CCXCVReligioſus
regulariter eſt aſtrictꝰ: ſiue ſit monachus ſiuecanonicꝰ regularis. de ſta. mo. c. ꝙ dei timorē.ſiue ſit clericꝰ ſiue ſit laicꝰ: licꝫ laicus nō poſſitrecipi in canonicū. vt in. c. ij. de inſti. tn̄ p̄t recipi in ꝯuerſum. de elec. c. cū ex eo. li. vi.d̓r tripliClIAIOMSciter. Primo largiſſime. ⁊ ſic eſt qͥlibꝫ chriſtianꝰ. vt in. c. ꝓ humani. de homi. li. vi. dicit̉ chriſtiana religio. Scd̓o large⁊ ſic cōp̄hendit oēs clericos ſecl̓ares. ⁊ omneꝫchriſtianū honeſte viuentē. Nā ī eo ꝙ d̓o impendit debitā religionē pōt dici religioſus. etſic ſequit̉ .i. q. i. c. nullus. el. ij. ⁊. xxxiij. q. v. qd̓deo. ar. de voto ex multa. vbi de hͦ. Tercio accipit̉ ꝓprie. ⁊ ſic religioſus eſt qͥ ꝓfeſſioneꝫ fecitalicui de religionibꝰ approbatꝭ ꝑ ſedē apl̓icā.d̓voto. c. qd̓ votū. §. pn̄ti. li. vi. ⁊ tal̓ ꝓprie d̓r religioſus. Et religiones approbate ſunt qͣttuor. Prima Baſilij. Scd̓a Benedicti TerciaAuguſtini. Quarta beati Franciſci. vt notatLaudu. in cle. qꝛ regl̓ares. de ſupplē. ne. pre.Sub iſtis militāt oēs ꝓprie religioſi. exceptꝭcartuſienſibꝰ: qͥ hn̄t ſua ſtatuta.¶ Utrū diſpoſitio odioſa ꝯcepta erga regulares ſeu religioſos extendat̉ ad frēs de tercio ordine beati Franciſci. ⁊ hmōi? ℟. Pa. in ℟ica.de regu. ꝙ nō. qꝛ tales ꝓprie nō dicunt̉ religioſi. vn̄ potiꝰ eoꝝ regl̓a eſt qͥdā modus bene viuendi: licꝫ ſit approbatꝰ ꝑ papā. ⁊ iō ſolū cōprehendet illos q̄ tria vota ſub̓alia ꝓmiſerūtin religione approbata ẜm Io. an. in glo. i. etij. cle. pͥme de decimis. Et hͦ veꝝ niſi addat̉ aliud. puta qͥcūqꝫ religioſi. Nā tūc etiā cōp̄henderent̉ hoſpitalarij hieroſolymitani qͥ nō pn̄tꝯtrahere mr̄imoniū ⁊ ꝓmittūt obedientia ſuperiori ⁊ nō pn̄t retrocedere ab illo ſtatu. nontn̄ cōprehēderent̉ alij hoſpitalarij qͥ vtunturmrimonio. licꝫ portent certū habituꝫ. qꝛ nonſunt religioſi. nec ſtricto nec largo mō. In fauorabilibꝰ ꝟo bene cōprehēdunt̉ p̄fati frēſ. qꝛlargo modo vident̉ ſub regula rōne ꝓmiſſionis facte ſuꝑiori eoꝝ.Quid de inueniētibꝰ nouū ordinē? ℟. ꝙ nōſunt religioſi: niſi a papa exp̄ſſe approbent̉. qꝛcū ſit ꝓhibitū nouū ordinē vel religionē inuenire. vt in. c. religionuꝫ. de reli. domi. li. vi. Iōnō religioſi ſꝫ potiꝰ irreligioſi ſunt cēſendi tales. ⁊ hodie ſunt excōicati ip̄o facto ꝑ extrauagante Io. xxij. q̄ incipit Sancta romana. Recitat Pa. in. c. fi. de reli. domi.¶ Religio beghinarū reprobat̉ ⁊ oēs eā ſectā-
tes ſunt excōicati ip̄o facto: ac religioſi dāteseis auxiliū: ꝯſiliū vl̓ fauorē in p̄fato beghinatu. cle. i. de relig. domi. Et no. ꝙ ſorores terciordinis ſancti Fran: non ſunt ille beghine. vtno. glo. ibidē. cū habeāt regulā approbataꝫ aſede apl̓ica. ⁊ ml̓tominꝰ ſorores ſct̄e Clare.¶ Quis p̄t effici religioſus? ℟. ꝙ qͥlibet qͥ nonhabet aliquā de infraſcriptis .viij. ꝯditionibꝰ.quarū pͥma eſt etas immatura. de quo dic vts. nouicius. §. i.¶ Scd̓a ſeruilis ꝯditio. Seruꝰ qͥppe ſine cōſenſu dn̄i nō p̄t intrare religionē. ar. liiij. di. c.nullus ep̄oꝝ Preſcribit̉ tn̄ triēio a religioneq̄ hͦ ignorat. ſi dn̄s ſci non repetit. xvij. q. ij. ſiqͥs incognitꝰ. Iſte tn̄ ſi repetat̉ a dn̄o religioſꝰerit ẜm Hu. ibidē. ar. xxvij. q. i. de viduis. ⁊ religioni tenebit̉ qͣntū in ip̄o eſt. ⁊ ſi manumitteret̉ nō poſſet ꝯtrahere. nec ob. c. qͥdā. de conuer. ꝯiu. qꝛ ille qͥ habet vxorē nō pōt obſeruare caſtitate ea inuita. ⁊ ſic religioſus eſſe nō p̄tſed ſeruꝰ ſic. qꝛ nō requirit̉ corpꝰ liberuꝫ vt ſitmonachus: cū in domo ꝓpria qͥs poſſit eſſe religioſus. d. c. de viduis.¶ Tercia debitoꝝ obligatio. qͥ em̄ dꝫ aliqͥd alteri: nō p̄t illd̓ licite p̄termittere vt religionē ingrediat̉. liij. di. c. general̓. Si tn̄ ſit debitū pecunie. vel tal̓ debitor nō hꝫ vn̄ ſatiſfaciat. tūcfaciat qd̓ pōt .ſ. cedat bonis ſuiſcreditori ⁊ ſuſficit. ꝓpter pecuniā em̄ nō obligat̉ ꝑſona liberi hoīs. ſꝫ tm̄ ad recōpenſaꝫ. Un̄ licꝫ ei rebusſuis exhibitꝭ religionē ingredi. nec tenet̉ ī ſeculo remanere vt ꝓcuret vn̄ ſoluat debitū. ſi modo ex zelo dei ⁊ feruore charitatꝭ hͦ faciat. quiaſpūſſancti auctoritate hͦ facit cui nemo p̄t reſiſtere. xix. q. ij. due. de regl̓a. licꝫ. Si tn̄ mōaſteriū qd̓ īgredit̉ aliqͥd acqͥreret ꝑ ſucceſſionē hereditaria. vel ꝑ donationē aūt legatū rōe ip̄iꝰſolū. ſic tenet̉ ſatiſfacere qͣntū ſe illud extenditquod habuit eiꝰ occaſione ſolūmodo. ar. c. ſiqua ml̓ier. xix. q. iij.¶ Utrū tal̓ teneat̉ in religiōe laborare vt creditoribꝰ ſoluat? ℟. ꝙ qͥdā tenēt ꝙ ſic. Sꝫ ꝯͣriumcredo cū ex toto ſit religiōi ſubiectꝰ: ita ꝙ nō ēmomētū in qͦ a p̄lato nō poſſit occupari. ⁊ nōhabeat velle nec nolle. c. ſi religioſus. de elec. li.vi. Itē ſi ſtetiſſꝫ in ſecl̓o ⁊ ceſſiſſet bonis n̄ teneret̉ laborare vt ſatiſfaceret ẜm Pe. de pal̓. ī. iiij.di. xxxviij. Ergo cū ex ꝓfeſſiōe cedat boniſ. patet ꝙ nō tenet̉ laborare vt ſaſfaciat. poſſet tn̄ p̄latꝰ cū ꝯſenſu mōaſterij hͦ ei ꝯcedere. al̓s no.¶ Quid ſi talis etiā cū iuramēto ad tale debitum erat aſtrictus? ℟. idē ꝑ om̄ia dicenduꝫ.ar. c. licet. de regul̓.U