deus ſanctos ſuos facit intelligere quatenꝰ dyabolicū errorē interius ꝯgnoſcāt. ut ſollicite caueant. diſcrecō ſanctorum tāta eſſe debet ut inter bonū ⁊ malū prediti racōe diuuidicēt ne eosdyabolus ꝑ ſpēm boni fallat. Hec eſt enim ꝑcūctacō yoſue dicētis. Noſter es an aduerſarioꝝꝓpter hoc ⁊ iheremie dicitur. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili quaſi os meū eis. Tunc enim benede ſe iudicāt ſancti quando eos deus fallacia demonū temptamēta facit intelligere. Multi decipiūtur a dyabolo ⁊ ignorāt ſe eſſe deceptos prophete oſee teſtimonio declarāte. Cōmederūt inquit alieni robur eius. ⁊ ipſe ignorauit. Alienimaligni ſpūs ſignantur qui virtutē mentis cōmedūt. ſꝫ hoc corda negligēcium nō intelligūtTamꝙͣ inermis dyabolus vincit̉ quādo de aperta iniquitate hominē deprauare conat̉. Armatus vero tunc incedit dū ꝑ ſpeciem ſanctitatis ⁊ virtutis ea que ſācta ſunt deſtruit. Quādo⁊ qui decipit̉ ſua detrimenta non ſētit. ſed tāꝙͣſint virtutes que ſunt vicia ſectat̉ ⁊ diligit. Inoculis carnalium dyabolꝰ terribilis eſt in oculis electoꝝ terror eius vilis eſt. Ab incredulisut leo timetur. a fortibꝰ in fide ut vermis cōtempnitur. ad momiētū oſtēſus repellitur. Qui fuggeſtiones dyaboli non recipit iniquas. inſidias minime trāſit. Nam facile incōſequēti oꝑe