Cap̄. 271.de ſanctoꝝ miracul̓.TT ſi apoſtol̓ data eſt virtus ſignoꝝ ꝓpterfidē genciū nutriēdam eccleſie tamē dataſt virtus operū ꝓpter eādem fidem ornādā. Ettamen in ipſis apoſtol̓ plꝰ erat mirabilis virtus opeꝝ ꝙͣ virtus ſignorum. ita nūc et in eccleſia plus eſt bene viuere ꝙͣ ſigna facere. Qd̓ nūceccleſia non ea miracula facit que ſub apl̓is faciebat. ea cauſa eſt qꝛ tunt oportebat mundummiraculis credere. nūc vero iam credētem oportet bonis operibus choruſcare. Nā ideo tunc ſigna fiebāt exterius ut interius fides roboraret̉ā in fide miracula quicūqꝫ requixit. vanā gloriam ut laudetur querit. Scriptū eſt enim. Lingue in ſignū ſunt non fidelibꝫ ſed infidelibus.Ecce ſignū non eſt fidelibus neceſſariū qui iamcrediderūt ſed infidelibꝫ ut ꝯuertantur. Nā paulus ꝓ nō credēciū infidelitate. patrem publijde infirmitate febriū virtutibus curat. Infirmantē vero thymotheū fidelem nō oracōe ſedmedicinaliter tēꝑat. vt noueritis miracula ꝓincredulis non ꝓ fidelibꝫ fieri. Anteꝙͣ ātixp̄sappareat virtutes ab eccleſia et figna ceſſabūtquatenꝰ eam quaſi abiectiorē ꝑſequatur audacius. Ob hanc vtilitatē ceſſabūt ſub ātixp̄o abeccleſia miracula ⁊ virtutes. ut ꝑ hoc ſanctorūclariat paciencia ⁊ reproboꝝ qͥ ſcandalizabūt̉