpter amorem ſanctarū ſcripturarū vitandi. Gentilium dicta exterius verboꝝ eloquēcia nitēt. interius vacuaveritatis ſapiēcīa manēt. Eloquia aūt ſacra qꝛexteriꝰ in cōpta verbis apparēt intrinſecus autem miſterioꝝ ſapiēcia fuulgēt. vn̄ ⁊ apl̓s Habemus inquit theſaurū iſtū in vaſis fictilibus.Sermo quippe dei occultum habet fulgorē ſapiencie ⁊ veītatis repoſitū in v̓boꝝ viliſſimis vaſculis. Ideo libri ſancti ſimplici ſermone ꝯſcripti ſūt ut non in ſapiēcia verbi ſed in oſtenſioneſpūs homines ad fidē ꝑducerētur. Nā ſi dyaletici acuminis verſucia. a̓ rethorice artis eloquēcia editi cēnt neqͣꝙͣ putaret̉ fides xp̄i in dei virtute ſꝫ in eloquēcie humanc argumentis exiſtere. Neqͣꝙͣ crederemꝰ ad fidē diuino inſpia̓mine
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten