Druckschrift 
De summo bono
Einzelbild herunterladen
 

incitante illo ipſe nominatur ex eo. Quē enīmnon decipit dyabolꝰ. vn̄ animal eſt. Hoc ē dūꝑ carnis lnxuriā tēptat. vn̄ ſerpens eſt. Hoc ēcupiditatis ac nocēdi malicīa. Quē aūt nec ſicdecipit inſidiatur ei. vn̄ auis eſt. oc eſt ſuꝑbieruina. vn̄ enim dolos p̄ꝑat. quouſqꝫ inueniatviā ꝑ quā incautū decipiat. Aliud eſt intrae̓ inmētem cuiquā dyabolū. aliud vero inhabitarena ⁊ in corda ſanctorū ingreditur dum malasfuggeſtiones inſinuat. ſed nō inhabitat in eisqꝛ in ſuo corꝑe nō eos traducit. Qui vero in corpoe̓ eius ſūt. ipſos inhabitar. qꝛ ipſi ſunt tēplūcius. Et ſi ſurripiat mētibus electoꝝ dyabolusnon aūt in eis reqͥeſcit ſicut in cordibꝫ reproborū nā calore fidei mox exc̓itatur ut excat ab electis. Nōnulli quos iam auido ore dyabolꝰ deuouerat rurſus diuini iudicij occulta miſeracōeab eius ore eripiūtur ⁊ ſaluti reſtituuntur. Nāſepe multos quos ātiquus hoſtis luxueīe cenomerſos tenuit potēcia diuina ꝑ potenciā ab eiꝰfaucibus traxit. Quoniā de bonoꝝ interitu propheta dicit. electos eſſe dyaboli eſcā? dum alibi ſcriptū eſt de illo. fenū ſicut bos cōmedet niſiꝙ in oculis dei fenū ſunt. qui electꝰ cībus ſcd̓mhomines eſſe vidētur. Acꝑ hoc qui de bonorumnumero ꝑeūt. apud homines electi. apud deūſenū exiſtūt. Eū dyabolus iam deglutiſſe dicit̉