Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Tertij libri de animarei cognitōem q̄ ei obijcit̉. qꝛ ꝯtrariū ⁊ diuerſum ab illa forma in eo recipinō poſſet. eo ꝙ nec ꝯtraria nec diſparata pn̄t eſſe in eodē.Si nō ē aliqͥd gͦ ē nihil. ſꝫ nō eſt nihil gͦ hoc aliqͥd. maior ꝓbat̉. qͥaNL inter ꝯtradictoria nō ē dare mediū. minor nota. qꝛ qd̓ nihil ē nonēꝑs alicuiꝰ ſꝫ intellectꝰ ē ꝑs aīe vt d̓t ph̓s in pͥncipio huiꝰ tractatꝰ. Solutio. Intellectꝰ ex hoc ꝙ p̄t intelligere aliqua vl̓ oīa eſt aliquo mō de gn̄epotētiaꝝ paſſiuaꝝ. Illud aūt qd̓ eſt receptiuū alicuiꝰ nō hꝫ illud in ſpē. licꝫpoſſit habere in gn̓e formā cū his q̄ recipit ꝯuenientē. Et hoc pꝫ de orga-nō tactꝰ de quo ſupra dictū ē in ſcd̓o libro qd̓ recipit excellēs tangibile habens tn̄ in ſui cōpoſitōe media tangibiliū id eſt tāgibilia ad quandā me-dietatem reducta medium autem ab extremo differt ſpecie ⁊ conuenit genere. Sic ergo dd̓m eſt ad argumentum ꝙ nō eſt ꝯueniens intellectumpoſſibilē habere aliquā forma qua efficit̉ vnū de entibꝰ mūdi in gn̄e nature incorporee Et hoc ē ꝙ d̓t areſto in textu ꝙ intellectꝰ nō ē aliqua naturaſupple ſpecificata ꝑ formam qꝛ id qd̓ ē potētia oīa nō p̄t eſſe ſpecificatumſꝫ ad hoc tm̄ eſt natura eius. vt d̓t ph̓us vt ſit vocatꝰ intellectꝰ poſſibilisUn̄ intellectꝰ in duo diuidit̉. quoꝝ vnū ē ꝙ ē intellectꝰ ⁊ alteꝝ ꝙ ē poſſibilis ⁊ ꝑ hoc ꝙ ē intellectꝰ determinat̉ in ens qd̓dā in corporee nature ꝑ hͦaūt ꝙ ē poſſibil̓ reſpectu oīm oꝫ ꝙ oīm formis priuet̉ q̄ potētia ſunt in ip̄oQuō ꝓbat areſto. ꝙ intellectꝰ nō ē mixtꝰ cū corꝑe ſiueVcorporeꝰ. Solutio ſic. qꝛ ſi ſic tūc oꝑteret ꝙ alteꝝ duorum fieret .i. ſi eſſꝫ virtꝰ corporea tunc eſſet cōplexionalis. ⁊ tūc eſſꝫ qua-litas corporal̓. aut ſimplex q̄ ē calor vl̓ frigus vl̓ aliqua qualitas q̄ ſequit̉ex mixtione illaꝝ. Aut eſſꝫ virtus addita cōplexioni ſicut aīa organica ⁊tūc oporteret ꝙ vteret̉ corꝑe ſicut faciūt virtutes aīe ſenſibiles ſꝫ nullū ho-rum p̄t dici vt manifeſtū ē. Ex hoc infert ph̓s ꝙ bn̄ dixerūt antiqͥ ſapientes ꝙ aīa ē locꝰ ſpecieꝝ. preter hoc ſolū ꝙ nō tota ē locꝰ ſpecieꝝ. qꝛ ſenſibil̓qe virtus cū corꝑe trāſmutat̉ ⁊ hͦ non ē loci ſil̓r ip̄a ē ſubiectū forme ⁊ hociteꝝ loco nō ꝯuenit. ſꝫ ẜm ītellectū ip̄a eſt locꝰ. Intellectus tn̄ nō eſt ſpēsip̄a actu ſed ſola potentia qn̄ ē poſſibil̓.Intellectꝰ ē corporeꝰ. ꝓbat̉. qꝛ generabile ⁊ corruptibile neceſſa L rio ē corporeū vl̓ corpꝰ ſꝫ intellectꝰ poſſibil̓ ē corruptibil̓. gͦ minorꝓbat̉ ꝑ ph̓m in tertio capitulo huiꝰ tractatus dicentē paſſiuus vero ītel-lectus corruptibilis ⁊ ſine hoc nihil intelligit aīa. Solutio corruptibil̓eſt ꝑ accn̄s ẜm actū ſuū. ſcꝫ ꝑ corruptōem phātaſie que eſt potentia organica ſed nō ẜm potentiam potētie.Quō ꝓbat̉ ꝙ intellectꝰ ē impaſſibilis. Sol̓o.LllI L qꝛ eſt immixtus ⁊ incorporeus. gͦ eſt impaſſibil̓.An̄s ꝓbatū eſt ſtatim. Cn̄a ꝓbat̉ qꝛ om̄e paſſibile eſt corpus vel virtusin corpore. qꝛ oē tale eſt trāſmutabile aut ẜm ſe ſi ē corpꝰ paſſioni ſubiectūaut ꝑ alteriꝰ trāſmutatōeꝫ ſi ē mixtꝰ in corꝑe ſicut viſus ī oculo qͥ trāſmutat̉ ⁊ patit̉ paſſionibꝰ oculi puta pupille Neutꝝ aūt hoꝝ ꝯuenit ītellectui.Oīs potētia receptiua eſt paſſibilis. ſꝫ intellectꝰ poſſibilis ē poI tentia receptiua. gͦ eſt paſſibilis. maior eſt nota. qꝛ patin in grecoHH iij