De ſenſu et ſenſatōTenebra nō ē color gͦ nigredo nō eſt color. ꝯn̄a ꝓbat̉. qꝛ d̓t. p. in¶ L textu ſicut ſe habēt lux ⁊ tenebra in ꝑſpicuoꝑuio ſic album ⁊ ni-gruꝫ in ꝑſpicuo terminato. Solutio licꝫ in aliquo ſit ſil̓e nō tn̄ eſt ſil̓e inoībꝰ. Simile eſt in hoc qꝛ lumē in ꝑſpicuo claro terminato ꝯſtituit colorēalbū ⁊ in ꝑſpicuo terminato opaco ꝯſtituit colorē nigrum ſꝫ eſt ſil̓e ꝙ ni-gredo ſit pura pͥuatio luminis ſicut tenebra ip̄ius luminis.¶ Querit̉ An nigrū ſit tranſmutabile in albū. Sol̓o ꝙ dupl̓r fit tranſ-mutatio coloꝝ ſcꝫ tingēdo vl̓ trāſmutādo ſubiectū de vno colore in aliūꝑ alteratōem. Iā d̓t ꝙ pͥmo mō nigrū nō mutat̉ in albū. nec etiā in colorealiū. qꝛ tinctura nigra ē in ſubſtātia multū corroſiua ⁊ nō ꝑmittit ſibi aliūcolore in ſuꝑficie ſuꝑlinitū coherere. Sꝫ ſcd̓o mō bn̄ fit. vt ptꝫ in exꝑimentis nature ⁊ artis ſicut albedo calcis generat̉ ex cōbuſtione. Et meliꝰ fitiſta tranſmutatio ꝑ naturam qͣꝫ ꝑ arte vt inqͥt albertꝰ. Quia calidū tranſmutās in natura mouet̉ a celo cuiꝰ virtꝰ eſt ip̄a ſicut qd̓libet inſtrumētaliter oꝑans in ſe hꝫ virtutē ſui motoris. Calidū aūt ⁊ frigidū mouēs perartē nō hꝫ hanc virtutē ⁊ iō raro ꝑtingit ad ſpēm q̄ q̄ritur.Querit̉ In quo ꝯueniūt ſapor ⁊ odor. Solutio in hoc ꝯueniūt ꝙ taꝫſapor qͣꝫ odor eſt ſequela cōplexionis nutrimenti odor em̄ ⁊ ſapor ſunt qͣlitates q̄ iudicāt nobis bonitatē nutrimēti ⁊ ſic ſunt fere eadē paſſio.Utꝝ ſapor ⁊ odor etiā diſtinguant̉ abinuicem.LLl̓TILNH Solo ſit. qꝛ ila diſtinguunt̉ q drn̄t ſuis ſubiectꝭproximis ſꝫ ſapor ⁊ odor ſunt hmōi. gͦ. minor ꝓbat̉ qꝛ ſapor ē in humidocōplexionali paſſo a ficco. ſicut in proximo ſuo ſubiecto. Sed odor eſt aſicco cōplexionali bene paſſo ab humido.¶ Querit̉ Quare ph̓s pͥus determinat de ſapore qͣꝫ de odore. Sol̓o iō.qꝛ notiora ſunt pͥora. ſꝫ ſapor ē nobis notior qͣꝫ odor. ꝓbat̉ qꝛ ſapor ē obie-ctū guſtus ⁊ odor ē obiectū olfactꝰ. Sꝫ olfactū habemꝰ peiore ceteris aīalibꝰ. Et guſtū habemꝰ certiſſimū: gͦ ſapor ē nobis certior ⁊ manifeſtior qͣꝫodor. Et ꝙ habemꝰ guſtū certiſſimū. ꝓbat ph̓s ſic qꝛ tactū habemꝰ cer-tiſſimū. ſꝫ guſtꝰ ē qͥd ā tactꝰ gͦ etiā guſtū habemꝰ certiſſimū ⁊ ideo pͥmuꝫde ſapore eſt determinandum.¶ Querit̉ Quare hō hꝫ peiorē olfactū ceteris aīalibꝰ. Solutio rō illiꝰ eſtqꝛ tāto olfactꝰ ē peior quā organū eiꝰ magꝭ humidū ⁊ frigidū ſꝫ organūolfactꝰ in hoīe ē maxime frigidū ⁊ humidū ꝓpter frigiditatē cerebri niſiſint aliqua aqͣtica quoꝝ cerebra ſunt valde frigida ⁊ humida gͦ ceterꝭ aīalibꝰ ⁊ etiā alijs ſenſibꝰ hō hꝫ olfactū peiorē ſic̄ diffuſius dictū ē 2º de aīa.¶ Querit̉ Quot fuerūt falſe opiniones circa ſubiectū ſaporis qͣs ph̓s reꝓbat in textu. Sol̓o tres. Prima fuit Empe. ⁊ anaxagore dicentiū ꝙ oīagenera ſapoꝝ ſunt actu in aqua ſꝫ inſenſibilia ſunt ꝓpter ꝑuitatem ꝑtiumfapidaꝝ atomal̓r .i. indiuiſibilit̓ reſperſaꝝ ꝑ aquā. Sꝫ qn̄ ꝯgregarenturtūc fieret talis vl̓ talis ſapor. ⁊ fierēt ꝑceptibiles. Scd̓a opinio fuit aliorūdicentiū ꝙ aqua eſſet panſperma .i. totū ſemē ſapoꝝ. Ita ꝙ ſapores eētin aliqͣ ẜm potētiā cāe efficiētis ⁊ nō ſolū ẜm potētiā materie. Et ẜm hocdicūt oīa genera ſapoꝝ ex aqua ſola fieri ⁊ ex diuerſis ꝑtibꝰ aque diuerſosſapores. ſicut etiā alia ꝑte ſeminis fit manꝰ. ⁊ ex alia fir pes ⁊ ſic de alijsb i
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten