Druckschrift 
Epitomata seu reparationes totius philosophiae naturalis Aristotelis
Einzelbild herunterladen
 

Primi libri de Animaph̓iam naturalē. et hoc potiſſimū. qꝛ aīa eſt pͥncipiū formale corꝑis aīati ſeuaīalis. ſed aīalia ſunt maxima pars nature. vt dicit ph̓us in textu. ergo cog-nitio de aīa maxime valet ad phiam naturalem. īmo habita notitia aīe habetur maxima pars naturaliūr. Scīa de aīa eſt de numero bonoꝝ honorabilium. ergo nō eſt vtilis Patꝫ ꝯn̄a. qꝛ bonū vtile ⁊ honeſtū ab inuicē diſtinguūtur vt patu-it Sol̓o. bonū vtile ⁊ honeſtū pn̄t dupl̓r ꝯſiderari Uno modo ꝓprie. ⁊ ſicab inuicem formaliter diſtinguūtur. Alio mō cōiter. ⁊ ſic rō boni vtilis ho-neſti ⁊ delectabilis pn̄t vni et eidem bene ꝯpetere. qꝛ vt ſic bonū honeſtū includit vtile ⁊ delectabile. ſed nō ecōuerſo. Et ſic patet ꝙ hec ſcientia poteſtdici honorabilis ⁊ etiam vtilis.Qūo ph̓s reddit auditores dociles. Sol̓o. in hoc ꝙQI VLH ponit ordine ⁊ modū ꝓcedendi in hac ſcīa. quo ſcꝫ velit ꝓcedere determinādo. Et dicit ꝙ pͥmo vult determinare de aīa ẜm ſe. hoceſt qͣꝫtum ad eius ſub̓am ⁊ eſſentia. et poſtea de potentijs aīe. Et qꝛ dupli-ces ſunt potentie aīe. ſcꝫ q̄dā que ꝯueniūt aīe ẜm ſe ⁊ abſolute accepte. et q̄-dam que ꝯueniūt toti ꝯiūcto. Ideo d̓t ph̓us ꝙ pͥmo vult determinare depotentijs aīe q̄ ꝯueniūt toti ꝯicto. ⁊ poſtea de potētijs que ꝯueniūt animeẜm ſe ⁊ abſoluteQūo ph̓s reddit auditores attētos. Sol̓o. oſtēdenꝰNQV do difficultatē huiꝰ ſcīe. et on̄t ph̓s difficultatē huiꝰ ſcīedupl̓r. ſcꝫ ex ꝑte modi ſciendi. et ex ꝑte rei ſcite. Ex ꝑte modi ſciendi. qꝛ diffi-cultas eſt quo debeat inueſtigari definitio ipſius aīe. ſcꝫ an debeat inueſtigari tm̄ ꝑ viam demōſtratōis ſicut accn̄tia. aut ꝑ viaꝫ ꝯponis ⁊ diuiſiōis. autꝑ aliquā aliā viam. Ex ꝑte rei ſcite pꝫ. qꝛ res nō cognoſcit̉ ꝑfecte niſi ꝑ ſuapͥncipia. ſed qꝛ diuerſaꝝ rerū ſunt diuerſa pͥncipia. ſicut alia ſunt pͥncipia nu-meroꝝ. ⁊ alia planoꝝ. ergo difficile eſt ſcire q̄ ſunt pͥncipia ip̄ius aīe Etiā diſficultas eſt in quo genere ſiue p̄dicamēto ſit aīa. an̄ ſcꝫ ſit ſub̓a vel accn̄s et ſidicat̉ ꝙ ſit ſub̓a. adhuc difficultas eſt an ſit in genere actus vel in genere potentie .i. an ſit materia vel forma. Exquo qd̓libet genus diuidit̉ in actū et inpotentiā. Et d̓t ph̓us ꝙ nō p̄t dici ꝙ aīa ſit ſimul actus ⁊ potentia. qꝛ actꝰet potētia nō parū differūt. īmo multū. vt d̓t ph̓s in textu Etiā difficultaseſt an aīa ſit partibilis uel nō partibilis .i. an ſit loco ⁊ ſubiecto diuiſibilis annon. Et rōnabilis eſt hec dubitatio. qꝛ quidā dicūt vnā eſſe animā in oībꝰcorꝑibꝰ Alij vero vt plato ⁊ ſui ſequaces dicunt etiā in vno corpore plureseſſe aīas ſpē differentes. qꝛ intellectiuā poſuerūt in cerebro. cōcupiſcibileꝫ inepate. ⁊ iraſcibilē in felle ſiue cyſti fellis. vitalē in corde. ⁊ generatiuaꝫ in va-ſis ſeminarijs. Si vero dicat̉ impartibilis. tūc oꝑtꝫ querere an om̄is aīa ſiteiuſdē ſpēi cū alia. ⁊ tm̄ diuidat̉ ꝑ indiuidua. aut nō ſit ſil̓is ſpēi oīs aīa. Etſi nō ſit eiuſdē ſpēi tūc dubiū eſt vtrū tm̄ differūt aīe ſpē vel etiā genere. hocaūt eſt valde nccāriū. qꝛ qͥdā ſupponebāt omniū aīatoꝝ eſſe eaſdē aīas ſpē.et tractando de aīa ſolū loquebatur de aīa humana. et ꝑ hoc crediderūt ſeſufficiēter de oī aīa determinaſſe qꝛ crediderūt ꝙ oīs aīa ſpē ꝯueniret cū aīahumana. et hͦ peccato d̓r peccaſſe plato. qͥ dixit oēm ſpēm aīe eē in corꝑe hoīset in corꝑe hūano plures eē aīaꝝ ſpēs ſubiecto differentes ⁊ forma.A a iiij.