Iecūdi libri de aīaSol̓oQūo ꝓbat ph̓us ꝙ vox p̄dicto mo format̉.Nduobꝰ ſignis. Primū ſignū eſt. qꝛ ille qui expirat vel inſpirat in reſpirando. nō p̄t formare voces. ſed potius nccārium eſt eū tenere aerem quem inſpirauit vt in eo vocē formet. Qꝭ aūt hoc ſit ſic ꝓbatur. qꝛ diuloquentes dū reſpirant interrumpūt voces. et ſic tenentes aerē mouēt ip̄mad formatōem vocis ꝑ organa loquutionis. ¶ Secūdum ſignum eſt. qꝛ piſces nō formant voces. et hoc eſt ex eo. qꝛ piſces nō reſpirant nec tenent acrem aliquādiu. Et hoc ꝓbatur. qꝛ nō habent guttur de cuius cōpoſitionēeſt trachea arteria ſiue canna radicata in pulmone. Canna em̄ eſt de ꝯpoſi-tione gutturis. et per illā attrahit̉ aer ad refrigeriū cordis. Locus em̄ vt inquit ph̓us qui pͥmo indiget refrigeratiōe in aīali eſt circa cor. et ſic ingredit̉per cannā aer refrigerans. In piſcibꝰ ꝟo nō eſt ſic. qꝛ nō reſpirāt. ſꝫ qui dicūteos reſpirare peccant. cuius cauſa dicet̉ in libro de aīalibꝰ.Utrū p̄dicta definitio vocis ſit ꝯueniēs et bona. Sol̓oQLIVVLLnc. qꝛ dat̉ ꝑ quatuor cauſas. qꝛ repercuſſio eſt cauſa formalis vocis ſi ſaltē capiatur formaliter. Cum ꝟo d̓r aeris inſpirati tangit̉ cau-ſa materialis ſiue ſubiectū quod eſt aer inſpiratus. Cū vero d̓r ab aīa tangitur cauſa efficiens remota. Et cū ſubdit̉ ad vocalem arteriā tangit̉ cauſa effectiua ꝓxima. Cauſa finalis tangit̉ cū d̓r cuꝫ imagine ẜcandi. quia ad hocinuenta eſt vox vt ſit ſignum.¶Repercuſſio eſt actio. vox nō eſt actio. ergo non eſt repercuſſio. So¶ lutio. repercuſſio poteſt accipi tripliciter. Uno modo actiue. ⁊ ſi ſic.capiatur in definitione tūc eſt cauſalis definitio. quia ſonus ex repercuſſiōecauſat̉. Alio modo capitur paſſiue. ⁊ tūc eſt paſſio ipſius aeris ꝑcuſſi. Ter-cio capit̉ neutraliter vt p̄ſcindit ab actione ⁊ paſſione. ⁊ ſi ſic capiat̉ in definitione. tūc definitio eſt formalis ⁊ ponit̉ loco generis definitiUtrum ſolus homo vocat. Sol̓o alberti in libro deQV. VVThomine ꝙ non. ſed omnia illa que per pulmonem attra-hunt aerem ⁊ habent arteriam vocatiuam ⁊ imaginatiōem etiā vocant. verum tamen eſt. quia imaginatio in brutis non dominatur inſtinctu nature.ideo ſi loquamur de ſigno perfecto quod eſt ſignum ꝯceptus mētis ad pla-citum ipſius inſtituentis. tunc ſolus homo qui hꝫ dominiū ſuoꝝ operuꝫ d̓rformare vocem. ⁊ illa vox d̓r vox ẜcatiua ad placitū¶ Capitulū QuartumDe quo determinat̉ in capitulo quarto Sol̓o. de ol-Ql. VV factu ⁊ eius obiecto quod eſt odor Et dicit ꝙ minus bene determinabile eſt de odore ⁊ olfactu. Et rō eſt pͥmo de odore. qꝛ nō ē manifeſtū homini ꝑ ſenſum quid eſt odor. ſicut cuilibet manifeſtū eſt quid ſit ſoſonus vel color. Et ratio huius eſt. quia homo habet olfactum quo diſcer-nere deberet odores prauū et ceteris animalibus peiorem. praue em̄ odoratEt ſignū huiꝰ eſt. qꝛ differētias odoris qͣs nō refert ad ſapores nō diſcernitE e iiij