Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Tertij libri de animaaūt ſi habet falſum hoc eſt pauciſſimum Sed circa ſenſibilia ꝑ accidenset cōmunia poteſt errare ⁊ decipi.Quare areſto. dicit ꝙ ſi ſenſus reſpectu ꝓprij ſen-QQUIT¶LT ſibilis habeat falſum hoc eſt pauciſſimū. So-lutio alberti. qꝛ hoc nō ꝯuenit ſibi ex ſe ſed potius ex ſentiente vel potiusex medij diuerſitate vel ex diſtātia ſenſibilis. Uocat̉ aūt diuerſitas ſentiētis qn̄ ꝯtingit ꝑ infirmitatē organū ſenſus male dſponi. Diuerſitas vero medij quādo ip̄am nō in ſyncera ⁊ pura natura mediat ſed habꝫ aliqͥdimmixtū. Diſtātia vero ſenſibilis īpedit vires ſenſibilis ſiue obiecti agētis in ſenſum eo ꝙ virtus om̄is agentis eſt ꝓportionata ad determinataꝫdiſtantiam alias nō poſſet errare ſenſus ꝓprius circa ſenſibile ꝓprium eo ꝙhoc eſt ꝑ ſe actiuum in ſenſum.Quare ſenſus errat circa ſenſibile per accidens¶LNIVIII Solutio illud eſt ꝑ cōpoſitōem ſenſibilis perſe ad aliud quod nō accipit ſenſus ⁊ aliquādo cōponit vere ⁊ aliquandofalſe viſus em̄ albi nō mētitur ſꝫ ꝙ album ſit. ſed inquantū dicit albū eſſehoc vel illud ꝑ affirmatōem vel negatōem ſepe mentitur.Quare errat ſenſus circa ſenſibile cōe SolutioMl̓ LILATqꝛ ſenſibilia ꝓpria ſunt in ſenſibilibꝰ cōmunibus.qꝛ oīa ſunt in magnitudine ⁊ figura ⁊ ideo iteꝝ hic cōponit ⁊ diuidit ⁊ iōcirca talia maxime fit deceptio ẜm ſenſum.Quare d̓r illo noīe phantaſia. Solutio phan-IVILDL taſia nomē habꝫ a vilu q eſt maximeſenſus ⁊ ſenſus diſcipline ⁊ maxime formalis accipiens nomē a luce. qꝛ phantaſia gre-ce viſio apparitio vel imaginatio d̓r latine. phos em̄ grece ē lux latine. Etinde venit phaoos qd̓ ē idē ꝙ apparitio vel imaginatio ⁊ in̄ tūc phātaſiaQuot ſunt ſenſus interiores. Sol̓o qͥnqꝫ. ſcꝫLIIIIVUT ſenſus cōis imaginatia eſtimatia memoria ⁊ phātaſia proprie dicta.Ex iſto ſeq̄ret̉ ꝙ areſto. eēt inſufficiens qꝛ nō determinat de iſtisV L qͥnqꝫ Sol̓o areſto. nō facit hic diſtinctā mētōeꝫ de oībꝰ ſenſibꝰinterioribꝰ ſꝫ ſolū de eis general̓r determinat ẜm ꝙ cōicāt in noīe phāta-ſie. lꝫ gͦ hic diſtincte de iſtis qͥnqꝫ nō determinet tn̄ hoc facit in diuerſis li-bris. vn̄ de ſenſu cōi diſtincte determinat in fine ſcd̓i de imaginatiua ī li-bro de ſōno ⁊ vigilia ⁊ in pluribꝰ alijs vbi d̓t ꝙ ſil̓itudines manēt abeun-tibꝰ rebꝰ ſenſibilibꝰ ⁊ hic determinat de eſtimatiua tū vocat eā ꝑticulareꝫopinionē de memoria in libro de memoria ⁊ reminiſcentia.Nulli ſunt ſenſus interiores: ꝓbat̉. qꝛ ſi ſic illi orirent̉ ab aīa ẜmV V ſe vel ẜm ꝙ ꝯiūcta eſt corpori. Nō pͥmū qꝛ ſic ab ea manant ſen-ſus exteriores nō ẜm ꝙ ſeꝑata ē a corꝑe qꝛ ſic ab ea manat intellectꝰ. SoSenſus interiores fluūt ab aīa ẜm ꝙ medio mō ſe hꝫ inqͣꝫtū ſcꝫ nō ē ple-ne immerſa materie nec plene ſupra materiā eleuata ſꝫ ẜm ꝙ partim eſtꝯiuncta ⁊ partim ſeꝑata.HH 1