Orimi libri de celo et mūdo.maximū in quod p̄t. Ut ſi qͥs poſſit preciſe portare centū talenta tūc ꝑ hocmaximū determīatur eius potentia lꝫ em̄ poſſit portare vinginti vel trigīta qꝛ ſi excellens p̄t tūc p̄t ⁊ illud qd̓ ꝯtinet̉ in tali excellenti qꝛ virtus eſt vl̓timū de potentia rerum.Quid eſt impoſſibile ſiue impotentia. Sol̓o ImpoſQIVTLibile eſt qd̓ determīat̉ in minimū in qd̓ nō pōt potentiavt ſi qͥs poſſet p̄ciſe portare centū talenta ⁊ impotens eſſet ad portanduꝫaliqͥd vltra tūc determīat̉ eius potentia ꝑ hoc minimū qd̓ excedit materiāhmōi vt dicamꝰ ꝙ non poteſt portare centū ⁊ vnū.Que eſt inſtantia quā remouet ph̓s. Sol̓o hec. QꝭQVVEEpotentia nō ſit determināda ꝑ eiꝰ vltimū qꝛ nō ſeqͥturſi viſus p̄t videre ꝑ miliare aliquā rem magnā ꝙ poſſet videre om̄es ꝑtescōtentas in illa magnitudine. Nec audiens magnū ſonū p̄t ſemꝑ audireminimū ſꝫ magis ſeqͥtur oppoſitū. Soluit ph̓s ꝙ potentiā determīari pervltimū pōt intelligi dupl̓r. Uel ẜm veritatē. vel ẜm rē potentia viſiua determīatur ꝑ vltimū ẜm virtutē qꝛ videre rem paruā eſt maioris virtutisqͣꝫ videre rem magnam.Actio fit a ꝓportōne maioris ineqͣlitatis agentis ſupra patiēs ta-lis aūt ineqͣlitas fundat̉ in exceſſu diuiſibili. gͦ potētia actiua nō p̄tdefiniri ꝑ maximū cuiꝰ rō ꝯſiſtit in termīo indiuiſibili. Sol̓o lꝫ talis ex-ceſſus ſit diuiſibilis ẜm rōnē mathematicā in potentia corꝑea que nō ē pure actiua nō ē tn̄ diuiſibilis ẜm rōnē ptātis ⁊ quātitatis formalis in vir-tute ꝑfecte actiua. ⁊ idē o dicit ph̓s ſecūdo de aīa ꝙ oīm natura cōſtantiūcertus ē terminus magnitudinis ⁊ decrementi.☞ Ar̄. Potentia paſſiua nō definit̉ ꝑ minimū ꝓbat̉ de diuiſione con-tinui que nō ſtat ad minimū. Solutio lꝫ nō ſit dare minimū in potentiacōtinui. reſpectu pͥuatōnis tn̄ eſt ibi dare minimū ꝑ reſpectū ad formā me-diante qua hꝫ ordinē definitū ⁊ determīatū ad potentiā actualem.Capitulū terciūᵍQuot p̄mittit ph̓s in hoc capitulo p̄ambula ad ꝓpoſiQI.L.tum ſuū deſerientia Solutio qͣtuor. Primū eſt omne quod eſt ī potentia ad eſſe ⁊ nō eſſe habet determinatū tp̄s ſui eē ⁊ nō eēꝓbat qꝛ ſi id qd̓ natū eſt eē ⁊ nō eē nō haberet determīatū tp̄s ſui eſſe tuncipſum poſſet ſemper eſſe ⁊ quia ip̄m eſt etiam in potentia ad non eſſe poſſet ſemꝑ non eſſe que ſibi repugnant. Impoſſibile eſt em̄ aliqͥd ſemper eſſeet ſemper non eſſe quia eſſent duo tꝑa infinita etiam dictum eſt ꝙ oīs potētia eſt reſpectu alicuiꝰ vltimi.¶ Contra poſſibilitas eſſendi rei generabilis poteſt eſſe tꝑaliter infini-ta ꝓbat̉ qꝛ generationes ⁊ corruptōnes ſunt perpetue. ſecūdo de genera-tiōe ⁊ pͥncipia reꝝ generabiliū ſūt ꝑpetua pͥmo phyſicoꝝ. gͦ poſſibilitas eſfendi orta a talibus principijs eſt tꝑaliter infinita. Solutō argumen-tum procedit de mutua duratione generatōnum ⁊ corruptōnum ⁊ ſeſeconſequentiū ſed impoſſibile eſt ꝙ potentia materie generabilis perfecte