Tertij libri de animaQue eſt pͥma dubitatio quā mouet ph̓us in hoc¶ MVV ¶LT ſecūdo capitulo de intellectu poſſibili Solutiohec Si intellectꝰ eſt ſimplex et īpaſſibilis ⁊ nulli habet eſſe commune qūointelligit et patit̉ ab intelligibili cū agēs ⁊ patiēs debeāt habere aliquodcommune.Qualiter ſoluit areſto. hāc dubitatōem. Sol̓o¶MIVLI dicit ꝙ pati phiſicū qd̓ eſt cū motu ſemper eſt ẜmcōmune aliquid agenti et patienti quod eſt ſubiectum. Intellectus auteꝫnō ſic patitur ſed tm̄ ꝑficitur☞ Querit̉. Quare potentia paſſiua materie eſt cauſa ⁊ ſubiectū tranſ-mutatōnis ⁊ non potentia paſſiua intellectus Soª alberti. qꝛ potentiamaterie que eſt vna cōtrariorū eſt ſubiectū trāſmutatōis ꝓpter duo ⁊ propter vnum eſt ſubiectū receptōnis. Primū propter quod eſt ſubiectumtranſmutationis eſt ꝙ contrarium eſt in ipſa ⁊ hoc neceſſe eſt abijci pertranſmutationem. Secundum eſt inchoatio forme que ineſt ſibi. oportetem̄ illam inchatōnem procedere ad actum ꝑ tranſmutatōem que eſt for-ma poſt formā ex eo ꝙ ꝯtinue fluit de potētia ad actuꝫ. Receptōni veroſubijcit̉ potētia materie ideo qꝛ receptio eſt finis trāſmutatōis ⁊ ſic albertus dicit illam eſſe cām etiā quare trāſmutatio fit in tꝑe ⁊ receptio ī inſtāti. Ex quo patet reſpōſio ꝙ potētia intellectus cui nō inſunt illa duo .ſ. cō-trariū nec inchoatio receptibilis non poteſt eſſe ſubiectum motus ſed eritſubiectum ſimplicis receptōnis. Et hoc eſt ꝙ areſto. dicit in textu in iſtiꝰdubitatōis ſolutōne. quoniā potentia quodāmodo eſt intelligibilia intel-lectus ſed actu nihil an̄qͣꝫ intelligat.Quod eſt exemplū ph̓i ꝑ cuius ſimilitudinē de-lIVII UT ciarat ſolutōeꝫ queſtionis. Solutio de tabularaſa qd̓ tamē albertus dicit nō eſſe per omnia ſil̓e vt dicet̉ inferius. Ta-bula em̄ raſa ⁊ planata in qua ſcriptura nec ẜm actum eſt nec contrariumſcripture nec inchoatio ſcripture ꝑ diſpōem mediā inter actum puruꝫ etpotentiam que ꝑ motū ducatur ad actum ſed tm̄ eſt ſufficienter p̄parataad recipiendū ſcripturam recipit ſine motu ſcriptiōis ⁊ nihil abijcitur abea. nec aliquid imꝑfectum ibi trāſit in actum ſic etiam imaginandū eſt deintellectu paſſibili.Quid fuit prius dictū a ph̓o ꝓpter qd̓ aliā mouet du-QNVLLL bitatōem Solutio in fine pͥmi capituli dixit ꝙ intellectus qn̄ eſt in actu ꝑ ſpēm factus tunc poteſt ſeip̄m intelligere eirca qd̓dictum quis dubitare poteſt.Querit̉. que eſt ſcd̓a dubitatio quā mouet areſto. Solutio hec ē.Utrū intellectus intelligat alia ſicut ſe aut intelligat ſe ſicut alia. Et dicitꝙ oportet om̄e intelligibile inqͣꝫtum hmōi ſpē intelligibilitatis eſſe vnumet idem ſicut etiam oīa viſibilia ꝯueniūt in vna rōne viſibilitatis Ex hocarguit ph̓s. Si intelligat alia ſicut ſeip̄m ⁊ cū ip̄e intelligat ſe actu ſeꝑatūa materia ⁊ materie appēdicijs. ergo intelligit etiam alia ſeꝑara. ergo for-me ẜm actū ſeꝑate inſunt rebꝰ. forme āt ſeꝑate ſunt pͥncipia intellectus
Druckschrift
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten