Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Reparationesſubito. qꝛ nō oīs alteratio facta eſt a fine motꝰ alicuiꝰ ⁊ nō ab ip̄o motu-Quō ph̓us oſtendit ꝙ nō ſit ſimul om̄is altera-¶LLIVIIUL rio. Solutio ſic. Si om̄is alteratio fieret ſubito tunc etiam guſtatio ſiue diffuſio guſtabilis in humido lingue eſſet ſi-mul ⁊ odoris diffuſio in medio in humido aeris ⁊ aque quod eſt falſumprobatur quia in iſtis medijs ſentimus odores ⁊ ſapores pͥus in eo qd̓ remotiꝰ ē alibi anteqͣꝫ tangamus ipſum in ſenſu. Quia pͥus percipit propeſtans qͣꝫlonge ⁊ ergo quādo longe ſtamus deprehēdimus ſigno ſenſibiliformam ſenſibilis pͥus eſſe in propinquo qͣꝫ in remoto. ⁊ ſic ph̓us ꝯcluditꝙ ratōnabile eſt dicere ꝙ ſenſibilia immutātia ſenſum ꝑ mediū extrinſe-cum in quo habēt aliquod eſſe nō ſimul totum ſine ſucceſſione ꝑtium eēin medio ⁊ in ſenſu p̄ter lumen ⁊ qualitates viſibiles ſcꝫ colores qͥ nō agūtin mediū ⁊ ſenſum niſi ratōne luminis. ⁊ ſic rōne luminis ſubito īmutant.Quare empe. dixit viſibile pͥus eſſe in medio qͣꝫ in ſenQIIVI Iu. Solutio qꝛ dixit lumē eē corpus ſedome corpusmouet̉ in tꝑe ⁊ qd̓ in tꝑe mouet̉ ſi equelociter mouet̉ ad minus ſpatiū ꝑ-uenit citius. ⁊ ad maius tardius.Lumen ſucceſſiue venit ad viſum. gͦ opinio empe. videt̉ vera. ꝓ bat̉ qꝛ ſucceſſiue dieſcit ⁊ paulatī ⁊ nō in īſtāti. Solutio illa ſucceſſio nō eſt ex ꝑte luminis ſꝫ motꝰ localis luminoſi corꝑis. cuiꝰ motꝰ fi-nis eſt ip̄a illuminatio. ⁊ ſic neceſſario ſil̓ ſunt dies ⁊ motꝰ ſolis ſuꝑ noſtꝝhemiſperiū ⁊ nō ē ordo tꝑis ſꝫ tm̄ nature qͥ neceſſairo ē int̓ oēꝫ cāꝫ ⁊ effectūUtꝝ audiēs ſil̓ audit ⁊ audiuit. Sol̓ o ph̓i ſic ⁊ rō ex-QLVLV tra textū ē. qꝛ in oī mutatōe inſtātaneaſil̓ſunt fieria fa-ctū eē mutari ⁊ mutatū eē. ſꝫ ſentire ē inſtātaneū ⁊ in nūc tꝑis fit igit̉ ⁊c̄.Intellectꝰ qͥ ē potētia om̄ino īmaterial̓ ⁊ inorganica intelligiˢ cū ꝯtinuo ⁊ tꝑe gͦ ſenſus maxime ſentit in tꝑe ſꝫ in actu qͥ men-ſurat̉ ꝯtinuo ⁊ tꝑe nō ſunt ſil̓ fieri ⁊ factū eē. gͦ ſentire ⁊ ſenſiſſe nō ſunt ſil̓.Sol̓o ſentire accipit̉ dupl̓r vt in cōmētarijs ſcd̓i de aīa dictū ē. Unoº vtē formā rei ſenſibil̓ in ſe ſuſciꝑe. ⁊ ſic fit in īſtāti tꝑis. Alioº accipit̉ ꝓ actōeꝯn̄te talē receptōem ⁊ hͦ mō ſentire ē iudicare de ſenſibili recepto. ⁊ hͦ mōfit cū ꝯtinuo ⁊ tꝑe ſicut oꝑatio cuiuſlibꝫ potētie organice q̄ ſequit̉ receptioneꝫ. Intellectꝰ tn̄ nō d̓r ītelligere cū ꝯtinuo ⁊ tꝑe quaſi intellectio ſua mēſuret̉ tꝑe vl̓ etiā potētia ſenſitiua ſibi ſubſeruiēs. ſꝫ qꝛ nō ītelligit ſine phātaſmate qd̓ eſt rei tꝑalis ⁊ quātitatē habētis ſimilitudo. Querit̉ Utꝝ lumē ſit ad aliqͥd ſic̄ videt̉. p. velle in textu. Sol̓o nō qꝛ ēſimplex qͣlitas pͥmi corꝑis alterātis hn̄s ſe ꝑ modū habitꝰ vl̓ diſpōis tal̓aūt nō eſt ad aliqͥd nec etiā viſibile quod fit actu ꝑ lumen eſt adaliqd̓ niſiẜm qd̓ ad ſenſum refert̉ in ratōne obiecti quō ē adaliqͥd ẜm dici.Ph̓s d̓t lumē eē adaliqͥd igit̉. Soº hͦ dꝫ ītelligi ꝙ ſit ad aliqͥd i.¶AL reſpicit motū localē cuiꝰ illuminatio ē finis. Quā ſtatīem̄ corpus lucidū motu circulari venit ad noſtꝝ hemiſperiū tam ſtatim lumē eſtdiffuſum ꝑ totum aerem.